DRIVR

Gepalaver over een Land Rover Defender, onomatopeeën rond een Range Rover Sport en een lofzang over de rijkwaliteiten van de nieuwe Skoda Yeti. Nee, onze laatste features staan mijlenver van wat ooit naar verbrand rubber en nog hetere hatchbacks rook. En toch overhandigt ons aller hoofdredacteur mij de sleutels van de verschrikkelijke Yeti. Aanleiding? Wat lovende woorden van internetfenomeen en 24-uursracer Chris Harris die deze Skoda in evo “a genuine driver’s car” noemt…

Om die hooggeplaatste kritiek te quoteren, trekken we naar het pittoreske en anders zo rustige Nürburg. Anders, aangezien de ‘Ring bij ons bezoek aan zijn tweede toeristenweekend toe is en de Nordschleife ondanks wisselvallig weer meteen ‘volle bak’ tekent. Een streepje hochgeschwindigkeits snelwegvreten gecombineerd met mooi slingerende verbindingswegen en een multicilinderfanfare op de achtergrond? Ik heb al met mindere zondagen ingestemd…

Niet alleen collega Jeroen wist eerder te melden dat Skoda zich tot op de hoogte van zijn onderdelendonor gewerkt heeft. Eenieder die al eens van de neo-Tsjechische autocultuur geproefd heeft, zal het zonder schroom onderschrijven: de tijden van oubollig karikaturale modellen met scheef openende kofferbak (voorin) zijn al lang voorbij. Zelfs bij de bakker hoef je je niet meer te schamen voor het Groene mannetje op de opklapsleutel; draai die in het contact en het kan evengoed een Volkswagen wezen. Om maar te zeggen dat de contemporaine Skoda’s gewoon Gründlich geworden zijn.

Onder onze kap schuilt de bekende 2.0 TDI 170 die dankzij het commonrail-inspuitsysteem zachter draait dan wat we van de vorige generaties gewend zijn. Zonder echt uit te blinken in loopcultuur en nuttig toerenbereik, presteren de 170 dieselpaarden meer dan behoorlijk en bereikt deze Yeti in minder dan negen seconden de 100. Met zijn vieren en een zware kofferballast is het uiteraard geen spurtwonder, maar eens op kruissnelheid heeft hij er zeker zin in. Op de Autobahn (met een Golf GTI voor ons) passeert de tellernaald moeiteloos de 180, om mijn engelengeduld pas bij 200 op de proef te stellen wanneer een voorligger ons dwingt om gas terug te nemen. Weg momentum, weg GTI, maar wel een enthousiaste nasmaak rijker. Enkel het windgeruis rond de A-stijl en de grote spiegelkappen worden bij 150+ prominenter richting oren gestuurd, maar dat ligt perfect in lijn met de hoog-en-droogfilosofie.

En ook sturen doet deze mini-SUV bijzonder goed. Het strak afgeveerd karkas schommelt de inzittenden na de zoveelste Duitse meanderbocht niet ziek en strijkt – ondanks de gekende VW-stugheid en de optionele zeventienduimers – ook nog eens mooi de kapotgevroren plooien in het Duitse wegdek glad. Sterker nog: uit een ‘typische’ Octavia TDI haal je niet zoveel rijplezier. Enerzijds omdat de neus van de Yeti minder zwaar aanvoelt, anderzijds omdat de stuurinrichting voor dit type wagen precies en direct reageert – maar vooral omdat de hoge constructie slechts minimaal afgestraft wordt. Ten slotte laat de immer parate 4×4-Haldexconstructie op de natte baantjes niet de minste tractieproblemen optekenen, wat de 350 Nm’s 100 procent bruikbaar maakt zonder de betuttelende tractieassistent uit zijn tent te lokken. Moeten we Harris dan toch stilaan gaan geloven?

Nemen we de beperkte buitenafmetingen in acht – hij meet nauwelijks 4,22m – dan verbluft de Yeti niet in het minst met zijn binnenruimte, en dan vooral achterin waar het Varioflex-achterbanksysteem (met drie afzonderlijke zetels) de benodigde ruimte in een handomdraai weet te moduleren. Het feit dat onze nagenoeg full-option testauto een slordige 35.000 euro moet kosten, is dan weer on-Skoda. En hoewel we het hier over een Yeti met vierwielaandrijving, de snelste TDI met 170 paarden, het top-end navigatiesysteem, riante zeventienduimers, te veel parkeersensoren en een panoramisch open dak hebben, zal een dergelijk model in ons land zelden over de toonbank gaan. Nochtans start het Yeti-gamma al vanaf 18.000 euro (met de vinnnige 1.2 TSI & 105pk), wat Skoda moet toelaten om zich op een zo ruim mogelijke doelgroep te richten en zo veel mogelijk klanten uit andere segmenten weg te pikken. Jammer voor ons landje kan een tweewielaangedreven diesel voorlopig enkel met de 2.0 TDI 110, wat maakt dat een vlotte 140 pk-variant met verplichte 4×4 en een redelijke uitrusting al gauw richting 30k gaat. Wie zei dat Skoda goedkoop was?

De Yeti mag dan geen duidelijk afgelijnde segmentatie hebben, recente nicheproducten bewijzen dat de traditionele hokjesverdeling passé is en dat een koper vaak te verleiden valt met een atypisch, meer gedurfd product. Bovendien moet een contemporaine Skoda op het vlak van technologie, afwerking of design absoluut niet meer onderdoen voor het Wolfsburgse richtsnoer. Een goede zaak voor Skoda dus, want Volkswagen bewijst op die manier dat bij het moedermerk een meerprijs voor de badge wordt aangerekend. Winterkorn heeft gelijk: het vaarwater wordt te benauwd. Zeker omdat Mister evo ook nog eens overschot van gelijk heeft.

[Foto's: Jeroen Peeters & Ken Divjak, Video: Kevin Cochez]

SKODA YETI 2.0 TDI 170 4×4

Plus	Min
+ De verschrikkelijke Yeti is dood	- Leve de conservatieve styling!

Weggecijferd

Motor	2.0 TDI 4-in-lijn
Aandrijving	4×4, niet permanent
Vermogen	170 pk
Koppel	350 Nm
Gewicht	1545 kg
Acceleratie (0-100 km/h)	8,4 s
Topsnelheid	201 km/h
Gem. testverbruik	7,4 l/100 km
Basisprijs	27.990 euro
Fiscale PK	11

Straatverdict