DRIVR

Rijtest: MINI Cooper SD (incl. VIDEO)

rijtestminicoopersd

Een MINI met een tweelitermotor. Geef toe, dat scherpt de zintuigen. Alle andere incarnaties gebruiken immers een 1.6 (van de kleinste 90pk diesel tot de John Cooper Works met 211 benzineslurpers) terwijl deze het blok van de BMW 118d ingelepeld krijgt. En dat betekent niet alleen 143 paarden, maar vooral 305 Nm bij 1.750 toeren en een gemiddeld normverbruik van 4,3l per 100 gereden kilometers. DRIVR ging er als een van de eerste mee op stap in België om te zien of de lettercombinatie SD zijn (extra) centen waard is.

rijtestminicoopersd1

Kwisvraag: wie staat te boek als instigator van de sportieve dieselhatch? Antwoord: SEAT. Zij waren het die in 1996 een TD(rode)I in de Ibiza dropten om de EVO I te creëren; een blitse driedeurs met GTI-aspiraties en monnikendorst die enthousiast onthaald werd maar een facelift later toch verdween. Skoda, die andere VAG-dochter, deed nog een verdienstelijke poging met de Fabia vRS TDI130, maar moest een generatie later ook afhaken wegens tegenvallende verkopen. De enige die vandaag nog een potente zelfontbrander in een stadmus perst, is ironisch genoeg weer SEAT dat met de Ibiza FR naar onze mening “een snel, amusant en intuïtief sturend wagentje met lage aankoop- en gebruikskosten” neerzet. Geen wonder dat Mini de helft van die taart wil inpikken, want andere belagers zijn er momenteel niet.

rijtestminicoopersd2

rijtestminicoopersd5

De reden voor die marktschaarste is dubbel. Enerzijds is het geen sinecure om een dikke turbodiesel in een stadmus te passen, anderzijds durven de NVH-niveaus (Noise, Vibrations & Harshness) al eens uit de pan swingen. En het moet gezegd: BMW Belux heeft er goed aan gedaan om de optionele Boost-radio te monteren. Onder de 100km/u is de motor namelijk alomtegenwoordig, alsof er geen ruimte meer was om het schutbord extra te isoleren. Bij koudstart trilt het blok zelfs tot in het stuur terwijl omstanders op een camionette-achtig gerammel getrakteerd worden. Eenmaal warm en in een hogere versnelling kalmeert het geheel, maar het is duidelijk dat de kleinste aller MINI’s het moeilijk heeft om de inherente inbalans van de 2.0d te neutraliseren. Op dat gebied zullen de grotere modelvarianten zeker beter doen.

rijtestminicoopersd0rijtestminicoopersd4
rijtestminicoopersd3rijtestminicoopersd6

Gelukkig is daarme alle motorkritiek van de baan, want verder presteert deze 18d-variant uitstekend. Een turbogat is bij 1.225kg drooggewicht onbestaande, de pick-up vanaf 1.000 toeren gegarandeerd en de fun pas rond 4.500t/m teneinde. En dat zes strakke versnellingen lang. Daarmee laat de Cooper SD zich zowel schakellui als hyperalert dirigeren, zonder dat de verbruiksindicator erom maalt; een testgemiddelde van 6,9 met uitschieters naar 8,2 voor de acceleratiemetingen zijn perfect aanvaardbaar voor dit verse exemplaar. Verder is het business as usual achter het stuur dat sinds de facelift mooi naar je toe kan terwijl de manuele stoelen diep afzakken. Beter nog: onze SD bewijst dat MINI’s ook zonder Sport-knop een fijne balans tussen gasrespons en stuurgewicht kunnen bieden, terwijl ze met zo’n toets wel meestal ergens de mist ingaan.

De bekommernis om een neuszwaar rijdgedrag is evenmin aan de orde. MINI’s moeten het vooral van hun kart-achtige stuurprecizie hebben, en dat is bij deze niet anders – ondanks de extra kilo’s die de tweeliter met zich meebrengt. Akkoord: met een G-meter zal je wel ergens een tiende verschil vinden, en de remmen lijken iets sneller op het ABS te zitten. Maar algemeen is de rijdynamiek intact en zelfs nog iets spannender doordat de achterkant zich sneller ‘zet’ dankzij de zwaardere neus. Maar om de Cooper SD nu echt snel te noemen? Dat gaat met een sprinttijd van 8,1 seconden en 215 top te ver. In dat opzicht is de Cooper S-kit met luchthapper en dubbele uitlaat ook een maat te ver, net als de SD-benaming die een evenknie van de 184pk benzineversie doet vermoeden. Dat de ingenieurs niet voor de 177pk-versie van dit blok gegaan zijn, heeft dan ook evenveel commerciële als technische redenen; 143pk ligt mooi tussen Cooper D (112pk) en Cooper S (meestal 163pk) in, terwijl er nu net geen koppelstuur of andere parasietreacties optreden.

De hamvraag blijft evenwel of de Cooper SD een valabel alternatief voor benzinehatches is. En daar moeten we eerlijkheidshalve “voorlopig niet” op antwoorden. Want voor al zijn efficiëntie ontbreekt er één vitaal onderdeel, en dat is karakter. Animo die meestal verpakt is als een stimulerende soundtrack om de intensiteit nog te verhogen en echt in crescendo te eindigen. Maar net op dat punt doet de SD niet alleen tekort, maar valt hij ook nog eens tegen met zijn nagelende stem en intrusief volume. En daar kan noch het feit dat de Belgische importeur de prijs van deze Cooper SD artificieel laag houdt (1.000€ meer ten opzichte van de Cooper S terwijl dat in Nederland gauw 5.000€ is), noch het marginale verschil in verbruik (een liter minder dan wij gemiddeld met de Cooper S doen) iets aan veranderen. Maar het betekent wel dat de zwaardere Countryman net de ideale motorisatie gevonden heeft die hem dusver ontbrak.

[Foto’s & Video: Jeroen Peeters & Ken Divjak]

rijtestminicoopersd7

MINI Cooper SD

Plus Min
+ Topdiesel – Voor de Countryman…

Weggecijferd

Motor 2.0 4-in-lijn turbodiesel
Aandrijving Voorwielen
Vermogen 143 pk
Koppel 305 Nm
Gewicht 1225 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 8,1 s
Topsnelheid 215 km/h
Gem. testverbruik 6,9 l/100 km
CO2-uitstoot 114 g/km
Prijs 25.950 euro
Fiscale PK 9

Verdict

8 op 10

Share Button

9 Responses

  1. Pieter says:

    Strakke foto’s en leuke test;

  2. ElmoTheElk says:

    Eerlijke en fijn geschreven test, zoals ik dat gewend ben!

  3. Mee says:

    “Een turbogat is bij 1.225kg drooggewicht onbestaande”

    Wat heeft dat gewicht daar mee te maken? 🙂

    • Ken Divjak says:

      Daarmee bedoel ik dat twee liter diesel een (relatief) pluimpje als de MINI zelfs zonder turbo aankunnen, waardoor het nooit aanvoelt alsof er nog extra turbodruk nodig is om het geheel gezwind te mobiliseren.

      Komt de turbo er aan 1.500t/m bij, dan geht die Post erst recht ab zoals de Duitsers het zo mooi verwoorden.

  4. VishnuSixDix says:

    Wel wat zwaar voor een mini, lijkt me. :/

  5. Swies says:

    Goed artikel, maar voor mij hebben de video’s geen meerwaarde.

  6. tosti says:

    Er word nog flink geinvesteerd in (zware) dieselmotoren !
    (en pk monsters)
    Dit terwijl er langs de andere kant meer en meer zuinige en kleinere motoren verschijnen tesamen met alternatieven zoals bv. elecktrisch ..
    Als liefhebber/koper weet je op den duur niet meer wat te doen , stel dat je deze Mini SD aanschaft en over , ik zeg maar iets , 2 jaar word een 2.0 zó hard gestraft , bijwijze zo een “vervuilers” uit het straatbeeld te weren , dat je je blauw betaald om hem alleen al op de weg te houden …

  7. Tsjerno says:

    Turbogat onstaat door gebrek aan kracht op lage toeren. Lichte auto’s hebben daar minder last van omdat de motor zelfs zonder turbo voldoende koppel heeft om die eerste meter vlot te trekken. Men spreekt van een gat als de vermogenopbouw vanuit lage toeren niet lineair verloopt.

Leave a Reply