DRIVR

Column: Autoliefhebbers Aller Landen, Verenigt U!

We hebben het niet gemakkelijk, beste DRIVRs. Wie vandaag durft zeggen dat hij of zij een zwak heeft voor auto’s, wordt niet graag door de medemens gezien. In het beste geval worden we beschouwd als een ongevaarlijk randfenomeen dat nu eenmaal bij onze manier van voortbewegen hoort. ‘Freak!’ klinkt het dan wel eens, wat naar mijn bescheiden mening niet positief is. De boosdoener is de auto: ons teerbeminde vervoer(ing)smiddel, onze bron van puur en onversneden rijplezier, het kroonjuweel van de industriële vormgeving. Wat heeft hij (of is het zij?) dan misdaan?

gastbijdragebenny

Zou het de uitstoot van CO2 zijn? Weten al die autohaters wel wat dit is, of springen ze blind op de kar die Al Gore in gang heeft geduwd? Het zou kunnen. En het zou dan nog deels terecht zijn; ik ben ook niet wild van een Q7 die geparkeerd staat op de stoep voor school. Waarom rijden de mammies niet dwars door de schoolpoort, door de zandbak, tot in de klas om hun spruit daar veilig af te zetten? Dat zou tenminste een veel gepaster gebruik zijn van die Sport Utility Vehicles… Maar moet een kleine, zuinige roadster dat imago dan mee bekopen? Verdient de liefhebber aan het stuur van zijn kwieke MX5 dezelfde blikken als het bellend maatpak in zijn dubbel zo zware naamgenoot zonder M? Ik dacht het niet.

Of zou de auto te populair geworden zijn? Iedereen heeft er één, twee of zelfs meer. Dat heeft misschien tot resultaat dat we het allemaal wat te vanzelfsprekend zijn gaan vinden. Het zou kunnen. En het zou dan nog deels terecht zijn: zo ben ik ben ook geen groot voorstander van bedrijfswagens voor iedereen. Vooral niet als blijkt dat de werknemer de hele dag op kantoor zit. Het lijkt me zelfs niet leuk een bedrijfswagen te zijn: je weet dat ‘de relatie’ maar twee of drie jaar duurt en dat je al die tijd nooit echt in het hart zal kruipen. Niemand die tussen de eindeloze onderhoudsintervallen naar de olie, koelvloeistof of bandendruk kijkt. Niemand die maalt om die extra kras. Niemand die bezorgd is over die grote hagelbollen. En ’s morgens is het resoluut plankgas (warm rijden, wat is dat?). Maar verdient de liefhebber aan het stuur van z’n oude Giulia dan dezelfde blikken als de haastige commercieel afgevaardigde in z’n A4tdi? Ik dacht het niet.

Of zou het dan toch gewoon over zijn? Zou de auto simpelweg passé zijn, iets van gisteren? Ik hoop het niet. Ik hoop het echt niet… En daarom doe ik een oproep aan alle autoliefhebbers: treed naar voor en kom op voor uw passie! Laat u niet intimideren door de negatieve vloedgolf die de auto vandaag overspoelt! Vertel uw verhaal, of het nu over een 911GT3RS gaat of een Berlingo waarmee de Noordkaap bedwongen werd! Maar wees alert en durf in eigen boezem te kijken. Rij sportief in de faire betekenis van het woord en zoek een circuit op wanneer de auto en de geest daarom vragen. Koop licht en wendbaar en kies vooral met het hart. En aan alle constructeurs: bouw vernieuwend, ontdoe auto’s van nutteloze gadgets, wees innovatief, maak ze lichter en groener. Maar bouw ze vooral met de passie van een liefhebber.

Share Button

3 Responses

  1. Milly says:

    Kleine bemerking en volgens mij terechte vaststelling: de firmawagen wordt net de redding van de liefhebbersauto!
    I will explain:

    Als je zelf een wagen moet kopen dan moet je bijna steeds een compromis maken (plaats voor kinderen, prijs en gebruikskosten enz…) en dus komt iedereen dan uit bij iets dat niet bepaald op posters geprint wordt en boven het bed van een twaalfjarige prijkt.
    Maar als je die A4 tdi, die 318 d, die Passat Bluemotion of dergelijke krijgt van het werk met een tankkaart erbovenop dan HEB je die familiebak al en dan heb je net nog geld over om wél een MX5, een Spider, een Elise te kopen om in het weekend van stal te halen.
    Die oude Giulia IS er net DOOR die A4 tdi!

    Nu zal je zeggen er bestaat ook het compromis van de wagen die én performant en functioneel is. Ware het niet dat België daar nu niet echt het klimaat voor heeft. Net voor dat soort wagens zie ik jammer genoeg géén toekomst meer. Veel 156 GTA’s, veel S-Max 2.5 Turbo’s zie ik niet hoor. Want wat kan je daar in godsnaam nog mee doen buiten je blauw betalen aan benzine, BIV, taksen en dan naast een Astra 1.3CTDI in file gaan staan. En als de weg open is en ‘you fancy a drive’ dan sta je om de 15 km op de foto wanneer je de voet niet regelmatig opheft.

    Dus leve de afgetrapte en mishandelde leasebakken, zij zijn de martelaren voor de échte driver’s cars.

  2. Frexy says:

    Maar ergens is het wel terecht dat ‘er niet gemaald wordt om de olie, koelvloeistof of bandendruk’. En dat geldt ook voor garagisten. Wat ook niet echt een pluspunt is.

    Klein voorbeeld: In mijn directe omgeving is er 2 weken geleden iemand op reis vertrokken naar Italië, met de bedrijfswagen natuurlijk (Audi A6), om na 300 km in panne te vallen omdat niet alleen de turbo het had begeven, maar ook de filter nooit gereinigd was en op slag heel het motorblok naar de haaien was. Resultaat: met huurwagen van een of andere garage in Duitsland naar Italië en naderhand vele telefoontjes plegen om die auto dan toch maar terug in België te krijgen, omdat meneer de Duitse garagist WEET dat het een leasingwagen is en er probeert zoveel mogelijk geld uit te kloppen.

    Oorzaak van dit alles is (waarschijnlijk) omdat hier in België door veel garagisten niet fatsoenlijk het jaarlijks onderhoud wordt gedaan («het is toch maar een bedrijfswagen»), met alle gevolgen vandien.

    Zulke zaken zal je dus waarschijnlijk minder hebben als de auto een echte “driver’s car” is, een auto waar je trots op bent en die je nauwer aan het hart ligt.

    (Ik merk op dat dit voorbeeld niet zoveel met het topic te maken heeft, maar het is allesinds het vermelden waard :))

  3. JDM says:

    Volg uw hart en laat u niet te veel wijsmaken.

Leave a Reply