DRIVR

Benny Herdewyn (Deel 4 van 5):
De Vijf DRIVRs waar ik écht eens mee wil Rijden

Een geweldig idee van de langste van de bende: of we onze vijf favoriete DRIVRs even willen opsommen. Piece of cake? Dat hangt er maar van af hoe je het interpreteert; kies je vijf onbereikbare fata morgana’s of hou je het eerder bescheiden? Hoewel de verleiding groot was om een McLaren F1 luid bulderend op de virtuele oprit te laveren, heb ik toch maar voor de (iets) realistischere optie gekozen. In de mate dat een 911 2.7RS uit ’73 realistisch is welteverstaan…

BMW E30 M3

bmw-e30-m3
The Godfather of M voor mijn part, hoezeer ik ook van huilende zescilinders hou. Het getuigt van een ijzeren wil en doorgedreven consequentie om de topper van het gamma twee cilinders af te knijpen, terwijl de versie lager (destijds de 325i) wel over het voltallige orkest van zes muzikanten kon beschikken. Motorenpaus Paul Rosche oordeelde echter terecht dat een lichtere, hoogtoerige viercilinder de wendbaarheid en de gewichtsverdeling ten goede zou komen. De eerste M3 was immers een volbloed racewagen, zij het eentje met vier plaatsen en een koffer. In de jaren ’80-’90 dicteerde de functie nog de vorm, en zo hoort dat ook.

Lotus (Caterham) 7

lotus-7-series-1
“Simplify and add lightness” oftewel de auto gereduceerd tot de essentie. De eerste Seven had in 1957 ocharme 36pk, maar woog wel maar 444kg. Een halve eeuw later is er in wezen niets essentieels veranderd aan het concept. Dat hoeft ook niet, want de sigaar met wielen vertegenwoordigt nog steeds autorijden in zijn puurste vorm. Dat je weinig bescherming geniet, moet je er dan maar bijnemen… Een bijkomend voordeel is ook dat hij makkelijk in de (droom)garage past, desnoods aan twee stevige pluggen tegen de muur als kunstobject.

Porsche 911 Carrera RS 2.7

porsche-911-carrera-rs
Toegegeven, hier ga ik mijn realistisch boekje ietwat te buiten… Maar als je een 911 wil, dan lijkt mij deze de meest authentieke. Ontdaan van alle addenda komen de karaktertrekken glashelder aan het oppervlak, wat van deze versie geen aaibare poes maakt. En toch versterkt dit precies de aantrekkingskracht voor mij: een auto die het uiterste van je vergt en geen nonchalance duldt. Een volbloed eet toch ook niet van de eerste dag gedwee uit je hand?

Peugeot 309 GTI

309gti-ouverture
De enige voorwielaandrijver in het gezelschap, maar wel eentje die de reputatie had een beweeglijke kont te hebben. Het model vind ik maar niks, de Franse plastics evenmin, maar er schuilt iets uitdagend in de kijkers van deze lenige leeuw. Akkoord, de 205 is knapper en slimmer gevormd, maar deze is minstens zo intrigerend. Ik vreesde lang dat dit soort hot hatch niet meer zou gemaakt worden, maar Renault bewijst voorlopig het tegendeel. Is Peugeot het dan verleerd? (Toch niet – maar daarover binnenkort meer, nvdr.)

Alfa 75 3.0QV

clarksonalfa75
Vooruit dan maar, een Alfa! Let wel, geen verbasterde Fiat zoals vandaag de norm is, maar de laatste authentieke Alfa. Een raspaard dat gezegend is met eigenzinnige keuzes, zoals de transaxle lay-out en de inboordremmen, maar ook met de meest sublieme V6 aller tijden. Vandaag zijn auto’s doorgaans veel meer gepolijst tot de grootste gemene deler, een soort eenheidsworst met hooguit een andere badge op de neus. Geef mij dan maar een Alfa van de oude stempel – met wat onvolkomenheden, maar met bakken karakter.

Share Button

5 Responses

  1. Ken Divjak says:

    Gezien je nummer 1, zal deze je zeker bevallen:

  2. Benny Herdewyn says:

    Een dorp verderop rijdt een identieke E30 rond. Kwestie van ‘de goesting’ warm te houden, kan dat tellen…

  3. Jeroen Thys says:

    En gezien je nummer 3, herinner ik me dit.

  4. Benny Herdewyn says:

    Ik vermoed dat je dat je leven lang zal herinneren…

  5. Pieter Ameye says:

    Zie ik net deze passeren in de classifieds… Njummie!
    http://pistonheads.com/sales/2360517.htm

Leave a Reply