DRIVR

Gastbijdrage: Koplampen – Deel twee van een Zesluik

OPGELET: Aan deze gastbijdrage hangt een disclaimer vast!

In de VS waren autofabrikanten tot 1975 verplicht om ronde koplampen toe te passen op hun voertuigen. De strenge en afwijkende wetgeving over de afmetingen en de plaatsing ervan zorgden daar voor een sterke beperking op het gebied van styling. Zowel het formaat van de grootlicht- en dimlichtunit als de plaatsing van de units ten opzichte van elkaar was wettelijk bepaald, terwijl de regels ook nog met enige regelmaat veranderden. Maar de rest van de neus kon wel vrij vormgegeven worden…

In de jaren ’60 werd het ‘raket’-thema door alle fabrikanten toegepast. Ondanks de strikte regels leidde het tot zeer unieke creaties.

drivr-fotos-0014

Aan het eind van de jaren ’50, het tijdperk van de enorme vleugels, waren niet enkel de carrosserieën maar ook de lampclusters extreem vormgegeven. Vergezeld van veel chroom waren de Cadillac Seville en Eldorado uit 1959 hiervan het absolute hoogtepunt. De achterlichten zijn onderverdeeld in twee units; bovenaan markeren twee puntige rode ‘vlammen’ het einde van de enorme vleugel, onderaan word de grote rozet in de bumper rood omrand.

drivr-fotos-0022

In Europa was het niet wettelijk vereist koplampen in een bepaalde gestandaardiseerde grootte of vorm te maken. Autofabrikanten waren vrij in de vormgeving van hun lampen, zolang ze de prestatie-eisen van de veiligheidswetten maar haalden. Deze vrijheid leidde uiteindelijk tot het ontwerp van rechthoekige koplampen. Ze werden voor het eerst rond de jaren ’60 toegepast, onder meer op de Citroën Ami 6 en de Ford Taunus.

drivr-fotos-003

drivr-fotos-004

Facel Vega koos een klassieke opzet voor de neus, met dubbele ronde koplampen. Hier is de HK 500 uit 1960 te zien. De achterlichten zijn wel heel uniek van opzet. Het Franse merk stond bekend om het perfect gespiegeld uitwerken van de gehele sculptuur. Want niet alleen de uitlaten waren dubbel uitgevoerd, zelfs de antenne werd zowel links als rechts gemonteerd. Een van de twee was een dummy.

drivr-fotos-005

drivr-fotos-006

drivr-fotos-007

Door verschillen in wetgeving tussen de Verenigde Staten en het Continent werden autofabrikanten verplicht om verschillende fronten te produceren. Niet enkel waren er verschillende wetten omtrent verlichting, maar ook bumpers waren onderhevig aan andere inzichten. Hieronder zijn duidelijk de verschillen te zien tussen een Europese en Amerikaanse Mercedes-Benz S-klasse uit 1975.

drivr-fotos-008

drivr-fotos-009

De dubbele US-koplampen van klassiekers kunnen nu rekenen op een ware schare liefhebbers. Zo had ik een aantal jaren geleden een studiegenoot met bovenstaande Benz uit ’75 in de heel speciale 450SEL 6.9 uitvoering. Hij verving de Europesche koplampen van zijn exemplaar door de Amerikaanse. Aan de andere kant van de wereld gebeurd overigens regelmatig een soortgelijke transformatie, want daar heeft dan weer de “Euro-look” vaak de voorkeur.

drivr-fotos-010

drivr-fotos-011

En de verschillen in de Mercedes-Benz SL-klasse van 1985, opnieuw EU vs. US.

drivr-fotos-012

drivr-fotos-013

Volvo 740 Turbo 1985, EU vs. US.

Europese autofabrikanten die hun producten aan de andere kant van de Oceaan wilden verkopen, moesten het ontwerp van de koplampunits dus aanpassen aan de Amerikaanse eisen. De ingreep kwam – afhankelijk van fabrikant en model – de balans van het ontwerp niet altijd ten goede. Vergelijkbaar met de dikke safety-bumpers die in Amerika verplicht zijn geweest en menig Europese beauty hebben verpest. Het was in Amerika ook lange tijd niet toegestaan om koplampen achter glas te plaatsen; het verbod gold voor enkele lampen achter glas, maar ook diverse lampen in een glazen unit waren verboden. Ook hiervoor moesten Europese fabrikanten hun producten aanpassen.

Pas in 1983 werd de Amerikaanse wetgeving over autoverlichting min of meer gelijk gesteld aan de Europese variant, waardoor de grote verschillen in verlichtingsunits nu niet meer bestaan. Wel hebben de Amerikaanse varianten van Europese auto’s vaak meer amberkleurig licht in de unit – dat zijn de day-time running lights. Deze worden in Europa de laatste jaren standaard op iedere auto geleverd in helder wit, vaak met LED technologie. Maar ze zijn in de Verenigde Staten al jarenlang de normaalste zaak van de wereld. In alle jaren die aan de standaardisatie vooraf gingen, werden die day-time running lights vaak ondergebracht in de knipperlichtunit, die dan constant brandt. Ook werd er soms gekozen om extra lichtunits in de bumper te monteren.

Over de wijzigingen in styling die nieuwe verlichtingstechnologie rond de jaren ’80 met zich mee bracht, ontdek je meer in deel drie van dit Zesluik volgende week.

Share Button

Leave a Reply