DRIVR

Gastbijdrage: Column – De Wetten van de Showroom

OPGELET: Aan deze gastbijdrage hangt een disclaimer vast!

Bij het doornemen van de recentste editie van EVO werd ik plots verrast door een klein paragraafje. Bij een bespreking van de Renault Megane R26.R – bijna algemeen geprezen als de beste hot hatch van het moment, ook op DRIVR.be – stonden er namelijk wat ontnuchterende feiten over de verkoop van die gestripte special…

_mg_0684

Ik had namelijk aangenomen dat de R26.R als zoete broodjes over de toonbank was gegaan, zeker in het Verenigd Koninkrijk waar de Renault constant wordt bewierookt. De realiteit ligt echter anders: van de 230 voorziene exemplaren voor de Britse markt, zijn er blijkbaar maar 159 verkocht geraakt. Renault UK houdt nu nog 5 exemplaren in de verkoop, maar alle andere exemplaren zijn ‘terug naar Europa geëxporteerd’. Het is me niet duidelijk wat Renault met meer dan 60 rechtsgestuurde hot hatches gaat doen, maar het toont vooral aan dat er toch een hemelsbreed verschil kan zitten tussen perceptie (PR) en realiteit (verkoop).

Renault zal zich weliswaar in de handen hebben gewreven bij al de persaandacht die hun witte straatracer heeft gegenereerd, maar ik kan me niet voorstellen dat deze tegenvallende verkoop geen gevolgen gaat hebben. Eerder heeft BMW in een gelijkaardig geval al beslist geen nieuwe CSL-versie te maken van de huidige M3, maar in tegendeel de M-middelen in de X5 en X6 te steken. Deze beslissing werd in de gespecialiseerde pers serieus gehekeld, maar ik vrees dat BMW gelijk had.

Zowel BMW als Renault zijn tot de vaststelling gekomen dat journalisten geen auto’s kopen; gestripte sportkarren mogen dan al vijfsterren-besprekingen opleveren, in de showroom gelden andere wetten. De huidige autokoper gaat amper nog hardcore. Vanuit prestatieperspectief is het dumpen van zoveel mogelijk gewicht heel verdedigbaar, maar we zijn te verwend geraakt om het nog te appreciëren – of beter, om ervoor te betalen.

Share Button

8 Responses

  1. Ken Divjak says:

    Goed punt van die perceptie vs. realiteit, PJ.

    Puur objectief als rijdersmachine blijft de R26R ook mijn favoriet, maar als ik in de markt zou zijn voor een hot hatch van 30K – dan zou het waarschijnlijk zo’n groen projectiel worden (in het wit;).

    Dat gezegd: ik heb geen garage vol Porsche RS’en en genoeg zakgeld om er nog een circuitspeeltje bij te kopen – wat duidelijk de doelgroep van de Mégane is.

    Dat veel van die nichekopers het dit jaar laten afweten, kan natuurlijk ook met het financiële klimaat te maken hebben. Daarenboven blijft RS-baas Le Quément erbij dat de R26R meer voor zijn PR gedaan heeft dan eenderwelke andere RS. En dat is bij de minimale ontwikkelingskost die er was om de gewone R26 te strippen een grote plus.

    Sterker nog: de beste man gaat er almaar meer op inzetten met – volgens sommigen – nog ooit een gelijkaardige Clio RSR tot gevolg.

    Waarom die R26R in België dan weer beduidend meer kost dan in pakweg Engeland, is ook mij een volstrekt raadsel.

  2. Rolv says:

    Misschien zijn de recensies het hoofddoel van zo’n model, en niet zozeer de verkoop ervan? Ik kan me voorstellen dat die persberichten het imago van de rest van het gamma omhoog krikken. De opbrengst ligt dan eerder in de stijgende verkoop van de gewone Méganes.

  3. JDM says:

    Dat zijn die merken, die ondanks op de rand van het faillissement te balanceren, toch gewoon lekker in de F1 blijven. Dat zijn die merken die groot lawaai maken met onverkoopbare wagens en dat zijn die merken die plotseling (nu al? waaw!)het ECO-label hebben gevonden, hele brochures/advertenties vol lullen met CO² -gebrabbel en daarbij een foto voorzien van het meest sportieve model waarover in de rest van de brochure/advertentie in alle talen wordt gezwegen, …
    Ach ja, het draait natuurlijk allemaal om geld en die brave marketeer doet zijn uiterste best om een zo groot mogelijke doelgroep te behagen.
    Allemaal heel begrijpelijk, maar ik vind het hypocriet.
    Echt waar, nieuwe auto’s interesseren me hoe langer hoe minder. (lees: van quasi niet toch echt niet meer).

  4. dieter says:

    Tja, zeg nu eerlijk…waarom je geld stukslaan op zo’n “oude” Mégane als je het nieuwste model Mégane Coupé met dikste motor (vb de 2.0Tce Dynamique) na onderhandelen voor een dikke 10.000€ minder uit de showroom kan slepen…
    ;op
    Het is misschien appelen met peren vergelijken, maar blijkbaar is dit wel de realiteit bij de dealer.

    Greetz,
    Dieter

  5. pjdq says:

    Ken, je noemt de Focus RS, en het vreemde is dat de verkoopsrealiteit daar blijkbaar helemaal anders is. Ik las net in de Autogids dat in België al vijfhonderd van die gifkikkers zijn verkocht, vijfmaal meer dan verwacht. Zeer vreemd dat die 2 auto’s – die in de pers zo dicht bij elkaar lagen – in de showroom zo’n verschillende succes hebben. Zoals ik in mijn bijdrage al stelde: duidelijk andere wetten…

  6. Ken Divjak says:

    Dat komt omdat de Focus RS eigenlijk geen rechtstreekse concurrenten heeft (dus in hatchbackvorm met 300pk op de voorwielen).

    De R26R was de enige die er – door zijn spartaans gewicht – aan kon tippen. Maar dan zit je dus ook met een gestripte special die nauwelijks als daily driver gebruikt kan worden.

    Zelfs de volgende generatie hatcbacks à la Mazda 3MPS en de volgende Mégane RS zullen de prestaties van de Focus niet kunnen evenaren – en daar zit misschien wel de clue: niemand anders bouwt een bom van 300pk voor pakweg 30.000€.

  7. Milly says:

    Interessante visie van JDM.
    Het eco label, gaande van Bluemotion to Econetic is eigenlijk -surfend op de tijdsgeest- een pure marketing aangelegenheid zoals je terecht opmerkt. Basismodellen met ietwat aerodynamische aanpassingen kan je nu sexy maken door er ipv van ‘basic’ een ‘eco’ sticker op te plakken en de fleet markt speelt daar gretig op in.
    Ford heeft een Econetic van de Focus maar ook een RS. Verbreding van de doelgroep noemt zoiets. Honda heeft de Civic Hybrid en de Type R.
    Moesten alle merken geschaard staan achter het eco fanatisme dan is de driver’s car gedoemd. Gelukkig voor de liefhebber blijft die marketing hypocrisie momenteel leven en brengen ze nog echt extreme versies zonder compromis uit zoals een RS. Een RS is de geestelijke opvolger van de cosworth en het feit dat de verkoop nog volgt toont aan dat er een toekomst is.
    Een veel gevaarlijker evolutie zie je bij Alfa. Daar is het ‘ti’ label verworden tot een bodykit met voor de rest niks wat prestatiegelinkt is. Da’s pas de negatieve kant van marketingcultuur.

  8. dieter says:

    Toen de verkopen van het vorige Mégane-model de piek bereikt hadden was er gewoon niéts om een boost in de verkoop te pushen. En nu plots de R26R als après fin de carrière als het nieuwe model reeds staat te blinken. Echt een flop qua marketing.
    Bij Ford hebben ze het dus wél begrepen.
    Net ‘n nieuwe neus en enkele opfrissingen met als kers op de taart, jawel, de RS als uber-Focus.

    Tja, zo zie je dat verkopen (en dus kassa maken) draait om wat ze de brave mens in hun str*t willen rammen (de zg “push-pull-strategie” in marketingtermen).
    De multinationals zijn nog steeds geen veredelde OCMW’s…(zie Opel A’pen).

Leave a Reply