DRIVR

Gamereview: Test Drive Unlimited

Al goed, ik beken. Van tijd tot tijd ben ik lichtelijk gameverslaafd. Onlangs nog kon ik niet genoeg krijgen van Colin McRae Dirt, maar dat was klein bier vergeleken met het aantal avonden dat Test Drive Unlimited me aan mijn scherm heeft weten te kluisteren. Het was begin 2007 en ik had me net een gloednieuw pc’tje aangeschaft. Dikke videokaart, breedbeeld LCD-scherm en forse subwoofer incluis. Ik zou liegen als ik beweerde dat de timing van mijn aankoop toevallig aansloot bij de release van het meest veelbelovende racespel van het jaar.

Toen ik het schijfje voor het eerst in de dvd-lezer stopte, wist ik niet wat ik zag. Dit waren werkelijk de mooiste beelden die ik ooit in een game gezien had. Niet dat het niet meer van de realiteit te onderscheiden was, maar het kwam toch akelig dicht in de buurt. Tientallen exotische bolides werden tot in de kleinste details nagebouwd, zowel buiten als binnenin, en de hele speelwereld baadde in de hete, oranje gloed van de Hawaïaanse middagzon.

Voor zij die niet met het concept bekend zijn: bij het begin van Test Drive Unlimited arriveer je op Oahu, een Hawaïaans eiland van 71 op 48 kilometer, dat volledig en accuraat nagebouwd is in het spel. In die prachtige, zomerse omgeving kan je volledig vrij rondrijden over een slordige 1600 km aan wegen, terwijl je her en der geld verdient met straatraces of koerierwerk. Nieuwe auto’s en upgrades zijn je belangrijkste uitgave, samen met villa’s die parkeergelegenheid voor je immer groeiende wagenpark bieden en kleding en accessoires voor je personage. Zijn of haar uiterlijk is trouwens in ongekend detail aanpasbaar. Je kan het gezicht precies sculpteren zoals jij dat wil, zodat je bijvoorbeeld een getrouwe weergave van jezelf kan maken.

Leuk voor de liefhebbers, maar uiteindelijk draait het om het racen. De besturing voelt natuurlijk aan, maar is niet té realistisch gemaakt om de instapdrempel laag te houden. Rijhulpen zoals tractiecontrole zijn echter regelbaar. Bezit je een racestuurtje met analoge pedalen, dan zet je alles uit en controleer je binnen de kortste keren de vetste drifts. Wie op het toetsenbord is aangewezen, laat het ESP maar beter aan staan. Je gaat immers bijna uitsluitend met pk-zwangere supercars op stap.

Dat kan alleen of met z’n velen, want wat je ook doet in Test Drive Unlimited, je bent altijd verbonden met de servers. Dat betekent dat je tijdens het cruisen doorheen Honolulu en omstreken geregeld andere gamers tegenkomt. Even met je lichten flitsen volstaat om een uitdaging aan te gaan, waarna je zelf vrij het te racen traject mag uitstippelen. Je kan je zelfs verenigen in clubs, om in teamverband dergelijke races te organiseren.

Klinkt allemaal goed, al zijn er ook enkele minpuntjes. De auto’s vertonen geen zichtbare schade en reageren nogal bedenkelijk op crashes. Knal aan 300 per uur tegen een muur, en je staat gewoon plots stil. Geen brokken, geen salto’s, geen dode piloot. Om die moordlust verder in te tomen, hebben de makers ook geen voetgangers in het spel gestopt, zodat de steden nogal doods overkomen. En de weinige beschikbare tweewielers zijn wel snel, maar voelen alles behalve realistisch aan.

Al blijft het dus een spelletje; Test Drive Unlimited is bovenal een erg ontspannende ervaring. Puur voor het racen zijn er betere simulaties, maar in geen enkel ander spel heb ik zo veel tijd besteed aan doelloos rondcruisen, genietend van het diepe motorgeronk en de prachtige omgeving. Op Hawaï, in een supercar, zonder een druppel benzine te verbranden. Dan verbeelden we ons maar al te graag eventjes dat het allemaal echt is.

Share Button

One Response

  1. Mee says:

    Good times 🙂

Leave a Reply