DRIVR

(Lees eerst deel 1: De beginjaren en deel 2: Een teken aan de wand…)

Bij de start van het rallyseizoen in 1986 had de populariteit van Groep B een nieuw hoogtepunt bereikt. De Peugeot 205 T16, Audi S1 Quattro (met meer dan 600 pk), Lancia Delta S4 en Ford RS200 waren de belangrijkste kanshebbers. Zelfs Ferrari en Porsche werkten hard aan hun eigen wagens voor het rallykampioenschap. De FIA plande ondertussen een nieuwe raceklasse, Groep S, gelimiteerd tot 300 pk maar met slechts 10 vereiste homologatie-exemplaren. Zo ver zou het echter nooit komen, want de rallywereld zou aan den lijve gaan ondervinden dat wie hoog klimt, laag (en hard) kan vallen…

Het seizoen begon nochtans veelbelovend, met winst voor Lancia in Monte Carlo en voor Peugeot in Zweden. Maar tijdens de rally van Portugal, traditioneel een grote publiekstrekker, sloeg het noodlot toe. Thuisrijder Joaquim Santos werd op de top van een heuvel verrast door enkele fans die zich op de rijweg bevonden. In een poging om uit te wijken verloor hij de controle over het stuur en crashte zijn spinnende Ford midden in een grote groep toeschouwers. Drie mensen lieten daarbij het leven en 31 raakten gewond. Geshockeerde piloten van alle teams besloten spontaan de rally stop te zetten. Roverrijder Tony Pond verwoordde in een interview perfect het alom heersende gevoel: “I’ve got my own conscience and I’m not prepared to drive between people at 120 miles per hour. You make a tiny error and you’re killing people. I just can’t see the logic in it.”

Ironisch genoeg was het de supersnelle Lanciapiloot Henri Toivonen die het officiële statement van de terugtrekking voorlas in Portugal. Twee rally’s later, in Corsica, zou hij voor het laatst aan de start verschijnen. Al de hele rally lang was hij ongenaakbaar toen zijn Delta S4 in de achttiende rit met hoge snelheid uit een haarspeldbocht vloog en een ravijn in stortte. Hij kwam ondersteboven tegen een boom terecht, waarop de brandstoftank explodeerde en een regelrecht inferno ontketende. Toen de hulpdiensten zo’n half uur later arriveerden, vonden ze alleen nog het uitgebrande wrak terug met daarin de verkoolde lichamen van Toivonen en zijn copiloot Sergio Cresto. De rallysport verloor die dag een van zijn grootste iconen en de gevolgen voor de sport waren immens. De FIA besliste meteen dat Groep B verbannen zou worden vanaf het daarop volgende seizoen en ook de plannen voor Groep S werden opgeborgen. Audi trok zich zelfs onmiddellijk terug uit het kampioenschap.

Toch was de controverse nog niet over. Tijdens de San Remo Rally werden de sideskirts op de 205 T16 illegaal bevonden door de Italiaanse officials, waarop Peugeot gediskwalificeerd werd. De Fransen tekenden beroep aan bij de FIA, redenerend dat de Italianen Lancia onrechtmatig trachtten te bevoordelen. De Peugeot werd in dezelfde setup wel goedgekeurd in de RAC Rally van Groot-Brittannië en behaalde daar de overwinning. Peugeot had de constructeurstitel binnen maar winst in de laatste rally van het jaar in de VS leverde Lancia’s Markku Alén de rijderstitel op. Twee weken later keurde de FIA echter het beroep van Peugeot in de San Remo-zaak goed en de resultaten van de Italiaanse rally werden geschrapt. Zo werd Juha Kankkunen alsnog de laatste Groep B-wereldkampioen en haalde Peugeot opnieuw de dubbel binnen. Maar wat na Groep B?

- Lees verder: Na de val -