DRIVR

Prototype: Giugiaro’s explosieve Porsche Tapiro

We schrijven het jaar 1970 wanneer designer Giorgetto Giugiaro zich voor zijn vierde concept bij Italdesign op een bestaand chassis wil baseren. Resultaat wordt de VW-Porsche Tapiro Concept met chassis en techniek van de Porsche 914/6. De auto ontpopt zich tot dé visuele benchmark voor zowat alle supercars van dat decennium en zet Giugiaro definitief op de kaart. De toekomst van het  “folded paper design” was voorspoedig, die van de invloedrijke Tapiro jammer genoeg noodlottig én explosief…

porsche-tapiro-model

Het werk van Giugiaro behoeft weinig introductie. De Italiaan is een van de allergrootste ontwerpers en kreeg niet alleen de prijs voor Auto Designer van de 20ste Eeuw maar ontwierp ook voor bedrijven als Nikon en Apple. Giorgetto schonk ons de Alfa Romeo Giulia GT, Volkswagen Golf Mk I, Scirocco Mk I, Lotus Esprit S1, DeLorean DMC 12, Maserati Ghibli & Bora, De Tomaso Mangusta en de BMW M1. Toch staat geen van bovenstaande auto’s bovenaan ‘s mans persoonlijke lijstje – die eer is voorbehouden aan de Porsche Tapiro. De Tapiro werd in 1970 voorgesteld op het salon van Turijn en sloeg in als een spreekwoordelijke bom. De strikte tweezitter wierp hoge ogen met een – voor die tijd – ongekende mix van lage, rechte lijnen, grote glaspartijen, gullwing doors en een stel futuristisch uitziende lichtclusters. De combinatie van Giugiaro’s talent en ItalDesign’s expertise had ervoor gezorgd dat de Tapiro er niet alleen spectaculair uitzag, maar ook rijklaar was en zonder veel ingrepen in productie kon gaan. Chassis en loopvlak van de 914 bleven behouden maar de auto werd 4cm lager en 4cm breder en kreeg een verkorte overhang voor en achter. In profiel valt – naast de wig-vorm – vooral de rechte lijn van de neus ten opzichte van de voorruit op; iets wat we later ook bij zijn Lotus Esprit zouden terugzien.

2010-11-02

Het meest dramatische zicht is evenwel van bovenaf waar Giugiaro’s fascinatie voor aërodynamica en het gebruik van glas ten volle tot uiting kwamen. Zowel de scharnieren van deuren als koffer- en motorcompartiment waren opgehangen aan een centrale stalen ruggengraat (de achterste vleugels zouden later de De Tomaso Mangusta kenmerken) die enkel onderbroken werd door de B-stijl. Die was er voor de rigiditeit van het koetswerk maar stoorde verder niet in het geheel. Het achterste deel van de ruggengraat werd voorzien van koelsleuven om de centraal geplaatste flat-six koel te houden, terwijl vooraan een netjes weggewerkte luchtinlaat ervoor zorgde dat de passagiers zich ook even cool voelden aan boord van de Tapiro (zie bovenstaande tekening).

vs-porsche-tapir-1970topview

De rechte en aërodynamische achterkant bestond voornamelijk uit tweedelig verdonkerd plexiglas; bovenaan om het zicht naar achter mogelijk te maken (zoals bij de Lamborghini Espada) en onderaan met weggewerkte achterverlichting. Ook weggewerkt waren de voorste lichtclusters, uitlaten en luchtsleuven van de luchttoevoer – zonder meer functioneel en futuristisch. Tal van ontwerphints zouden we later trouwens nog terugzien op een variëteit aan Giugiaro-ontwerpen.

vwporschetapiroatshow

Net doordat Giugiaro en ItalDesign zoveel moeite hadden gedaan om de Tapiro op een bestaand chassis te bouwen – en volledig rij- en productieklaar te maken – leek het vrijwel zeker dat de auto de showroom zou halen. Het one-off concept had doorgedreven testwerk doorstaan en werd vrijwel overal unaniem op handgeklap onthaald. De standaard 1991cc motor was getuned door Bonomelli, vergroot tot 2400cc, had nu compressie van 10:1, dry sump-smering en klokte af op een heftige 220pk bij 7200 tpm in tegenstelling tot de standaard 100pk. Alles samen goed voor een geteste topsnelheid van 245 km/h.

porschetapiro

Na het salon van Turijn werd het concept licht gewijzigd en in 1971 tentoongesteld op het Salon van Los Angeles. De auto zou ook kort in Mexico verbleven hebben, alwaar Porschewerknemers er in het holst van de nacht het land mee moesten uitvluchten toen er geruchten gingen dat een hooggeplaatste functionaris de auto wou laten stelen. Waar of niet, het draagt absoluut bij aan de mythe rond de auto. Vervolgens koopt een gefortuneerde Spaanse zakenman hem in 1972 en maakt er prompt zijn daily driver van … tot op het moment dat zijn geliefkoosd transportmiddel het slachtoffer wordt van een te vroeg afgaande autobom. Een terroristische aanslag waarbij uiteindelijk enkel de auto het leven laat. Het incident kwam er na een reeks hoog oplopende conflicten tussen de industrieel en zijn werknemers, en betekende het einde voor de illustere Tapiro.

914_tapiro

Het wrak van de auto bleef lange tijd in Spanje waar het beetje bij beetje compleet aan het vergaan was. Gelukkig wist ItalDesign het wrak op te sporen en siert het ongerestaureerde overblijfsel intussen het bedrijfsmuseum in Turijn. Een gepastere ode aan zijn geestelijke vader hadden ze niet kunnen bedenken. 

Share Button

Leave a Reply