DRIVR

Ben je van het nuchtere type, dan zijn crossovers gewone auto’s met SUV-trekjes. Ben je eerder cynisch van aard, dan zijn het compacte SUV’s zonder terreincapaciteiten. En ben je Nissan, dan is het niet minder dan je eigen uitvinding. Het gerucht doet zelfs de ronde dat Nissan Jidōsha Kabushiki-gaisha (om het merk eens bij zijn volledige naam te noemen) de term ‘crossover’ gecoined heeft bij de introductie van de Qashqai, maar vergeten is een verklaring mee te geven. Of BMW misschien raad weet?

Serieus nu: crossovers zijn hot. In die mate zelfs dat Mini zijn USP veracht om een Maxi te creëren en een stuk taart mee te souperen. Naar eigen zeggen van de Nissan Cashcow – maar aangezien die maximaal 140 benzinepaarden heeft, hebben wij de kleinere Juke ontfutseld voor een dubbeltest met de Countryman. De Juke is namelijk te koop met een direct ingespoten 1.6 turbo van 190pk die naar alle waarschijnlijkheid de volgende Clio RS aandrijft, terwijl de Cooper S inmiddels ook 184pk produceert. De enige haar in de boter olie is de vierwielaandrijving van de Mini; wil je die in de Juke, dan krijg je er willens nillens een continu variabele transmissie (CVT) bij. En daar zijn we niet zo tuk op. Toch niet als Nissan voor 3.200€ minder een handbak aanbiedt om de voorwielen te commanderen.

Doe je ogen dicht en je voelt veel Clio in de Juke — door die handige zesbak, de sportieve pedalen en het lichte stuur dat niet in de diepte verstelbaar is. De rijhouding is dan ook gecompromitteerd, net als de voorstoelen die steun missen voor het betere bochtenwerk. En daar is de Nissan ondanks zijn hoge bouwwijze zeker toe in staat; de neus is gewillig, de gripgrens hoog en het ESP ruimdenkend genoeg om het geheel karakter te geven. Want zeg nu zelf: hoeveel crossovers zwier je over een rotonde met een rokend binnenwiel en de toerenteller in het rood? Tot grote verbazing van dieselrijders trouwens, aangezien de Juke bijna sneller aanvoelt dan zijn achtsecondensprint doet vermoeden. Daarvoor tekent dat nieuwe blok met een dubbel variabele intercooler (zowel op de in- als de uitlaat) en 240Nm van 2.000 tot 5.800 toeren. Fijn speelgoed dat in deze toepassing enkel een stem mist om lang te entertainen.

De Juke 1.6 DIG-T serveert dus een serieuze portie fun, maar is niet helemaal zonder fouten. Euvels die normaal in de klassieke media aan bod komen, maar zelfs ons met het mes tussen de tanden opgevallen zijn. Zo is het Dynamic Control System dat de bestuurder laat kiezen tussen Eco, Normal & Sport even irritant als het overbodig is. Irritant omdat het dezelfde display gebruikt als de airco-instellingen (die dan niet zichtbaar zijn), en overbodig omdat enkel ‘Normal’ een eerlijk gevoel biedt. De gewaagde snoet staat eveneens ter discussie; van binnenin is het namelijk wennen aan de twee puisten van koplampen die desoriënterend werken aan de apex of in smalle passages. En dan is er nog de algemene graad van afwerking die duidelijk in een andere klasse zit dan die van de Mini. Prima demping wel, en een meer dan aanvaardbaar testgemiddelde van 10,9 liter per 100 sportieve testkilometers.

Na de Juke voelt de Countryman substantieel aan. Door zijn betere materialen en Golf Plus-dimensies, maar ook door het feit dat deze ALL4 zomaar even 250kg zwaarder is dan de klassieke Mini. 70 daarvan gaan op naam van de vierwielaandrijving (in feite een elektronisch differentieel dat maximaal 50% van het vermogen naar de achterwielen stuurt) en dat voel je vanaf de eerste meters. Want waar andere Mini’s met het gekende turboblok al eens onstuimig durven worden, blijft deze ALL4 zo stoïcijns als Zeno. Het weggedrag is er dan ook één van comparatieven beter dan superlatieven, alsof het volume een goede slag teruggedraaid is. En dat zorgt voor een volwassen rijbeleving waar de ruige kantjes vanaf geschaafd zijn; eentje waar weinig op aan te merken valt, maar ook weinig over te stoefen. Met uitzondering van de demping dan, want die is op zeventienduimers beter dan ooit dankzij de langere veerwegen – zij het nog altijd aan de harde kant.

Ook lovenswaardig is de afstelling van de Sport-knop die het gewicht van het stuur vooreerst niet overdrijft en de gasrespons doenbaar houdt. In die stand zou de manuele ALL4 S in 8,2 seconden naar de 100 moeten gaan, maar dat zit er met ons tot 163pk teruggeschroefde exemplaar niet in. Eerlijker nog: deze Countryman voelt nooit écht snel aan, wat sowieso in het voordeel van de lichtere voorwielaandrijver spreekt. Bovendien is 4×4 voor ons landje erover, hoe efficiënt het vermogen daarmee ook naar de grond kan. De standaard Countryman S biedt immers genoeg stuurplezier om het C-segmenters als de Golf lastig te maken, maar niet om de speelse Juke van de crossover-troon te stoten. Tenminste niet deze verrassend genietbare 1.6 DIG-T Tekna die voor 22.000€ op je inrit staat.

[Foto's: Jeroen Peeters & Ken Divjak]

NISSAN Juke 1.6 DIG-T Tekna

Plus	Min
+ De eerste hot crossover	- Materiaalkeuze en afwerking

MINI Countryman Cooper S ALL4

Plus	Min
+ De eerste gezins-Mini	- Te stoïcijns met 4×4

Weggecijferd

	Nissan Juke 1.6T	Mini Countryman S ALL4
Motor	1.6 4-in-lijn turbo	1.6 4-in-lijn turbo
Aandrijving	voorwielen	4×4
Vermogen	190 pk	184 pk
Koppel	240 Nm	240 Nm
Gewicht	1283 kg	1455 kg
Acceleratie (0-100 km/h)	8,0 s	8,2 s
Topsnelheid	215 km/h	210 km/h
Gem. testverbruik	10,9 l/100 km	11,8 l/100km
CO2-uitstoot	159 g/km	157 g/km
Prijs	21.950 euro	29.960 euro
Fiscale PK	9	9

Verdict

Nissan Juke 1.6T
Mini Countryman S ALL4