DRIVR

DubbelDate: Alfa 159 1750TBi & Lancia Delta 1.9MJet

Gewone tekst: Ken Divjak – Cursieve: Cedric Dervoigne

Wat doe je met twee Italiaanse schonen dat voor publicatie vatbaar is? Je neemt ze mee op date natuurlijk. Niet naar een groezelig testcircuit maar naar de knapste octaantempel ooit uit de grond gerezen: Meilenwerk. Ondertussen drie locaties sterk heeft de stalplaats voor driver’s cars zijn weg dichter bij België gevonden en zich rond Düsseldorf in een oud rangeerstation gevestigd. Zo hoeven lokale octaanliefhebbers niet meer naar Stuttgart of Berlijn voor een fix, maar gewoon 200km en een stel onbegrensde Autobahnen van Brussel.

_mg_0208

Tegen alle verwachtingen in zijn het niet onze dates maar Cedric en ik die bij vertrek aan het kibbelen zijn. Over wie welke wagen krijgt, natuurlijk. Maar zeg nu zelf: de motivatie “Alfa’s sturen beter dus die neem ik” weegt niet op tegen het feit dat er thuis een 155 Super staat (te bestoffen) en dat ik de ontgoocheling die de 159 Q4 was nog altijd niet verwerkt heb. De nood aan een goede Alfa-ervaring is bij mij dus duidelijk hoger en bovendien ben ik twee koppen groter dan onze huistester. Dus Cedric, hoe zit het daar in die Lancia met 190 roetpaarden?

dubbeldatealfalancia2

En wat dan nog als onze ‘grote’ jongen met tien extra cavalli en een snediger chassis onderweg is? Wachten moet ik sowieso bij aankomst in Düsseldorf… Bovendien glimt er in mijn dagelijkse garage ook een Nuova Delta. Geen overdadig uitgerust exemplaar, maar de bescheiden bestseller van het gamma met zestienduimers en 115 dieselpaarden. Na onze ‘democratische’ stemming een goede reden om de bovenkant van het gamma aan de tand te voelen en Ken enkele nostalgische Alfa-memories te gunnen. Terwijl ik het hooggeplaatst zitmeubilair in de gepaste positie schuif (mijn kompaan zou hier door het elektrische ‘Gran Luce’-schuifdak geeneens in passen), geef ik Kens Alfa alvast het startsein om te vertrekken. Kwestie van mijn geduld minimaal op de proef te stellen.

mw8t8428

Sleutel in het dashboard, startknop onder de duim en meteen een paar gasstoten om de herinnering aan mijn TwinSpark naar boven te halen. Alleen, waar is het geluid naartoe? Alfa’s nieuwste mag dan wel 200pk uit 1750 geblazen benzine-cc’s halen, klinken doet hij voor geen meter. Tenzij je gecharmeerd bent door het anonieme gezoem van een (kwalitatieve) Japanse viercilinder. Aspirant-kopers doen er dan ook goed aan meteen een agressieve luchtfilter te bestellen om deze TI te laten klinken zoals hij eruit ziet, en dat is vijf jaar na zijn lancering nog altijd spec-ta-cu-lair. Zesbak in één, koppeling omhoog en verdorie dit is gesofisticeerd; van een turbogat is geen sprake, maar van een turboboost evenmin. Gewoon een ultravlakke koppelcurve die het corpulente drooggewicht van de 159 meesterlijk maskeert, ook al is het top-end zo ongeïnspireerd als dat van een turbodiesel. En volgt onze Tom Helsen-lookalike op geen meter van mijn bumper!?

dubbeldatealfalancia4

Alleen geraak ik er moeilijk voorbij. Want om eerlijk te zijn, deze full option Nuova Delta is ook zwaar. Loodzwaar zelfs, en dan voldoen 400 Nm en 190 pk dieselgeschut niet meteen voor Autobahn-heerschappij. Onderin doet de kleinste van twee turbo’s zijn werk naar behoren en geeft hij onze eigenzinnige schone een gezonde dosis werklust vanaf 1500 toeren. Toch blijft de echte duw in de rug achterwege, ook bovenin. Meer nog: wanneer ik de vergelijking met de 115 pk-versie maak, is er geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om 4.000 euro meer op te hoesten voor de 1.9 Twinturbo. De basisdiesel draait immers zachter, heeft met een enkele turbo ook allerminst last van een turbogat en geeft nooit het gevoel te traag te zijn. Toegegeven, het grootste verschil zit hier vooral boven de 3.000 toeren – maar laat dat nu net de luidruchtige bromzone zijn waar monderne diesels almaar minder vertoeven. De combinatie van een lange wielbasis, een ultravaag stuur en een gebrek aan zijdelingse zetelsteun zorgen er trouwens voor dat je de limieten zelfs niet aftast. Cruisen kende nooit zo’n a-sportieve connotatie.

dubbeldatealfalancia3

Van klaverblaadjes gesproken; de rijdynamiek van de TI is nog altijd voor verbetering vatbaar. Midden 2008 vermoedden we nog dat het stuur te verlegen was om de limieten te telefoneren, maar vandaag weten we (nog) beter: de band/velg-combo leeft in zonde met het schok/veer-duo. Karrenwielen met laagprofielbanden absorberen nu eenmaal weinig, en om dat te maskeren heeft Alfa zachtere dempers gemonteerd in combinatie met strakke veren om de rolneiging te beperken. Dat laatste lukt trouwens aardig, maar toch voel je dat de schokdempers aan het eind van hun Latijn zitten bij flukse koerswissels op kreupele tarmac. Alsof de negentieners van het TI-pakket een marketingidee zijn beter dan een originele ontwikkeling, wat – zeker op de versleten voorsloffen van ons testexemplaar – continu minuscule stuurcorrecties vraagt bij spoorvorming. Na één rondje van zo’n klaverblad weet je dan ook dat er weinig lagen in de afstelling zitten, ook al blijft het ultradirecte stuur een aangename verpozing van het normale armgezwengel. Kortom: veel grip, weinig opties en veilig onderstuur op de limiet. Of Alfa die beslissing nog herziet met een échte Quadrifoglio-versie en de 235pk-variant van de 1750TBi?

_mg_0463

Laat mij dan de dupe zijn die naast het Cuore Sportivo getost heeft, voor een trip richting Düsseldorf/Meilenwerk heb ik alvast het beste materiaal in handen. Wie achteraan zit, heeft dankzij de verschuifbare achterbank meer beenruimte dan in een 159 of misschien zelfs een Thesis. Maar ook de comfortabele insteek van de 2,7 meter lange asafstand bezorgt de DRIVR een protagonist inzake zorgeloos ‘hochgeschwindigkeitsfahren’. Met dank aan de uitgekiende rechtuitstabiliteit, hier spijtig genoeg ondermijnd door pijnlijk harde achttienduimers. Dat “mooi zijn is lijden” de regel vormt, is al lang geen geheim meer. Dat ‘achttienduimers’ en ‘beenhard’ nog altijd samen vermeld moeten, verbaast ons wel. Doe dus gerust een maatje kleiner. Komen we aan bij de hamvraag: gooit deze Delta nu zulke hoge ogen? Eigenlijk niet. Of beter gezegd: niet in deze (prijzige) TwinTurbo-livrei, want de nauwelijks duurdere Golf GTD die ik op het eigenste moment van schrijven aan het uitproberen ben, is anderhalve klasse completer. Laat de Delta zegevieren met de schitterende basisdiesel voor de menner die anders wil zijn. Voor wie met stijl het levenspad bewandelt zonder zich te moeten mengen met het gepeupel van Volkswageners, Opelanen of zelfs Audisten.

_mg_0466

Rest er enkel nog het verdict over de 1750TBi, en dat is zeker niet slecht. Dankzij de nieuwe MultiAir viercilinder heeft Alfa eindelijk een krachtbron die de 159 tot zijn recht laat komen – in tegenstelling tot de luie diesels en gulzige V6 die het gamma tot nog toe sierden. Dat zo’n gepatenteerd kleppenwonder niet alleen licht is voor de weegschaal (wat de agiliteit ten goede komt) maar ook voor de portemonnee, kan enkel een plus zijn. Ook al heeft Alfa met die turbo-ontwikkeling een einde gemaakt aan het Twin Spark-tijdperk dat het merk zolang definieerde. Dat daarmee niet alleen de Twin maar ook de Spark uit de middenklasser verdwenen is, vinden we minder positief. Want dit is een benzine die zich als een gezwinde diesel laat rijden; goed voor de overlopers van een Duits merk, maar minder voor de garde Alfisten die het Cuore Sportivo een slagje zien overslaan.

Benieuwd hoe Meilenwerk eruit ziet? Check dan eerstdaags de FotoSpecial!

dubbeldatealfalancia1

[Foto’s: Jeroen Peeters & Ken Divjak – Met dank aan Duckie ‘RS voor de logistieke steun]

ALFA ROMEO 159 TI 1750TBi

Plus Min
+ De beste 159 binnen het gamma – Nog altijd ruimte voor verbetering

Weggecijferd

Motor 1.8 turbo 4-in-lijn
Aandrijving voorwielen
Vermogen 200 pk
Koppel 320 Nm
Gewicht 1430 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 7,7 s
Topsnelheid 235 km/h
Gem. testverbruik 10,9l/100 km
Prijs 36.150 euro
Fiscale PK 9

Verdict

7 op 10

LANCIA DELTA 1.9 Mjet

Plus Min
+ Meer stijl dan Frank Sinatra – geen DRIVR

Weggecijferd

Motor 1.9 twinturbo D 4-in-lijn
Aandrijving voorwielen
Vermogen 190 pk
Koppel 400 Nm
Gewicht 1430 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 7,9 s
Topsnelheid 222 km/h
Gem. testverbruik 7,4 l/100 km
Prijs (Platino) 29.990 euro
Fiscale PK 10

Verdict

6 op 10

Share Button

11 Responses

  1. herdewyn says:

    De gustibus et coloribus… je kan er blijven over kibbelen, maar niet als het om Italiaans design gaat. Sommige clichés zijn nu eenmaal waar en dat is hier zeker het geval: wat een bella machina’s. Niet graatmager, maar die trend lijkt op de catwalk ook ingezet.

    Ik kijk uit naar de Giulietta, die op de korte versie van het Delta chassis waarschijnlijk beter in staat moet zijn om de Alfisti te bekoren. Dezelfde achttienhonderd levert hier trouwens 35 paarden meer dan in de 159. Misschien wordt dit meteen het antwoord op de ‘ruimte voor verbetering’?

  2. Ken Divjak says:

    Zoals ik het zie, zijn er twee opties:

    1) FIAT-capo Marchionne beslist om de 159 te vervangen door (op Chrysler-platformen gebaseerde) nieuwelingen en het huidige 159-gamma te laten voor wat het is.

    2) De topman bevriest alle vervangingen van oudere modellen om zich op de lancering van de Giulietta te concentreren. En in dat geval zou die ‘ruimte tot verbetering’ wel eens op de 159 zelf kunnen uitgevoerd worden – zeker nu Alfa zijn Quadrifoglio-badge weer aan het afstoffen is én een 235pk-versie productieklaar heeft.

    Zolang ze de pepperoni maar niet vergeten.

  3. Nuvolari says:

    “Dankzij de nieuwe MultiAir-viercilinder heeft Alfa eindelijk een krachtbron die de 159 tot zijn recht laat komen”

    Eum, ik kan me vergissen, maar de 1750tbi is nog geen Multiair. De multair kende zijn debuut op de Mito, en die kwam na de 1750tbi.

    mooie review! Laat die Giulietta maar komen!

  4. Ken Divjak says:

    Natuurlijk heb je gelijk, nobele onbekende;)

    De ‘Scavenging’ 1750 (zoals hij nu in de 159 ligt) is nog geen MultiAir. De verwarring kwam er door de geruchten dat de 235pk versie van datzelfde blok wel van de MultiAir-technologie zal kunnen profiteren. Ook al ben ik ook daar niet helemaal zeker van.

    Als les voor mezelf neem ik nog even de ‘Scavenging’-uitleg van de huidige 1750 door:

    “Scavenging” technology

    The exceptional performance of the engine is the result of applying “Scavenging” technology, which maximizes torque at very low engine speeds, thereby providing incredible speed of engine response to driver demands.

    “Scavenging” is achieved by instantaneously (moment by moment) monitoring and optimizing engine parameters such as fuel measurement, the position of the two phase variators, spark advance and injection timing; in practice, it is possible to define with extreme accuracy the angle and times of valve overlap in order to generate an airflow direct from the inlet manifold to the exhaust manifold and thereby activate the turbocharger very quickly. This allows optimum exploitation of the turbocharger compared with conventional turbocharged gasoline engines. The system is managed by a new engine management computer, containing ultra-modern software which manages all the parameters. The results obtained are astonishing: maximum torque at 1500 rpm is increased by 70% compared with a traditional turbocharged engine and the response times are more than halved, approaching those of a normally aspirated engine.

    En zwier er nog een MultiAir-video tegenaan:

    Hartelijk dank voor de rechtzetting!

  5. PieterA says:

    Erg jammer van de drieste afwerking in de Delta. Het ziet er allemaal spik en span uit, maar van dichtbij vallen heel wat materialen door de mand. Jammerlijke missers zoals de plastic pookknop van 5 cent doen het design en de algemene indruk van de Delta geen eer aan. Net zoals de 190 pk waar weinig van te merken valt. Geen slechte auto, maar het zou nog zoveel beter hebben gekund.

    De Alfa zou ik bijna met de ogen dicht kopen.

    Geniet van de GTD, een van de gaafste vierwielers die ik in lange tijd gereden heb.

    (ps: comments bij het CVT artikel zijn niet te zien)

  6. Pieter Fret says:

    (@ PieterA: Hoe bedoel je? Ik zie daar toch twee comments staan?)

  7. PieterA says:

    @Pieter Fret: Zag ik ook, maar ik krijg bij het doorklikken enkel het artikel te zien. Geen sidebar en comments.

  8. BertR. says:

    (@ Pieter Fret: Ik heb hetzelfde “probleem” als Pieter A.)

  9. Pieter A: het gebruikte kunststof (al het zilverkleurige plastic eigenlijk) voelt idd erg goedkoop aan. Hier voel je natuurlijk dat dit een overpriced Bravo is… net zoals een A3 een overpriced Skoda is… Blijkt te werken in België!

    Nuova Delta blijft niettemin erg stijlvolle verschijning, die gerust in m’n garage mag (blijven) staan.
    Maar ook weer niet te lang 😉

  10. heidekonijn says:

    Allereerst, chapeau voor een uitstekend geschreven stuk. Weinig of geen geprinte pers die dit beter doet.

    De vraagt blijft wat een liefhebber van Alfa’s van pakweg ’75’ kaliber met dit alles moet. Momenteel ben ik met een 147 diesel onderweg en die beschouw ik al niet als een ‘Alfa’, maar eerder als het meest in de buurt komend dat verkrijgbaar is in zijn klasse. De Brera is hemels mooi maar niet de beste investering ter wereld, de 159 is zo te lezen ook erg gecompromitteerd en de Mito heeft blijkbaar nog minder Alfa en nog meer Fiat. Als ik dan lees hoeveel Bravo de nieuwe Delta eigenlijk is, vrees ik erg voor de Guilietta (waarom zou Fiat een Lancia anders behandelen dan een Alfa, tenslotte).

    Dan toch maar een zo-goed-koop-mogelijke Mito diesel voor het woon-werk en de rest van het geld in een 105 Spider?

    Wat denken jullie?

Leave a Reply