DRIVR

Toen Ford begin 2008 aankondigde dat de nieuwe RS-telg (1) dé referentie onder de superhatchbacks zou worden, (2) maar liefst 305 pk sterk zou zijn en (3) géén Cosworth-badge zou dragen maar zijn spierkracht via een fancy wondervoorophanging aan de grond zou zetten, trad half Engeland met elkaar in discussie. De inzet? Wat slecht getapte pinten en een lofzang over vierwielaangedreven rallyderivaten. Pas bij de lancering van de technisch gelijkaardige Mégane R26 Radicale én Ford’s claim dat de benchmarks Lancer en Impreza nauwelijks sneller zouden zijn op circuit, temperden de gemoederen. DRIVR trok dan ook met een gezonde portie scepsis naar Nice om een vers setje Conti SportContact 3′s in te rijden op de langverwachte Focus RS.

Eenmaal ter plaatse loodsen we een Frozen White-exemplaar door de straten van de middellandse zeestad – poepsimpel bestuurbaar met een natuurlijk aanvoelend koppelingspedaal, correct (en direct) stuurgevoel maar een ruim bemeten draaicirkel. Ervaring opdoen en één worden met Ford’s nieuwe boy-racer is de boodschap vooraleer we de geluidsregisters opentrekken en de betere routes van de Franse Riviera opzoeken. Niet dat de buurtbewoners ons de minste blik gunnen; de karavaan felgekleurde RS’jes die hier sinds een week rondzwerft heeft ondertussen doordeweekse proporties aangenomen. Ergo: geen thumbs-up voor onze late intrede (de rest van de wereldpers is de revue al gepasseerd), maximaal een lokale Jacky die de meest onmogelijke capriolen uithaalt om het konvooi zo kwalitatief mogelijk op zijn lageresolutietelefoon te filmen (zie beneden).

Ook het dashboard valt niet meteen onder de noemer ‘speciaal’. Met uitzondering van de heen-en-weer floepende turbometerschaal werd het interieur klakkeloos overgenomen van de gewone Focus ST. Gelukkig mocht Recaro de RS-cocon tooien met op maat gemaakte kuipzetels die weinig aan de verbeelding overlaten. Op de nogal hoge zit na (de Focus heeft nu eenmaal een hoge koets) niets dan lof voor de nagenoeg perfecte lichaamsomkapseling. Alleen spijtig dat de Ford-power button op de middenconsole niet kan tippen aan het kleine, groene exemplaar uit de eerste generatie Focus RS.

Tijd voor een hoogtestage, zowel op de altimeter als op onze toerenteller. De 2,5 liter grote vijfpitter uit de Focus ST werd danig onder handen genomen en kreeg niet alleen een andere in- en uitlaat maar vooral een ultradik Borg-Warner turbopakket. Nu dient gezegd dat het hart van deze monsterlijke Focus zich tot een ongekende allrounder ontpopt. Want niet alleen etaleert hij zijn volle 440 Nm tussen 2300 en 4500 toeren, ook daaronder valt er geen gat te bespeuren. Nog straffer wordt het wanneer we het geheel richting begrenzer bevelen waar pas bij 7000 de levieten gelezen worden. Kortom: slechts weinig (lees: geen) hot hatches hebben zo’n brede powerband. Terwijl ook het werk van de RS-geluidstechnici een schot in de roos is; het muzikale aanzuiggeluid van de vijfcilinder klinkt opnieuw bekend uit de ST maar werd qua volume bijna op WRC-niveau afgesteld. Elk lift-offmoment wordt bovendien geassisteerd door een zuchtje wastegateflatulentie en een uitlaatknal terwijl de Darth Vader-diffusor achteraan het afzuiggeluid van een industriële straatveger nabootst.

De route van dag twee slingert van Grasse over de Col de Vence richting het immer zonnige Cagnes-Sur-Mer. Een bijzonder snel stuk dat door zijn hoogte niet meteen uitnodigt om de limieten af te tasten, maar wel bewijst dat de RS erg voorspelbaar reageert. Dat een geamuseerde Porsche 930-rijder al gauw in een gefrustreerde afhaker ontaardt, dat de ESP-drempel veel tolereert – makkelijk enkele graden overstuur – maar vooral dat iedereen er onmiddellijk mee aan de slag kan zonder de giftige reacties van de vorige generatie te moeten verduren. Het directe stuur (2,3 omwentelingen van nok tot nok) reproduceert prima wat de negentienduims Conti’s te lezen krijgen en laat – zoals in gewone Foci – de weerstand elektronisch aanpassen, al is dit hoogstens een gadget.

Ons pad slingert verder en de serpentines worden smaller wanneer het richting Col de Vence gaat. De haarspelden doen Fords nieuwe voortrein beven, want een cavalerie van 305 paarden onder vollast naar boven dirigeren vereist niet alleen stevige armspieren – het molesteert zowat de hele voortrein. De ingenieurs van Team RS zweren nu eenmaal bij voorwielaandrijving en pakken uit met het duo Quaife Sperdifferentieel en de niet zo baanbrekende Revoknuckle-ophanging waarvan het principe al lang door RenaultSport toegepast wordt. Al moet wel gezegd dat de nieuwe RS onwaarschijnlijk strak bochten verslindt. Op ons kurkdroog testparcours kan je vanaf tweede gerust plankgas uitaccelereren zonder de tractie-assistent te bruuskeren. Aan hogere snelheden wekt de RS zelfs de indruk dat de voortrein zowaar nòg meer vermogen aankan, wat mijn initiële terughoudendheid resoluut wegtorpedeert. We moeten hoe dan ook wachten op de eerste tests in ons Belgenlandje (met hopelijk wat regen), maar de efficiëntie en het gemak waarmee dit ding zijn kracht aan de grond nagelt is gewoonweg verbluffend. Koppelreacties blijven niettemin duidelijk aanwezig, al krijgen die eerder de proporties van een goede 200pk hatchback. Hoedje af.

Met het versmallen van de kronkelbaantjes verkleint niet alleen het aantal overzichtelijke inhaalmogelijkheden, ook de foutenmarge per in te halen Fransoos gaat erop achteruit. Gelukkig drukt een gasstoot je stevig in de Recarokuipen en lijkt het overige verkeer als het ware stil te staan. De afdaling van de Col de Vence gaat gepaard met een zware opdracht voor de remmen: een hoogtonig gepiep en een merkelijk langere pedaalslag manifesteren zich, gelukkig nog altijd bijgestaan door een aanvaardbare bijtkracht.

Terug op de hotelkamer dringt het tot mij door: de nieuwe Focus RS is SNEL. Te snel misschien. Want hoe hard die Fransman in zijn oude 911 ook ging, de RS was met één vinger in de neus sneller. Dat hij zich daarbij kinderlijk eenvoudig laat temmen is – vanop de passagiersstoel – gewoonweg misselijkmakend. Met een democratisch prijskaartje van 32.150 Euro brengt Ford zo een meer dan waardige titularis van de RS-badge op de markt; een scheurijzer dat niet alleen voor de nieuwe voorwielaangedreven standaard tekent maar ook nog eens de beste euro/pk-verhouding van het moment neerzet. Al blijft de vraag wel of en wat een Cosworth-upgrade nog aan dit pakket zou kunnen bijbrengen…

[Foto's: Cedric Dervoigne - Video: Jacky de Fransoos]

Plus	Min
+ Onwaarschijnlijk veel grip	- Wat hoge zitpositie
+ Motor met veel gezichten	- Versnellingsbak kan sneller
+ Fantastisch geluid	- Bediscussieerbare stijl
+ Prijs/Prestaties

Weggecijferd

Motor	2.5l 5-in-lijn turbo
Aandrijving	Voorwielen
Vermogen	305 pk
Koppel	440 Nm
Gewicht	1468 kg
Acceleratie (0-100 km/h)	5,9 s
Topsnelheid	263 km/h
Gem. normverbruik	9,4 l/100 km
Prijs	32.150 euro
Fiscale PK	13

Verdict