DRIVR

RedactieTrip: Op Pad met onze eigen DRIVRs

Sinds november gepland maar vaker uitgesteld dan de regeringsonderhandelingen is de Ardennenrit met DRIVR‘s eigen auto’s eindelijk een feit. En toch heeft de wekker op die bewuste zondagmorgen veel weg van een bankschroef die zich met adequate drukopbouw rond mijn schedel klemt. Allerminst ludiek, maar wel een gekend begin voor wat een genietbare redactietrip moet worden. Gelukkig tovert de garagepoort een half uur later een cocktail van fijne koudstartmelodieën met een snuifje Euro 95 richting de nog altijd verdoofde zintuigen. Wake up, it’s a beautiful morning!

drivrfastfleet1

We mikken op tien uur aan het wegrestaurant van Barchon, ergens op de E40 ter hoogte van Luik, om van daaruit in kolonne richting het in schoolkringen bekende Barrage de la Gileppe te cruisen. De wapens zijn ondertussen al een tijdje in ons bezit (die van Ken zelfs al tien jaar) en zitten dan ook als gegoten. Mooi, want ons deelnemersveld omvat niet alleen de vier grootste autonaties, maar vertegenwoordigt meteen ook vier verschillende decennia. Pieter A. arriveert als eerste met zijn rood opgeblonken Italiaanse uit 1974. En met een tocht van een dikke twee uur achter de kiezen, wisselt die zijn bella meteen voor een kop koffie en wat adorerende blikken; een Alfa GT Junior 1300 met brulpijp draait immers overal hoofden, zelfs op witte parkeerlijnen in een godverlaten gat tussen Luik en Verviers.

drivrfastfleet2drivrfastfleet3

drivrfastfleet4drivrfastfleet5

Onmiddellijk hierna arriveert onze man uit de Balkan. His wheels? Een geërfde Dreier Coupé uit het gezegende jaar 2001, gelukkig voorzien van de immer sonore 2500cc Reihensechser om het geheel alsnog met een DRIVR-stempel te bezegelen. Met 192 paarden meteen de krachtigste van het gezelschap, maar niet de snelste. Die eer gaat naar het bijdetijdse model van onze huishobbit (die andere Pieter, nvdr); eentje waar al veel verhitte discussies over gevoerd werden, maar ook veel sterren op geplakt. Zijn MINI Cooper S presteert op deze Ardeense baantjes immers meer dan uitstekend, en laat maar al te graag alle 175 paarden (163 op papier) uit de uitlaat knallen.

drivrfastfleet7

drivrfastfleet9drivrfastfleet10

Mijn Mazda moet zich tot slot tevreden stellen met de titel ‘goedkoopste van het regiment’, maar het is wel de enige die in een vingerknip dakloos én achterwielaangedreven rijplezier verschaft. En hoewel er de hele dag enige vorm van hoongelach te bespeuren valt bij het aanschouwen van de ‘bijna’-concours toestand van mijn roadster, heeft deze Mk 1 Miata enkele onbetwistbare voordelen ten opzichte van de concurrentie. In vergelijking met de Italiaan is hij gewoonweg sneller, terwijl de overbezorgdheid voor een krasje op een nagelnieuwe wagen een ver-van-mijn-bed-show is. Het feit dat Meneer Divjak er niet eens in past, is tenslotte van onschatbare waarde – al zou dat ons te ver leiden om uit de doeken te doen…

drivrfastfleet11
drivrfastfleet8drivrfastfleet16

Het stuwmeer van Gileppe heeft an sich alles om het tot een mooie fotolocatie te schoppen. Maar helaas beslissen het miserabele Belgenweertje en de met bewakingscamera’s bezaaide wandelpaden daar anders over. Weg supershot en meteen tijd om de wielen direction friterie locale te bevelen. Richting Eupen voelt de Miata zich kiplekker; niet alleen gaat het zachtjes bergaf, de ondertussen kletsnatte baan vraagt om genietbare armcorrecties wanneer je wat te brutaal met het driespakige stuurwiel omgaat. De 115 paarden sterke 1.6 trekt zoals vanouds vlotjes door tot 6500 toeren en de combinatie van het lichte vliegwiel, het immer subliem schakelende pookje en een wegkwijnende knalpot zorgen voor een luidkeelse noot tussengas voor elke bocht. Jammer dat de pedalen daarbij net iets te ver uit elkaar staan, al begint dat na een poos goed te lukken.

drivrfastfleet15drivrfastfleet14
drivrfastfleet12drivrfastfleet13

Minder goed vergaat het Pieter in zijn pleidooi dat hij anderhalf jaar geleden de enige juiste keuze heeft gemaakt door de Clio RS links te laten liggen. Een overjaarse discussie die telkenmale uitmondt in studentikoze plagerijen en kleine tussensprintjes met (obligatoire) valse start. Over de kwaliteiten van de kleine Duitser uit Oxford hebben we hier immers al voldoende inkt uitgesmeerd. De zwarte Works-velgen staan hem daarbij beeldig maar bezorgen de inzittenden op ons Belgisch lappendeken meer dan figuurlijke kopzorgen. En dat snelste wagen uit ons gezelschap meteen ook de zuinigste blijkt, draagt nu ook niet bij tot de portie rock ‘n roll waarnaar we op zoek zijn. Het bordje ‘Eupen’ tot de nodige portie friet daarentegen…

drivrfastfleet17

drivrfastfleet24drivrfastfleet18

Van Duitstalige frietkramen gaat het richting circuit om op ons aloude Francorchamps wat driving shots en obligatoire groepsplaatjes te schieten. Pieters Alfa heeft er alleszins zin in en brult met een stem alsof het een lustige tweeliter was. Die 1290cc kleine twincammotor levert immers een niet onaardige 90 pk en gaat ondanks zijn pensioengerechtigde leeftijd nog altijd behoorlijk: nul tot honderd in 13 seconden en een makkelijk haalbare cruisesnelheid van 150 km/u. De trage synchro van één naar twee doet mijn Miata alleszins even uitblazen, want de lichtgewicht Italiaan (930 kg) voelt zich ondanks een gezonde portie sixties body roll duidelijk in zijn element op de kronkelige serpentines in en rond Malmedy. Met dank aan de lichtjes verlaagde achtertrein, maar vooral aan de immer grijnzende chauffeur die het houten stuurwiel minnend temt.

drivrfastfleet6

drivrfastfleet21drivrfastfleet20

Anders flamboyant gaat het er in de grijze Duitse tweedeurs aan toe. Collega Jeroen heeft zich ondertussen uit de Miata gehesen om lekker warm in de Dreier plaats te nemen; de overdaad aan windgeluiden en de geïmproviseerde gsm-radio vormen inderdaad niet de meest ontspannen sfeer om de creativiteit van onze huisfotograaf te boosten. Bovendien leuk voor Ken, die dan toch nog compagnie heeft weten scoren. En hoewel zo’n E46 325Ci niet de meest karaktervolle uit ons gezelschap is, rijdt de tien jaar oude Beemer nog altijd schitterend. De zware zespitterstem ademt kwaliteit terwijl de klassieke servo en M-ophanging met nieuwe achttienduimers hem (bijna letterlijk) de sporen geven, waardoor de twee oudjes niet geheel zonder moeite kunnen aanklampen.

drivrfastfleet22

Eenmaal in Francorchamps is het tijd voor een familieportret dat de clichés niet uit de weg gaat. Daarom vermeld ik er volledigheidshalve bij dat La Bella – niettegenstaande haar leeftijd en reputatie – geen krimp gegeven heeft, net als de onverwoestbare Mazda. Maar is er ook een unaniem oordeel? Of anders: valt hier een über-DRIVR uit de bus? Tuurlijk niet, want de koppen weigeren halsstarrig een unanieme held aan te duiden – ook al is Ken de eerste om toe te geven dat zijn erfstuk nog het minst gefocust is. Bovendien kent iedere wagen een uitgesproken karakter en een aparte budgetklasse. Gelukkig besluit de Raad der Wijzen dat ze alle vier een DRIVR-stempel krijgen – verdiend door rijplezier, een dosis cool of een typerend levensverhaal. Op naar de volgende uitstap, van zodra er wissels te melden vallen.

[Foto’s: Jeroen Peeters & Ken Divjak]

drivrfastfleet23

Vlnr: Ken Divjak, Cedric Dervoigne, Pieter Ameye & Pieter Fret
Achter u: Fotograaf Jeroen Peeters
Niet op de foto: Kersverse papa Benny Herdewyn

Share Button

14 Responses

  1. Ben says:

    Mmm Alfa! Blijft mijn droomwagen al moet je wel eens vertellen hoe je zover met een “O”-plaat kan rijden.. Ben ik gewoon te voorzichtig?

    Hopelijk volgt er meer van dit lekkers!

    • Pieter Ameye says:

      25 km, maar er zijn uitzonderingen voor ‘evenementen’. Ikzelf heb de optie genomen om altijd en overal verzekerd te zijn. Just to be safe.

      Niet dat ze me al ooit gecontroleerd hebben…

      • Cedric says:

        Ik zag vorige week nog ‘n M3 met Z-platen in Strasbourg. Dus ja, zolang niemand je tegenhoudt…

        • Ben says:

          Daar zeg je het goed, zolang niemand je tegenhoudt. Ik rij nu zelf sinds kort met een Volvo 142 uit ’71 met “O”-platen en probeer me toch zo strikt mogelijk aan de regels te houden. Zo zijn het ‘testritten’ zonder terrasje onderweg, altijd gereedschap in de koffer voor het geval ze je doen stoppen, tabel met zonsondergang- en zonsopgangtijden, etc.. Ik hoorde van mijn vader, die in een autoparts werkt, dat er steeds beter gecontroleerd wordt en er zo enkele van de klanten dit helaas hebben mogen ondervinden. Dit gaat dan over een agent in burger die je oldtimer op de parking van de GB ziet staan, je opschrijft en de miserie kan beginnen. Voor de rechtbank verschijnen, boetes tot 5000 euro en de auto stande pede voor dagelijks vervoer laten keuren omdat het geen ‘testrit’ was.. Aan de andere kant heb je ook mensen die dagelijks met een “O”-plaat naar hun werk rijden (ook in het donker in de winter) en die nooit gecontroleerd worden. Helaas is het met de nieuwe nummerplaten ook gedaan om een oldtimerverzekering op een gewone nummerplaat te zetten, wat vroeger wel mogelijk was.. Dan is het nederlandse systeem wel beter..

          • Pieter Ameye says:

            Misschien er voor alle duidelijkheid bij vermelden dat ik de auto slechts occasioneel gebruik. Heeft sinds ik hem heb maar twee keer regen gezien (waaronder op bovenstaande trip). Staat niet toevallig op een O-plaat 😉

  2. Benny Herdewyn says:

    De trip naar het Zuiden paste jammergenoeg niet in mijn agenda, maar bij deze voor de volledigheid. Een sobere 320i zou trouwens weinig hebben toegevoegd aan het fraaie Ardennenoffensief van hierboven, tenzij 4 deuren naar een warmer oord voor een paar koukleumen:)

    BMW 320i E36 Benny

    • Stijn says:

      Proficiat trouwens!

      Echt een leuk verslag. Roadtrips (zie ook bv Top Gear) werken vaak het beste om wagens voor te stellen, als geheel van een groter verhaal.
      Zou zelf ook moeilijk kunnen kiezen. Alhoewel ik altijd een zwak heb gehad voor de Italiaanse bolide uit het gezelschap…

      • Benny Herdewyn says:

        Merci Stijn,
        Zo’n oude Beier blijkt trouwens niet bepaald ruim voor een Maxi-Cosi (en zeggen dat ik destijds op het punt stond een MX5 te kopen), maar de omgekeerde achtergordels blijken dat net wel!

  3. heidekonijn says:

    Dude, dat bertoneke, respect!

  4. Milly says:

    Staat die oranje asbak nog in die BMW?

  5. Milly says:

    Ja Djivy en “efficient car cleaning” gaan hand in hand. 🙂

    PS: het gebruik van het cursief gedrukte “Reihensechser” begint fetisjistische vormen aan te nemen op Drivr.

Leave a Reply