DRIVR

Ultieme Roadtrip: Volkswagen T2 Factory Collection

Om 60 jaar hippiebus te vieren zouden we in echte Big Lebowski-stijl een halve kilo ganja naar binnen kunnen sleuren en de VW-logo’s op het plafond tapijt zien dansen. Waarom echter binnen liggen stinken als de lente voor de deur staat en zich hier een perfecte roadtrip aandient? Blijkt namelijk dat er vandaag gewoon nog steeds T2’s in elkaar geschroefd worden. Factory collection, maar dan anders: de Transporter in vijf  haltes. Yeah, duuuuude!

VW T2

Start: São Bernardo do Campo, Brazilië

São Bernardo do Campo

Hier bevindt zich de Volkswagen-fabriek waar nog steeds de T2 (de tweede generatie dus) van de band rolt. Nu weliswaar met zwart radiatorplastic vooraan en de vloeistofgekoelde Flexfuel-motor uit de Fox achterin. Emissie-eisen krijgen de sympathieke bestelwagen voorlopig nog niet onder de grond; verplichte airbags en ABS binnenkort waarschijnlijk wel.

Stop 1: Puebla, Mexico

Puebla

Tot 1995 liepen ook hier nog orders voor de T2 binnen. De Kever, wiens platform de Transporter oorspronkelijk zou gaan gebruiken, werd hier zelfs pas in 2003 een laatste keer uit de mal gelicht. In de fabriek worden naast Jettas en New Beetles in een klein hoekje nog steeds luchtgekoelde boxers gemaakt.

Stop 2: Chattanooga, Tenessee, USA

Chattanooga

In een retrovlaag die eerder al resulteerde in de (tamelijk overbodige) New Beetle, presenteerde VW in 2001 de Microbus Concept. Productie hing in de lucht, ebde weer weg maar flakkerde kort even terug op toen VW in 2008 bouwplannen bekend maakte voor een nieuwe USA-fabriek. Helaas; de businesscase voor een dure premiumvan bleek niet rond te krijgen. De States moeten het stellen met de Routan, wij Europeanen met een luxe Multivan.

Stop 3: Bethel, New York, USA

Beastie Boys

Middenstanders-origine al wat je wil, maar de originele T1 zal toch nog een tijdje als favoriet hippietransport te boek staan. De onschuldige looks en plaats genoeg voor enkele matrassen (om te bekomen van het vele boomknuffelen, natuurlijk) zullen hier niet vreemd aan zijn. Moeilijk voor te stellen dus dat de parking van Woodstock niét volgestaan zou hebben met deze busjes. Om zeker niet verkeerd begrepen te worden, wijzigden vele eigenaars de VW-badge voorop in een vredeslogo. Een kleine twintig jaar later doken de originelen terug op als halsketting in clips van de Beastie Boys. Dit ontketende een ware jacht op de logo’s die Volkswagen er op zijn hoogtepunt toe bracht om extra emblemen op de markt te brengen en zo de wagens wat te ontzien.

Eindhalte: Berlin, Deutschland

Een vlugge blik op Google Maps leert ons dat bovenstaande roadtrip al gauw enkele duizenden kilometers beslaat. Zelfs in een onverwoestbare evergreen schiet dat niet echt op; de geschifte Berliners van TH Automobile  kwamen eerder al tot die conclusie en bouwen een T5 om tot TH2. Of hiermee nog melk mee rond te rijden valt, durft niemand vragen. Feit is dat een Cayenne Turbo S niet enkel qua stijl maar ook qua pure snelheid deze Q-car niet zomaar afschudt.

[Foto’s via Flickr en Google Maps]

Share Button

3 Responses

  1. Pieter Fret says:

    Nóg extremer dan bovenstaande TH2 is de TH2 RS, met 800 pk, middenmotor, centrale bestuurderspositie en een top van 310 km/h!

  2. ElmoTheElk says:

    Tja… ik dacht dat we na de overtreffende trap van de Espace F1 dit nooit meer hoefde te doen. Jammer.

  3. dirk says:

    geeft een heel andere betekenis aan ‘busje komt zo’ 🙂

Leave a Reply