DRIVR

Lancia Hyena Zagato

Evoluzione: het ondubbelzinnige mantra van een Italiaanse constructeur die zege na zege binnenrijft in het internationale rallycircuit en zowel technisch als esthetisch tot de Europese top behoort. Dit is 1990 en geen Lancista die twijfelt aan een rijkgevuld geschiedenisboek met een open einde. Een boek dat vijf jaar later -tegen alle verwachtingen- abrupt eindigt met de Integrale Evo II kat; de laatste noemenswaardige evolutie in een lange traditie sportwagens. Toch had het anders gekund.

Twee jaar na de introductie van de originele Delta Integrale 16V profiteren liefhebbers van alsmaar strictere homologatienormen in de rallywereld. De Evo I van 1991 is onmiddellijk snel op de weg èn tegen de chrono; een prestatie die de Nederlandse entrepreneur Paul Koot niet onbewogen laat. Gewapend met een gezonde bankrekening en de juiste connecties plannen Koot en Andrea Zagato een beperkte oplage van 500 eenheden gebaseerd op Marco Pedracini’s originele ontwerp van 1990: de Hyena is geboren.

Volledig in de traditie van Zagato krijgt de Integrale-mechaniek een nieuwe outfit aangemeten die meteen 200 kilo lichter is. Een carbon interieur en dak, geen achterbank, geen kofferopening, magnesium OZ-velgen, op maat gemaakte kuipstoelen en aluminium panelen onderstrepen de intentie van het ambitieuze project. Ook de demping wordt onder handen genomen met speciaal ontwikkelde Koni’s. De verkregen luchtweerstandscoëfficiënt en optionele 260pk lanceren de Hyena in 5,4 seconden naar 100 en op naar een top van 235km/h. Enige probleem is de prijs die ook snel oploopt naar een gezonde 75.000$; enigszins begrijpelijk als het interieur alleen al 7.500$ waard is…

Toch is het niet de prijs, noch de rij kopers die Koot en Zagato zorgen baren: door een onverwachte managementswijziging binnen Lancia lopen de onderhandelingen mank en stokt de beloofde aanvoer van Integrales. De Hyena-productie ziet zich genoodzaakt voor elke order een gloednieuwe Integrale te bestellen en volledig om te bouwen. Een arbeidsintensief project dat de vraagprijs niet ten goede komt en tegelijkertijd slechte vooruitzichten voor de toekomst biedt.

24 exemplaren later wordt de nachtmerrie trieste realiteit: de productie wordt noodgedwongen stilgelegd, voorgoed. Het enige wat rest zijn een handvol wazige foto’s en evenveel verzamelaars die dit kortgeleefde stukje geschiedenis terecht koesteren. The happy few was nog nooit zo toepasselijk.

Share Button

One Response

  1. PJ says:

    Zeer leuk stukje om de week mee te beginnen. Ik heb weer wat bijgeleerd.

Leave a Reply