DRIVR

AM One-77: Kunst, made by Aston Martin

Aston Martin gooide de wereld van kwijlende autoliefhebbers begin deze week enkele kruimels toe: een snapshot hier en wat technische informatie daar over de One-77. Of het dát is – het woord ‘supercar’ lijkt wel een understatement na wat je nu te lezen krijgt – wat zijne Britishness in lyrische termen als “the ultimate creative interpretation” of nog “the world’s most desirable art form” omschrijft? Damn right!

Aston Martin One-77

Wat al te sprokkelen valt van pics ziet er absoluut prachtig, snel, classy en sexy uit. Aan de techniciteiten waag ik me niet. Die hebben iets van doen met carbon, aluminium en het cijfer 7,3. Oh ja, en ook V12 en 700 pk doken ergens op. Aston’s nieuwe supercar prikkelt meer dan alleen de zintuigen.

Moet je je voorstellen wat dat geeft als er een gelijkaardig staaltje glooiende, verleidelijke Britse lijnen op vier wielen komt aangebold terwijl je rustig een hapje eet. Lunchpartner, gesprek en lunch moesten het ontgelden, want de aandacht van zowat elke spier, vezel en cel verzette zich van wat er aan tafel gebeurde naar wat er zich buiten afspeelde.

‘t Was niet de eerste keer. Mijn favoriete lunch-apero-bar-place-to-be bevindt zich namelijk naast een van ‘s lands duurdere, uitmuntende resto’s alwaar mannen en vrouwen met geld en iets te zeggen graag hun bord komen leegeten. Die mannen en vrouwen komen eerder wel dan niet aangebold in wagens die aandacht vragen én krijgen. Wagens waarover ik vooralsnog – ik zoek nog een rijke baron die op het punt staat een fatale hartaanval te krijgen – alleen maar kan dromen. Wagens waarin ik nog maar zelden plaats heb kunnen nemen. Niet zo voor de voiturier van dienst: die krijgt de sleutel in handen, mag het portier aanraken, mag zijn ronde achterwerk neervlijen op de ongetwijfeld zachtharde zetels, mag zijn voeten op de pedalen drukken en het stuur beroeren. Dat alles om er dan enkele meters mee te manoeuvreren. Stuurmanskunst is amper vereist. Echt iets voor mij. Op een dag vind je de job van je leven…

Share Button

10 Responses

  1. Frexy says:

    Netjes geschreven ^^;

    Ben niet helemaal weg van het design. Imponerend, dat wel. Mooi, dat is iets anders. Ongetwijfeld het resultaat van een perfect op papier neergezette lijn, en dat dan uitgewerkt. Maar ik denk dat die ‘hood’ net iets simpeler mocht, zachter misschien. Teveel Lamborghini influences, al zijn alle gekke hoeken beetje meer afgerond.
    DB9 nog altijd de mooiste!

  2. PieterA says:

    Leuk verhaal maar ultiem zou ik de One-77 niet noemen dat is voorbehouden aan auto’s zoals de Zonda F Cinque (of R maar die mag niet op de openbare weg). Ik ben er zeker van dat de aandacht voor details daar gewoon vele maal hoger ligt dan bij deze Aston. De auto zal ongetwijfeld perfect zijn maar na het zien van de details en de frivoliteit bij de nieuwste Pagani’s zie ik zoiets niet snel meer overtroffen worden door AM. Het is wachten op interieurfoto’s.

  3. car-nut says:

    Net terug van het salon van Genève en ik kan officieel bevestigen dat dit een gedrocht van formaat is. Alle proportie is zoek. In principe heb ik geen probleem met auto’s die functionaliteit laten primeren op design, maar een Aston Martin – zelfs de meest extreme – moet van bij de eerste oogopslag een zinneprikkelend schoonheid.

  4. Pieter Fret says:

    De prijs zal in ieder geval wel ultiem zijn… De One-77 wordt duurder dan een Bugatti Veyron.

  5. filip says:

    http://jalopnik.com/tag/aston-martin-one_77/?id=5164291

    Bugatti Veyron Fbg par Hermes is nu juist iets duurder…

  6. Tom says:

    Aston Martin meets TVR meets Transformers …

  7. Jeroen Thys says:

    Wel, ikkeuh… dacht net hetzelfde als Tom 🙂

  8. dieter says:

    Zo mág een Aston Martin er voor mij absoluut NIET uitzien…
    Waar is de britse stijl die het merk zo onderscheidend maken van het andere gepeupel?
    De brandstapel op met dit gedrocht!
    ;op

  9. STxN says:

    Toch leuk dat Aston Martin (in tijden van crisis) de ballen heeft om dit ding toch te gaan produceren. Heel wat andere niche-merken had zich waarschijnlijk niet verder gewaagd dan een prototype.
    Als stijloefening kan het in ieder geval tellen.

    Was ik nu maar een autoverzamelaar met een onbeperkt budget 🙂

  10. Bunker says:

    Alle zever van hiervoor kunt ge net zo goed op de stapel gooien van vooringenomenheid en hokjesdenken.
    Doe je oogjes eens dicht en daarna terug open en kijk eens opnieuw.
    Juist, een indrukwekkend design dat pure kracht uitstraalt.
    Dat het de heren autokenners blijkbaar afschrikt en de enige dame in het gezelschap wel kan bekoren zegt gewoon veel over de charme van macho auto’s.

    “Alle proportie is zoek.”
    Volgens mij zei men dat ook van de VW kever indertijd.

    “Waar is de britse stijl die het merk zo onderscheidend maken van het andere gepeupel”
    Maw chapeau voor de AM designers dat ze nu eindelijk eens durven afstappen van die “britse stijl” die hun auto-industrie praktisch gedecimeerd heeft.

    Puhlease.

Leave a Reply