DRIVR

Rijtest: Subaru Impreza 2.0R Sport

Al sinds Colin McRae in 1995 wereldkampioen rally werd, ben ik stiekem een beetje fan van de Subaru Impreza. De WRX STi is, samen met aartsrivaal Lancer Evo, al ruim een decennium het dichtst dat een gewone sterveling bij de beleving van een rallywagen kan komen. Lang heb ik me moeten behelpen met het PlayStation-spelletje Colin McRae Rally, maar een rijbewijs, een diploma en een autoblog later is de tijd eindelijk rijp. In afwachting van een testrit met de legendarische STi zelf, trok ik er bij wijze van kennismaking op uit in de Impreza 2.0R Sport.

Al snel blijkt echter dat de 2.0 zijn sportieve ambities niet helemaal waar weet te maken. Met 150 pk om 1345 kilogram staal vooruit te branden is de boxermotor dan ook niet erg ruim bemeten. Een sprintje naar de honderd in 9,6 seconden is weliswaar voldoende om vlot met het verkeer mee te kunnen, maar ook niet veel meer dan dat. De bijnaam lijkt dan ook eerder te duiden op de sportieve aankleding van de auto, die in deze versie voorzien is van een subtiele bodykit, inclusief diffusor en uitlaatsierstuk achteraan. Mooi? Smaken verschillen, maar door deze ingreep staat de anders toch ietwat alledaagse Impreza wel plots een pak steviger op zijn poten – zonder evenwel de grenzen van het fatsoen af te tasten met een overdaad aan spoilers en speed holes à la STi.

Onder die ruwe bolster schuilt echter vooral een erg praktische en comfortabele gezinswagen. Het interieur is zelfs optieloos al overgoten met tal van luxesnufjes als een intuïtief bruikbare cruise control, automatische airco en een uitstekend audiosysteem met tien luidsprekers, wisselaar voor zes (mp3-)cd’s en bediening aan het stuur. Het optionele navigatiesysteem vergt enige gewenning, maar is gezegend met een groot breedbeeldscherm met handige split screen-weergave. In het centrale opbergvak kan je niet alleen probleemloos je portefeuille, gsm en iPod opbergen, je kan die laatste er ook in aansluiten op de stereoinstallatie.

Zowel vooraan als op de achterbank is meer dan voldoende plaats voor volwassenen van Europese gestalte. En ook de koffer slikt behoorlijk wat bagage, zeker wanneer de (deelbare) achterbank neergeklapt is, zodat een volledig vlakke laadvloer ontstaat. Ook de zijspiegels van vrachtwagenkaliber verraden de praktische inborst van de Impreza. Dat gaat echter niet ten koste van de stijl, want hun grootte wordt van buitenaf handig gecamoufleerd met een zwarte strook onder de behuizing in lakkleur.

Toch is het vooral binnenin heerlijk toeven. Zonder drama’s verteert de ophanging de pokdaligste kasseistroken, terwijl het interieur steeds in een kalmerende stilte blijft baden. Tenzij je hem tegen de begrenzer trekt natuurlijk, maar aangezien dat allemaal weinig invloed lijkt te hebben op de acceleratie, verdwijnt die neiging snel. De Impreza nodigt eerder uit tot een gezapige rijstijl.

Tot je een bocht tegenkomt. Dan schrikken de rallygenen van de Subaru wakker. De Yokohama-17-inchers kleven onder alle omstandigheden aan het asfalt en de koets blijft, ondanks de vergeeflijke demping, gespaard van al te sterke rolneigingen. Maar het indrukwekkendst is misschien nog het stuurgevoel. Subaru is erin geslaagd een behoorlijk sterke servo te paren aan een graad van communicatie en precisie die je normaal alleen bij onbekrachtigde exemplaren terugvindt. Die combinatie van comfort en betrokkenheid staat garant voor een meer dan gezonde dosis rijplezier.

En dan moet de Impreza zijn grote troef nog uitspelen. Hij beschikt immers over een permanente, symmetrische vierwielaandrijving die ten allen tijde voor optimale tractie zorgt. Via een hendel op de middenconsole kan je zelfs kiezen tussen een hoge of een lage transmissieverhouding, ideaal voor het trekken van zware aanhangwagens, vlot wegrijden op gladde hellingen of… het betere offroadwerk. De handleiding waarschuwt wel dat dit geen terreinwagen is – daarvoor heeft de Subaru niet de gepaste banden en rijhoogte – maar het schenkt vertrouwen te weten dat je hem niet meteen zal vastrijden op je eigen gazon. De stijlvolle sportstoelen zijn in ieder geval op een en ander berekend, al schreeuwt de onderrug na enkele uren snelweg toch om wat meer steun.

Al bij al een behoorlijk compleet pakket dus, deze 2.0R Sport, die standaard ook nog voormistlichten, elektrisch verwarmbare en inklapbare buitenspiegels en frontale, laterale én gordijnairbags meekrijgt. Dat verwacht je doorgeteld te zien in de prijs, maar met 23.995 euro blijft die redelijk binnen de perken. Voor de 2.0R Luxury, die extra’s als xenonlampen, bodykit, sportzetels en ESP moet missen en uitgerust is met het basisaudiosysteem zonder stuurbediening, vraagt Subaru zelfs maar 20.995 euro. Dat is zomaar even 5000 euro goedkoper dan een optieloze BMW 120i. Goed, qua afwerkingskwaliteit kan de Impreza zich misschien nog niet meten met de Duitser, maar voor de Franse concurrentie moet hij op dat vlak zeker niet onderdoen. Terwijl hij in prijs toch ook 4000 euro scheelt met een Citroën C4 2.0 HDi en duizend met de nieuwe (vijfdeurs) Renault Mégane 2.0 16V.

Waarom wordt de Impreza dan nog steeds zo hardnekkig over het hoofd gezien door de Belgische consument? Het antwoord is simpel: diesel. Of beter, het gebrek daaraan. Subaru is nog maar net begonnen met het ontwikkelen van mazoutstoven voor de Forester en de Legacy, maar de Impreza moet het dus nog even zonder stellen. En dan is het moeilijk om in een dieselland als België voet aan grond te krijgen. Te meer omdat de 2.0R alles behalve een zuinige jongen is. Ondanks de vele snelwegkilometers slaagde ik er tijdens mijn testweek niet in het gemiddelde verbruik onder de 10 l/100 km te krijgen. Niet verwonderlijk, als je weet dat 120 km/h gelijk staat met 3500 toeren per minuut in vijfde. Het is me een raadsel waarom Subaru geen zesde snelwegversnelling voorziet. Nu bereik je het hoogste tandwiel (aan 2000 opm) immers al bij 70 km/h. Alles tot de topsnelheid van 193 moet in datzelfde verzet geklaard worden. Gevolg: een zeer lange vijfde zonder enige fut; nefast voor de hernemingen.

Ben je op zoek naar een sportieve Subaru, om de rallyspirit van de betreurde kampioenen Colin McRae en Richard Burns te herbeleven, dan ben je bij de Impreza 2.0R Sport dus aan het verkeerde adres. Ga dan liever voor de WRX STi, die 300 pk op het asfalt zet. Dubbel zo veel vermogen, maar helaas ook voor het dubbele van de prijs. Als praktische en comfortabele gezinsauto die ook dynamisch goed uit de voeten kan, is de Impreza echter wel een aanrader van formaat. Tegenover gevestigde waarden als BMW’s 1-reeks en Citroëns C4 is hij misschien een outsider, maar zeker en vast het overwegen waard.

(Meer foto’s op Flickr)

Plus Min
+ Praktisch en comfortabel – Weinig sportieve motor
+ Zachte prijs – Hoog verbruik
+ Rijkelijke standaarduitrusting – (Nog) geen diesels
+ Offroadcapaciteiten – Waarom geen zesbak?

De naakte cijfers

Cilinderinhoud: 2,0 liter boxer
Vermogen: 150 pk
Gewicht: 1345 kg
Acceleratie: 0-100 km/h in 9,6 s
Topsnelheid: 193 km/h
Gem. testverbruik: 10,0 l/100 km
Prijs: 23.995 euro
Fiscale PK: 11

Score

7 op 10

Share Button

4 Responses

  1. STxN says:

    Ziet er best wel bruut uit, zo in het wit. Doet me een beetje denken aan een stormtrooper, uit Star Wars.

  2. Mee says:

    Over welke auto zei Jeremy Clarkson dat nu alweer?

  3. Carmeleon says:

    De Volkswagen Scirocco:

    “More important than the speed, though, is the way it looks, and I’m not sure. The original Scirocco was designed by Giugiaro, who is a modern-day Leonardo da Vinci. This new one was done in house, and from some angles it’s what Michael Winner would call historic. But from others it’s a bit wet. And you should definitely be aware that in white it looks like a Stormtrooper’s helmet. “

    (Bron: Times Online)

  4. telelinks says:

    Mooie beschrijving en vooral heerlijke foto’s: roepen een beetje de sfeer die in mijn ogen over subaru hangt op: mysterieus, sterren, donker, de underdog. Zelf ben ik een fervent subaru-fan.
    Keep up the good work!

Leave a Reply