DRIVR

Gamereview: Need For Speed Hot Pursuit

Wie het gameswereldje wat volgt, weet dat klassieker Need For Speed de laatste jaren een behoorlijke fall from grace heeft meegemaakt. Voor fans van het eerste uur begon de miserie toen het zevende deel, ‘Underground’ getiteld, de focus van de reeks verlegde van pure exoten naar opgeblinkte tunerbolides. Sindsdien heeft de franchise nooit meer de impact uit haar gloriejaren kunnen evenaren. Dringend tijd voor een herbronning…

Need For Speed: Hot Pursuit

Het is geen toeval dat het zestiende deel dezelfde subtitel draagt als NFS III, misschien wel de beste game uit de serie. De fans krijgen dus eindelijk waar ze al jaren om zeuren: de snelste productiewagens ter wereld zijn terug voor een supersonisch spelletje Cops & Robbers. Voor uitgever Electronic Arts was het dan ook van levensbelang dat deze editie een schot in de roos werd, wat hen ertoe leidde een externe ontwikkelingsstudio onder de arm te nemen – niemand minder dan Criterion Games, bekend van de populaire Burnout-reeks.

Need For Speed: Hot Pursuit

Het gevolg is dat de besturing van de wagens veel dichter aanleunt bij het eerdere werk van de developer dan bij de recente NFS-iteraties. Dat betekent: met de vingers in de neus door elke bocht driften en nitro-injectie op alle wagens, die bijgevuld wordt door halsbrekende toeren uit te halen. Ook de vorig jaar geïntroduceerde cockpit view is verdwenen. Het realisme is dus ver zoek, maar dat is dan ook nooit het selling point van NFS geweest.

Need For Speed: Hot Pursuit

Fun is er daarentegen met hopen te vinden in het fictieve Seacrest County, of je er nu voor kiest als politieagent of als straatracer door het virtuele leven te gaan. Naast supersnelle exoten kan de arm der wet rekenen op spijkermatten, wegversperringen, EMP-schokgolven en luchtsteun van helikopters om de voortvluchtigen in te rekenen. Maar ook die verschijnen gewapend ten tonele. Spike strips en EMP’s behoren ook tot hun arsenaal, net als een turboboost en een stoorzender die alle politiewapens en -communicatie uitschakelt. Al deze hulpmiddelen zijn (gelukkig) slechts beperkt inzetbaar tijdens elke missie.

Need For Speed: Hot Pursuit

In de praktijk bleek de moreel verantwoorde keuze de leukste – maar wie kan dan ook weerstaan aan een Bugatti Veyron met zwaailichten en politielivrei? Het enige probleem is dat er maar weinig variatie in de opdrachten zit: als agent achtervolg je steeds delinquenten, als racer vlucht je altijd voor de staat. Er bestaan daarnaast wel meer race-georiënteerde spelmodi met een tijdslimiet, maar die verwachten dat je zonder botsingen met decor of medeweggebruikers een vaak bijzonder lang parcours aflegt – iets waar de onprecieze controle en het soms zwalpende rijgedrag dat daaruit voorvloeit zich niet bepaald toe lenen.

Need For Speed: Hot Pursuit

Hoewel de artificiële intelligentie van de computergestuurde tegenstanders weinig te wensen overlaat, valt de échte fun dus online te beleven. Opponenten van vlees en bloed blijken toch nog dat tikje uitdagender, en leveren vooral een meer gevarieerd spelverloop op. Om online interactie te bevorderen, voorzag Criterion trouwens in een heus sociaal netwerksysteem, genaamd ‘Autolog’. Dat houdt al jouw prestaties bij en plaatst die samen met die van je vrienden op een ‘Speed Wall’, met de bedoeling een continue strijd om de eerste plek uit de lokken. Alleen spijtig dat online gaming op Xbox 360 – ons testplatform voor dit spel – extra abonnementsgeld vereist, te meer omdat de game geen split screen multiplayer ondersteunt…

Need For Speed: Hot Pursuit

Zoals gevraagd door de fans, is Need For Speed teruggekeerd naar zijn roots. Precies wat de reeks nodig had, want deze mix tussen de originele Hot Pursuit uit 1998 en de Burnout-serie blijkt de beste NFS sinds jaren. Alleen mocht er nog iets meer variatie toegevoegd worden aan het jarenoude concept. De politie-achtervolgingen zijn weliswaar spectaculair, maar de solocarrière wordt al snel eentonig. Zie je er echter geen graten in je fix online te gaan zoeken, dan zal je geen miskoop doen met Need For Speed: Hot Pursuit.

Share Button

5 Responses

  1. Ken Divjak says:

    ‘t Moet toch geen sinecure zijn om in volle Gran Turismo-hype een racesim te lanceren…

    Of is dit meer een arcadespel dat niet wil (of kan) concurreren met GT5?

    • Pieter Fret says:

      Wel het artikel lezen he, collega 😛

      “Het realisme is dus ver zoek, maar dat is dan ook nooit het selling point van NFS geweest.”

      Need For Speed is altijd hét schoolvoorbeeld van een arcade racer geweest; maar heeft dat in het verleden wel op magistrale wijze gedaan. Deze editie is – na een kort uitstapje richting meer realisme – een terugkeer naar de glamour days, en dus weer no-nonsense scheur- en driftplezier. Maar het volgende deel in de serie wordt een vervolg op NFS: Shift, en dus weer meer gefocust op circuitracen.

      Los daarvan is het inderdaad moedig om bijna gelijktijdig met GT5 te lanceren, wetende dat veel gamer(tje)s maar één (race)game zullen kopen/krijgen deze Kerst. Tenzij EA erop gegokt had dat Gran Turismo toch weer ging uitgesteld worden 😉

  2. Ruben says:

    Nfs 3 was indertijd een game die mijlen voor zijn tijd was, echt een schitterende game (qua graphics maar ook qua gameplay). Voor mij is dit het enige spoor in de NFS reeks dat trouw is aan het origineel, de rest (nfs shift, underground, …) is een beetje een misbruik van de naam dunkt me…

  3. Tom D says:

    Burnout was een leuk spelletje!

  4. ElmoTheElk says:

    Oh boy, heb ik veel NFS: Hot Pursuit gespeeld op mijn oude pc’tje (die toen net nieuw was)… Eens kijken of er een demo voor mijn Xbox 360 is. Toffe review, Pieter.

Leave a Reply