DRIVR

Gastbijdrage: Column – Het Type R-Virus

OPGELET: Aan deze gastbijdrage hangt een disclaimer vast!

gastbijdragehettypervirus1Een echte Honda autoliefhebber bezwijkt vroeg of laat voor het Type R virus. Je moet en je zal er eentje hebben. Zonder me hier te verbranden aan wat een Type R nu wel of niet is, hou ik het liever op een onbetwistbaar vertrouwen in Honda: als de mannen uit de Aoyama building (oftewel the Honda Headquarter) beslissen om er een R-badge op te hangen, dan is dat ook een Type R. Basta!

Gebeten door dat befaamde virus schafte ik me op 1 april (!?) 2009 mijn eerste Type R aan: een Civic Type R EP3. “A mother of a car” om J. Clarckson te citeren. In onze autopers omschreven als de waardige opvolger van de Integra Type R, de eerste Type R die de Europese markt aandeed. Een ITR (Integra Type R) was ook mooi geweest, maar ik zocht ook naar een zekere gebruiksvriendelijkheid en dat biedt deze hatchback naast bakken rijplezier.

Ondertussen zijn we een jaar en bijna vijf maanden later en de balans is overtuigend positief. Dit gesteund door ondertussen al vier vakantie-uitstappen met de EP3, want dan leer je volgens mij de veelzijdigheid van een auto pas kennen. Ook tijdens onze laatste vakantie werd ik nogmaals met de neus op de schitterende feiten gedrukt.

gastbijdragehettypervirus2

Vrouwlief en ik zoeken altijd naar relaxte bestemmingen met zon, lekker eten bereid met lokale producten, sprankelende folklore, kamperen we steevast in een tentje en hebben we nood aan uitwijkmogelijkheden over slingerende wegen die we verkennen met een gedetailleerde Michelinkaart, van dorp tot dorp. Hoe je het ook draait of keert, je komt dan altijd snel in Zuid-Frankrijk terecht.

Na Corsica als de prelude van al wat volgde, doen we zo al enkele jaren de Cevennen aan. Dit blijkt niet alleen voor fietsliefhebbers het Walhalla te zijn maar ook voor Octaansnuivers (zie woordenboek Djivy). De wegen zijn er subliem en slingeren er als spaghetti in een prachtig decor! Let wel, les routes departementales kunnen er zo smal worden dat je je door de haren strijkt als je bedenkt dat het om een tweerichtingsweg gaat, rechtopstaande haren worden door hobbels in het wegdek nu en dan via de dakhemel platgestreken …

gastbijdragehettypervirus3

Wacht even, het was niet de bedoeling om de Trotter te voeden met beeldspraak, dus even bij de les blijven.

De ervaringen met mijn EP3 zijn tot op vandaag dus ronduit positief. De motor is vurig, het onderstel scherp. De “R” staat voor Racing, en dat is ook zo. Bovendien toont de K20A2 zich bijzonder soepel op slingerende bergwegen, zowel in het klimmen als het dalen. Straffer nog: ik heb gedurende de twee weken geen vijf keer aanspraak gedaan op het toerenregiment boven 5500 trpm! En dat toch over goed duizend kilometer, Route de Soleil heen en terug niet meegerekend! Eerlijkheid gebied ook te zeggen dat ik tijdens een vakantie geen zin heb om de kreukelzone van mijn wagen te testen. Het kon altijd wel harder maar het plezier was voldoende.

Bovendien is communicatie mijn dada. Wel, communiceren doet de EP3! Het onderstel en het stuur lijken steeds rechtstreeks verbonden met het centrale zenuwstelsel van de bestuurder. Het interieur helpt mee. Ultraminimalistisch maar meer dan voldoende: een lederen stuur met uitgewerkte handgrepen op 14u46, een pook op dezelfde lijn à la Touring Car en kuipzetels die ondersteunen en de R- feeling onderstrepen.

En toch biedt de auto nog veel meer. Hij is best veelzijdig en praktisch: de koffer is voldoende groot om met Tetris -skills het kampeermateriaal (tent, stoelen, tafel, gasvuurtje, kledij, etc.) te herbergen zonder de achterzetels plat te leggen, en dat met goed sluitende hoedenplank en een mooi gesloten kofferklep. Zoals in een echte hatchback kunnen de achterzetels dus plat, wat altijd handig is voor het vervoeren van de fiets. De instap zowel voorin als naar achter is bijzonder comfortabel (iemand de hoogte van de deuren al eens bekeken?). Zoals eerder aangegeven, is de motor voldoende soepel om niet altijd als een gestoken wesp door het verkeer te moeten schieten. Ja, zelfs de ophanging is doenbaar voor mensen met een goed onderstel. (^-^)

gastbijdragehettypervirus4

Zo een auto doe je dus nooit weg. Dit is er eentje om te houden! Zeker als je weet dat het ontegensprekelijk om een uitstervend ras gaat, en dat geldt eveneens binnen de rangen van Honda zelf. Deze maand werd bekend dat het vanaf oktober 2010 gedaan is met de productie van de CTR FN2 voor de Europese markt. Hoogtoerige motors zijn immers niet zo populair bij onze Europese witte boord criminelen. Wie nu nog een CTR, ITR of ATR in zijn bezit heeft, koestert die maar best.

[Tekst & Foto’s en meer Honda-inzichten op Jeeside]

Share Button

9 Responses

  1. Frexy says:

    Doeme toch! Ik hoop ooit toch nog een Type R op de kop te tikken als Honda-liefhebber. Maar als self-proclaimed ‘groene jongen’ zal ik het nog voor een aantal jaar moeten doen met een niet-drivr auto van Japanse makelijk: de Prius. *shiver* 🙂

    Zit de mogelijkheid er niet in dat er bij Honda ooit een hybride Type R het licht ziet? Mét de mogelijkheid van een hoogtoerig karakter? Dat is immers een van de redenen die de wagens zo aantrekkelijk maken.

    Dat zou in alle geval de perfecte wagen voor mij zijn, ‘groen’ wanneer je alle tijd hebt en wilt cruisen, sporty voor die momenten dat je eens wilt doortrekken.
    En ja, ik weet dat de CR-Z bestaat, maar die is nét niet goed genoeg, naar mijn gevoel. Al moet ik ‘m zeker eens proefrijden om het zeker te weten.

    Een CR-Z Type R to the rescue?!

    • Ken Divjak says:

      Ik heb ooit een hoopvol stukje over de CR-Z Type-R gedaan:

      http://drivr.be/2009/02/17/onthult-honda-een-cr-z-type-r-in-tokio/

      Maar geloof er niet meer in; dat hoofdstuk is definitief afgesloten.

      De Spoon-versie dan maar!?

      • Frexy says:

        Mja, als er een bedrijf is waar ik van verwachtte dat ze met de eerste ‘mainstream’ hybride-maar-toch-krachtige wagen zou afkomen, was het Honda wel.

        Die Spoon-versie lijkt me wel wat, maar dat is te niche. Als je naar tuners moet gaan voor dergelijke dingen, dan hoeft het mijn insziens niet. Een autoconstructeur zelf heeft veel meer invloed op het slagen van zulke projecten, en ik geloof echt wel dat er een markt is voor dat soort van wagens.

        Als Honda niet met een leuk (of beter) alternatief voor de Type R komt, dan zit er niets anders op de overblijvende R’tjes te koesteren..

        • PieterA says:

          Een (sportieve) hybride is voor zover ik het zie een contradictio in terminis want je zit met twee motoren en een hoop batterijen opgescheept. Het effect daarvan op de weegschaal is navenant, net zoals het overall-effect op de hoeveelheid energie die nodig is om de auto te bouwen.

          Honda (en de anderen) maakt dus beter een lichte auto met een kleine verbrandingsmotor en een kleine ecologische impact. Waarom geen carrosserie van de kunststof Xenoy? Nu al perfect mogelijk, maar geen enkele grote autobouwer durft de stap te zetten. (Iets met vermeende deals met de staalproducenten)

          Het hoeft heus niet al carbon te zijn wat de klok slaat, daarvoor staat de technologie in kunststoffen en de recyclage ervan reeds voldoende ver.

          • Frexy says:

            Njah, dat is wel waar, maar het kan maar helpen hybrides meer populair te maken bij het (jongere) publiek. Of Drivr’s for that matter 🙂
            Niet tegenstaande het feit dat alle motoren toch die hybride richting uit gaan, en ook snelle bolides al de electrische toer op gaan (Porsche 918 Spider Hybrid), waarom dan niet een echte hybride sportcoupé a la Type R?

            Of meteen de stap maken naar waterstof dan maar! 😉 De auto is er al, nu alleen de infrastructuur nog..

            Ik weet trouwens niet of Xenoy zo veelbelovend is, als ik al zie dat een bestandsdeel van die kunststof PET is, dan heb ik al mijn bedenkingen: PET is absoluut niet recycleerbaar. Enfin, toch niet zoals je zou vermoeden. Er komen bij het verwerkingsproces van PET enorme hoeveelheden CO2 vrij.

            Metalen als aluminium, staal en andere non-ferro metalen zijn wel voor de volle 100% recycleerbaar. Dat is misschien ook een reden om er niet zo snel vanaf te stappen (ervan uitgaande dat de bedrijven ook ecologisch en niet louter economisch naar producten kijken).

  2. Benny Herdewyn says:

    JDM: mooi om de passie en de kennis van een (merk)liefhebber te zien.
    Honda is een nieuwe weg ingeslagen en of dit een goede zaak is, zal de toekomst uitwijzen. Jammer dat ons nageslacht nooit meer de klank van een échte Honda zestienklepper zal horen. Wij waren dus bevoorrecht…

  3. Milly says:

    Inderdaad, laten we nu geen boom opzetten over hybridewagens maar even stilstaan bij de merkliefde en dit prachtige stukje van JDM.
    Misschien is jouw Type R wel de ultieme want die nieuwe daar is Clarckson minder over te speken, die is trouwens niet sneller. Een CR-Z sorry maar daar word ik droevig van.

    Een vraagje aan JDM: geen spijt eigenlijk dat ge uw CRX van de hand gedaan hebt? Zo’n prachtexemplaar van de oer-CRX als jij had was er toch ook één om te houden voor een Honda purist?

  4. ElmoTheElk says:

    Kan me helemaal vinden in de artikel. Heb helaas nooit een echte Type-R gereden, maar het rijden daarin maakte de toerenhonger alleen maar hoger. Hij mag dan niet sneller zijn dan deze EP2, maar een nieuwe generatie Type-R (FN2?) staat op de shortlist voor mijn volgende autoaankoop.

    Dat deze Type-R gebruikt wordt waar die vor bedoeld is kan elke Drivr alleen maar waarderen.

Leave a Reply