DRIVR

Rijtest: BMW 530d Gran Turismo

Toeval of niet? Sinds BMW zoveel meer bouwt dan de iconische 3/5/7, heeft de lijfspreuk The Ultimate Driving Machine plaats geruimd voor het contemporainere Efficient Dynamics. Alleen blijkt die CO2-slogan vandaag nauwelijks nog uniek, wat de marketingjongens in München gestimuleerd heeft om een nieuwe USP te lanceren: We Make Joy. De vraag in het geval van de 5 Gran Turismo is alleen – voor wie?

banner_rijtestbmw5gt4

Vroeger was alles eenvoudig. Vooropgesteld dat je de centen had, kocht je een 3 om mee te rijden, een 5 voor het gezin of een 7 voor de butler. En dat kan gelukkig nog altijd, zij het minder transparant door de toevoeging van nicheproducten die stukjes 3/5/7 combineren om een nieuw type klant te behagen. De 5-Reeks Gran Turismo is een case in point; die staat grosso modo op het platform van de 7, deelt veel hardware met de nieuwe 5 maar zoekt zijn kopers ergens tussenin. Kopers als de frontlui van Gentlemen of Verona bijvoorbeeld, die de extra been- en hoofdruimte wel appreciëren wanneer ze het nummer Tape Hiss in hartje Luik voor onze camera inspelen:

Nu zijn er verschillende redenen waarom rocksterren zich goed voelen op de achterbank van de 5GT: er is ruimte zat, optioneel zelfs gescheiden zitjes en quasi geen intrusie van de drieliter turbodiesel. Andere motorisaties zijn de 535i benzine (met drukgevoede drieliter) of de 550i (met een 4,4 liter grote V8), maar ‘onze’ 530d is veruit de populairste optie dankzij een gemiddeld testverbruik van 9,7 l/100km. Lang niet slecht voor een twee ton zware bultenaar die met 245 paarden en 540 Nm in 6,9 seconden naar de 100 sprint. En dat allemaal zonder dat de inzittenden er erg in hebben. Het geheim? De van de 760i geleende achttrapsautomaat die voor één keer niet van flippers voorzien is. En maar goed ook, want we hebben een automatique nog nooit beter geweten.

rijtestbmw5gt10

rijtestbmw5gt7rijtestbmw5gt9

Nog meer pluspunten scoort de GT voor de rijhouding van de bestuurder. Vijf centimeter hoger dan in de 7 is die – zeker met de comfortzetels in nappaleder – eindeloos verstelbaar en perfect voor iedereen, of dat nu Lilly Allen dan wel Michael Jordan is. Alleen spijtig dat je zelfs op de hoogste stand de extremiteiten van de neus niet kan zien, en met een veredelde postbusgleuf als achterruit opgezadeld zit. Een logisch gevolg van het hoegenaamd revolutionaire kofferdeksel – waarvoor dank, Skoda – dat zich in twee delen laat openen; handmatig in het geval van de sedankoffer, en (optioneel) automatisch per knopdruk voor de hatchbackopening. Waarom ze niet beide elektrisch opengaan, is ons alvast een verwarrend raadsel. Maar hoe dan ook: in de praktijk is de kleine sedanopening gewoon onpraktisch, en de grote helemaal niet zoveel ruim als de groteske achterpartij doet vermoeden. De Gibson-koffer van gitarist Olivier past er bijvoorbeeld net in. Maar de Marshall-versterker?

rijtestbmw5gt5

En nu we toch bij de minpunten aanbeland zijn: rijdynamisch mist de GT een goede slok toverdrank. Cruisen doet hij als de beste, en continenten verorberen ook – maar entertainen zoals de 3/5/7? Daarvoor is de massa te groot, het zwaartepunt te hoog en de elektronica te alomtegenwoordig. Je hebt als chauffeur dan ook meer de indruk de rijrichting te bepalen dan het bochtengedrag van de wagen, ook al blijft het chassis lang neutraal om uiteindelijk in voorspelbaar onderstuur te vervallen. Maar waarom de 5GT dan zonodig achterwielaangedreven moet zijn? Geen idee, en al evenmin waarom het stuur zelfs zonder het synthetische Active Steering zo oncommunicatief is. Bestel het mét “and you never quite know what response you’re going to get”, aldus onze collega’s van evo. Zelfde verhaal voor de Adaptive Drive met zijn vier rijmodi: Comfort, Normal, Sport en Sport+. De onze stond bijna voltijds op Normal, maar slaagde er toch niet in om serieuze dwarsrichels en putten weg te filteren. Negetienduim run-flats geven nu eenmaal weinig mee, maar ze zien er wel beter uit dan de standaard exemplaren die verloren draaien in de immense wielkasten.

bmw-5gt-sheet-6

banner_rijtestbmw5gt3banner_rijtestbmw5gt2

BMW heeft er in het geval van de 5GT dus goed aan gedaan om zijn lijfspreuk te veranderen. Alleen hebben ze het foute exemplaar aangepast; want terwijl deze Gran Turismo wel degelijk Joy brengt aan de rocksterren op de achterbank, doet hij dat minder voor de chauffeur die totnogtoe consequent geviseerd werd met The Ultimate Driving Machine. Een bewuste keuze of een pijnlijk gevolg van de haastige nichestrategie? Wat er ook van zij: de 5GT is BMW’s eerste Ultimate Passenger Machine. En wie daar niet mee kan leven, kiest gerust opnieuw voor een 3, 5 of 7. Best met de sublieme zes-in-lijn zelfontbrander.

rijtestbmw5gt14

PS: Oprechte dank aan de Gentlemen of Verona die zich moedwillig ziek lieten rijden op de achterbank van de 5GT. Ze hebben net een nieuwe plaat uit – Brutally Honest – die zowel integraal als nummergewijs te hebben is. En wat staat daar als openingnummer op? Inderdaad, de soundtrack van de DRIVR-trailer!

[Foto’s & Video: Ken Divjak – Muziek: Gentlemen of Verona]

BMW 530d Gran Turismo

Plus Min
+ Achterbank The Ultimate Driving Machine?

Weggecijferd

Motor 3.0 TDI 6-in-lijn
Aandrijving achterwielen
Vermogen 245 pk
Koppel 540 Nm
Gewicht 2035 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 6,9 s
Topsnelheid 240 km/h
Gem. testverbruik 9,7 l/100 km
Basisprijs 55.900 euro
Fiscale PK 15

Verdict

6 op 10

Share Button

9 Responses

  1. JDM says:

    Een artikel recht uit het hart van een BMW -liefhebber. 😉
    Trouwens, een bijzonder fijn artikel met dito filmpje en muziek!

  2. Yannick says:

    Geweldig he, die Fuji Instax-camera’s! Mooi Polaroidalternatief.

  3. BertR. says:

    Als je de achterbank als enige pluspunt opnoemt, vind ik 3 R’en nog vrij veel voor deze non-driver.

    Ik vind wel dat je de 5GT al veel ziet in het straatbeeld, jammer genoeg, want het is niet moeders mooiste en hij kost heel wat.

  4. Jeroen Thys says:

    De 5GT mag dan wel geen DRIVR zijn, de insteek en sfeer van de foto’s en de video clip bij deze rijtest zijn dat allerzeerst.
    we-want-more-we-want-more-we-want-more…

  5. TiZi says:

    Zeer leuk om te lezen en te kijken op een vrije donderdag ochtend.
    Hoe je van een lelijke auto toch nog een mooie reportage kan maken hé…

  6. ElmoTheElk says:

    Mooie reportage hoor! Inspiratie ( http://drivr.be/2008/04/16/the-black-cab-sessions/ ) opgedaan?

    • Boss says:

      Daar moest ik ook gelijk aan denken… anyway: Mij kan de GT niet bekoren, een soort net-niet-7 en zoals vermeld, raken dergelijke modellen verwijderd van wat velen de BMW-core willen noemen. Freude am fahren.

  7. Benny Herdewyn says:

    Het is zoals collega Ken stelt: vroeger was het simpel, een 3, een 5 of een 7. Ze waren altijd bij de sportiefste van de klas en konden een evenwichtige combinatie van vorm en functie voorleggen.
    Vandaag zijn er telgen uit het sportieve geslacht die hun uiterste best doen om een doktersbriefje voor te leggen om aan de les LO te ontsnappen… Ze kunnen het goed uitleggen, zien er hip uit, maar het ontbreekt hen aan (long)inhoud.
    BMW is vandaag niet meer te vergelijken met de niche/premium constructeur van de jaren 70-80-90. Het is een massaconstructeur geworden. Dat levert schaalvoordelen op, maar de diversifiëring van het gamma houdt ook gevaren in. Extra modelreeksen die ‘Freude am Fahren’ in de genen hebben, vormen een verrijking van de traditionele stamboom(Z1-3-4 ; 1 reeks; 6 reeks), maar het wordt moeilijker om het sportieve imago staande te houden met vlot 2 ton aan de haak (X5, 5GT).

    En het helpt echt niet als Norbert Reithofer stelt dat 80% van de eigenaars van een 1 reeks denkt met een voorwielaandrijver te rijden.

    Tijd voor een bezinningsweekend Heren!

    • Benny Herdewyn says:

      In de VS zijn er tot nu toe welgeteld 1143 GT’s verkocht… niet echt de start waarop ze in Beieren gehoopt hadden, al kan dat ook te maken hebben met het feit dat de 5GT er enkel gelanceerd is met een dikke V8.

Leave a Reply