DRIVR

Documentaire: Robert Opron – De Denker van Citroën

Als je – net zoals ik – geen apart gevoel vanbinnen krijgt bij de huidige generatie Citroëns, dan is de kans groot dat het verleden van Le Double Chevron daar voor iets tussen zit. Met een rijk gevulde geschiedenis van bijzondere automobielen is het immers niet evident om boven de lat te blijven springen. Marketing en mainstream design volstaan niet als je de wereld ooit schokte met een Deux-Chevaux, DS, CX en SM. Tijd om de man achter een aantal van deze iconen op de piëdestal te plaatsen.

citroen-sm-1
citroen-sm-2

Robert Opron, een wat zonderlinge kleine man met een snor, was de geestelijke vader van de eerste generatie Citroëns na de DS. Hij leerde de stiel ondermeer van Bertoni, de beeldhouwer van dit magische model dat wel eens oneerbiedig snoek of strijkijzer werd genoemd. Juister en eerbiediger is dan ook om Godin te zeggen. Maar terug naar Opron die veel meer was dan een stylist. Hij werkte nauw samen met de ingenieurs en had een uitzonderlijk open geest. Meer nog: hij had visie. En die visie leverde wagens op waarvan de proporties klopten en de lijnen vandaag nog steeds tijdloos zuiver ogen. Stellen dat ik een diepe bewondering voor deze man heb, is dan ook een understatement. Hij is nooit vervallen in het gratuit toevoegen van curves om meer drama en dynamiek te suggereren. Volgens hem is een ontwerp barok als je geen lijnen meer kan toevoegen en klassiek als je er geen meer kan weglaten. En dat laatste is vandaag een absolute zeldzaamheid geworden.

citroen-cx-1
citroen-cx-2

Ik zou columns kunnen vullen met lyrische bewoordingen over de achterflanken van een SM, of het futuristische interieur van een CX. Maar soms is het beter te zwijgen en de beelden voor zich te laten spreken. De enige die het volle recht heeft om deze creaties te becommentariëren is Monsieur Opron zelf. Het kost enige moeite om de sympathieke jonge Nederlander uit het filmpje naar de achtergrond te filteren, maar het loont de moeite. Maarten van Soest doet zijn best om Opron te volgen, maar de kwieke geest van de Fransman is hem mijlenver voor, net zoals zijn ontwerpen destijds de goegemeente (te) ver vooruit waren.

Share Button

3 Responses

  1. frédéric says:

    Een zielsverwant! De generatie van Bertoni’s en Oprons’ Citroëns hadden hun plaats naast creaties van Chapman, Bertone, Ghandini en andere halfgoden in de automythologie.
    En da’s meteen de reden waarom de huidige generatie PSA producties eigenlijk onder een andere merknaam thuishoren.
    Sire, of monsieur le président, ze maken geen Citroëns meer. En dat is doodzonde.

  2. dieter says:

    We zijn ondertussen jammer genoeg in andere (slechtere?) tijden terechtgekomen.
    Voertuigen die aan god-weet-welke (vooral wettelijk opgelegde) eisen dienen te voldoen.
    Gevolg is dat het design en techniek hier serieus onder te lijden hebben.

    Is dit een spijtige beknotting van wat men heet “vooruitgang”?

  3. jeppe says:

    Als jongetje werd ik altijd zeer gelukkig van een CX, en later ook van een renault 25. deze auto’s suggereerden ; “we gaan naar een schitterende toekomst”. Deze auto’s openden voor mij een soort poetische vergezichten…is zoiets niet ongelofelijk voor een klomp staal en rubber..Jammer dat ze zonder garage niet te rijden zijn (roest..)Ik hou niet van cultuurpessimisme, maar noem mij een auto van nu die iets dergelijks oproept: die niet alleen mooi is (daarvan zijn er genoeg) maar die een visioen oproepen?

Leave a Reply