DRIVR

TechTalk: Camber Tire – De Band Heruitgevonden

Al ooit eens de achteruitkijkspiegel van een oude Beier gevuld? Dan zal de term negatief camber je zeker niet vreemd zijn. Bij sommige versies stonden de achterwielen schuiner dan de gelijknamige inwoners na enkele halbe liters. Een DRIVR weet natuurlijk dat negatief camber van pas komt in de bocht, maar rechtdoor heeft het een pak nadelen. Geen nood, een slimmerik heeft daar nu wat op gevonden en het zou zelfs goed zijn voor de bloemetjes en de bijtjes.

porsche-911-singer

Simpel gesteld werkt klassiek negatief camber als volgt: doordat het wiel bovenaan al naar binnen nijgt, zal de band in de volgende bocht netjes recht op de weg komen te staan waardoor de krachten min of meer verticaal worden doorgegeven. Zonder negatief camber zou de wisselwerking tussen de middelpuntvliedende kracht en de adhesie van de band op de weg het rubber van de velg proberen te scheuren, zou het wiel naar buiten gaan overhellen en zou het contactoppervlak tussen wiel en weg verkleinen. Waarom hebben dan niet alle wagens dat negatieve camber van een racewagen? Wel, er zijn zo van die nadelen: doordat we veelal rechtdoor rijden, zal een wagen met sterk negatief camber in deze omstandigheden enkel op de binnenkant van de band steunen en het hoeft geen uitleg dat het rubber daar nogal van afziet. Auto’s van Jan met de Pet hebben dus zelden de wielen bovenaan naar binnen gericht.

extreem-negatief-camber

En toen kwam de slimmerik. John Robinson Scott bedacht de ‘Camber Tire’ nadat hij een tot de nok beladen Lexus met doorgebogen achterwielen zag. In 1999 patenteerde hij de ‘Camber Tire’ en het idee van een band met naar binnen aflopende diameter. Zijn ontwerp zou de voordelen van negatief camber bieden zonder de nadelen… de crème-brûlé zonder de extra kilo’s dus. Hoe gaat het in z’n werk? Aan de binnenkant heeft de band een kleinere diameter dan aan de buitenkant, of anders gezegd: de flank aan de binnenzijde is minder hoog dan de flank aan de buitenzijde. Om het concept te laten werken, moet het wiel minstens 3 graden negatief camber hebben (en dat is behoorlijk veel). Scott heeft een Mitsubishi Lancer Evo uitgerust met prototypes van de ‘Camberbanden’ en dat resulteerde in hogere bochtsnelheden, kortere remafstanden, meer comfort en nu komt het groene kantje, zelfs in minder verbruik! De man schuimt momenteel de bandenfabrikanten af om zijn idee verder te ontwikkelen.

camber-tire-john-scott-1

Het klinkt allemaal redelijk aannemelijk, hoewel ik mijn vragen heb bij de belasting van de ophanging en de draagarmen in rechte lijn. Ik vraag me ook af hoe (geleidelijk) de wagen reageert bij uiteindelijk gripverlies. Maar ik wil niet de man met de zwarte hoed zijn in de brainstormsessie en ik vermoed dat de Slimmerik zich zal omringen met nog meer slimmeriken om dit interessante idee uit te puren tot een homogeen ontwerp.

[Meer info op http://www.cambertire.com]

Share Button

5 Responses

  1. beebeeporsche says:

    Ben je zeker dat het negatieve camber op standaard auto’s bedoeld is voor meer grip in de bochten? Volgens mij is dat namelijk alleen iets wat je tegenkomt op achterwiel aangedreven auto’s. En meestal zijn het dan ook alleen de achterste wielen die een erg negatief camber hebben. Moest het voor de bochten zijn, zou camber voor en achter toch hetzelfde zijn, lijkt mij. Misschien voor zelfs nog iets meer. Ik heb het dus niet over racewagens of fout getunede auto’s.

    • Ken Divjak says:

      Zwaar overdreven negatief camber zorgt in ieder geval voor gripverlies; meteen de reden waarom Japanse drifters met weinig pk’s hun achterwielen vroeger zo krom monteerden!

    • Benny Herdewyn says:

      Dat heeft Mr Hosier inderdaad netjes verwoord. Zo heeft zelfs een Berlingo/Partner van de vorige generatie ook negatief camber achteraan… en dat is geen racewagen, laat staan met achterwielaandrijving.

  2. Jke says:

    Prachtig, schitterend, het ei van Columbus,…. moest de geometrie tijdens het nemen van een bocht niet veranderen. In realiteit gaat deze band, net als een gewone band, naar de buitenkant van de bocht kantelen en zal het raakvlak met de weg minimaal zijn. Ik zie het niet lukken, tenzij deze kerel ook een revolutionair ophangingssysteem heeft ontwikkeld wat fusee-langs-helling tegengaat in de bocht, hetgeen tegelijk het nut van zijn band weer teniet doet :-).
    Nee, moest het zo simpel zijn, dan hadden de legertjes ingenieurs van de bandenproducenten dit al lang geleden uitgedokterd.

Leave a Reply