DRIVR

Rijtest: Ford C-Max 1.6 SCTi EcoBoost 180

Toen we enkele maanden geleden met de derde generatie Ford Focus reden, lieten we positieve geluiden horen in combinatie met een kritische kanttekening. Want hoe behoorlijk het (intussen met technologie overladen) Blauwe Ovaal ook presteert, dat fel begeerde snuifje je ne sais quoi leek de neofiet in zijn transformatie naar adolescentie kwijt. Of de nieuwe C-Max op dat gebied beter doet? Je zou versteld staan…

c-max_05

Ook de C-Max heeft recht op een identiteit en heeft in zijn Darwiniaans proces naar de tweede generatie het voorzetsel ‘Focus’ verloren. Niet alleen toont het aan dat de term C-Max daarmee gemeengoed geworden is, het zet bovenal in de verf dat de kleine monovolume aan de nodige sérieux gewonnen heeft om het tot een volwaardig model te schoppen. Naar analogie met de Scénic en andere Picasso’s is er nu eveneens een volumineuzere 7-zitsversie met een 140mm langere wielbasis, 58mm extra hoofdruimte en vooral dubbele schuifdeuren die hem extra praktisch maken. Minder daaraan is het vreemd uitgebalanceerde ontwerp dat qua proporties niet in de buurt komt van het reguliere model dat wij aan de tand voelen.

c-max_08

Zoals het onze naam betaamt, opteren wij niet voor de eerste de beste oliestoker maar voor de 182pk sterke 1.6 EcoBoost SCTi benzine (die binnenkort zijn opwachting in de Fiesta ST maakt). Met 240Nm koppel en een gedegen sprint van 8,5 seconden geeft die de bijna 1,4 ton zware C-Max de nodige ademruimte voor wanneer de achterbank leeg is, of net vol – het is maar hoe je het bekijkt. Belangrijker is dat deze kloeke MPV doet wat nieuwe Focus nalaat, en dat is vanaf de eerste meter entertainen. Hoe hij dat voor elkaar krijgt met een hoger zwaartepunt, dito massa en ruimere dimensies?

c-max_07c-max_02

Volgens Autocar is de verklaring daarvoor eenvoudig; zij beweren dat de C-Max op een fel gereviseerd platform van de uittredende (maar speelsere) Focus staat, en dus niet op het wereldplatform van de nieuwe die beduidend neutraler is afgesteld. De zitpositie is verder uitstekend, het elektronisch bekrachtigde stuur bij de les en aangenaam afgewogen. Ondanks de grote glaspartij, het diepe dashboard en relatief veel afstand tussen bestuurder en voortrein stuurt de C-Max scherp en is de communicatie bij het insturen verrassend helder. De rij-ervaring wordt daarbij geholpen door een vlotte Durashift zesbak die de PowerShift-automaat met dubbele koppeling overbodig maakt… wegens sowieso niet beschikbaar op de strafste benzine. Enkel de 2.0 TCDi’s kunnen er in ons land mee uitgerust worden. En daarmee weet je meteen dat Ford de verkopen van deze geblazen 1.6 laag inschat; het pakket mag dan wel een bijzonder aangename combinatie zijn, de ecologische en economische realiteit maakt dat deze de bestelbon maar zelden zal halen. Het normverbruik van 6,6l/100km is in realiteit eerder 8 à 9 met sportieve uitschieters tot vlot boven de 10 liter – zeker als je de C-Max rijdt zoals ie gereden wil worden. En met 180pk onder de rechtervoet ga je dat ongetwijfeld doen.

c-max_01

De C-Max nodigt dan ook uit tot inspirerend rijgedrag. Geholpen door Torque Vectoring Control (TVC) dat het binnenste wiel waar nodig afremt en zo dienst doet als artificiële koppelverdeler, ga je gezwind van bocht naar bocht. Daarbij maakt het weinig uit of het nu over glooiend asfalt dan wel hobbelige B-wegen gaat – de auto laat zich maar moeilijk van de wijs brengen. Je zal dan ook flink je best moeten doen om het TVC-systeem in werking te voelen treden, al zegt misschien ook iets over de efficiëntie ervan. Het resultaat is hoe dan ook bevredigend; de ophanging verteert het allemaal met gemak en enkel wanneer er echt gescheurd wordt, schemert de minder gunstige fysiek door. Al zal het panoramisch dak waar onze optioneel afgeladen testwagen niet meteen bijdragen aan een gunstige gewichtsverdeling. Aan comfort ontbreekt het de bestuurder en zijn passagiers trouwens allerminst. Want niet alleen standaard heeft de C-Max recht op tal van elektronische gizmos met passieve en actieve veiligheidssystemen, ook de optielijst toont zich voor dit segment bijzonder genereus.

c-max_03_int

Eveneens rijkelijk is de knoppenwinkel op het dashboard; zelfs het stuur wordt niet gespaard en is overladen met een zooi aan schakelaars. Dat had beter en vooral intuïtiever gekund, maar echt verrassend is het niet daar het dezelfde (kleine) euvels zijn als bij broer Focus waar het dashboard min of meer rechtstreekse uit gelift is. Alles zit er dus op, maar de vraag is alleen ‘waar’. De materialen zijn dan weer aangenaam en alleen op specifieke plaatsen (onderkant van het dashboard, kaartenbakken in de deuren) strooien harde plastics roet in het bord. Echte kritiek hebben we op de achterbank waar de hoeveelheid beenruimte genereus is voor kinderen, maar minder voor volwassenen. Al verwijst Ford je daarvoor graag naar de verlengde Grand C-Max. Verschil moet er nu eenmaal zijn.

c-max_03

Hoe dan ook zijn we aangenaam verrast door de nieuwe C-Max met 1.6 EcoBoost. Zozeer zelfs dat we die boven de identiek gemotoriseerde Focus zouden verkiezen. En wie had dat ooit van een Multi Purpose Vehicle gedacht? Toegegeven: deze benzineversie met 182pk zal altijd een uitzonderlijk zicht op onze wegen blijven, maar de andere versies doen nauwelijks minder en zijn fiscaal een stuk interessanter. Tenzij de op til staande wijzigingen van het BIV-reglement daar anders over beslissen, welteverstaan.

Ford C-Max 1.6 SCTi 182pk

Plus Min
+ GezinsDRIVR – Errrrm…

Weggecijferd

Motor 1.6 benzine turbo
Aandrijving Voorwielen
Vermogen 182 pk
Koppel 240 Nm
Gewicht 1385 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 8,5 s
Topsnelheid 217 km/h
Gem. testverbruik 8,5 l/100 km
CO2-uitstoot 154 g/km
Prijs 25.200 euro
Fiscale PK 9

Verdict

8 op 10

Share Button

4 Responses

  1. Ken Divjak says:

    Excuses trouwens aan de lezers die bij een feature (terecht) eigen fotografie verwachten;

    de hele shoot op speciale yellow-scale film is ‘in de ontwikkeling gebleven’…

    Dit is het enige beeld dat er intact uit gekomen is:

    rijtestfordfocuscmax1

    De rest zweeft ergens gedesintegreerd in een chemische afvalcontainer rond…:(

    De C-Max 180 had beter verdiend, want ik heb er mij verdorie mee geamuseerd.

    Tja…

    • Stijn says:

      Hm, als deze werkelijk zo goed is kan het een reden beteken om aan kinderen te beginnen. Alhoewel het proberen toch nog steeds op nummer 1 zal staan 🙂

  2. Milly says:

    Ford blijft toch bevestigen in dat segment als de DRIVR keuze.
    Momenteel is mijn auto binnen ter herstelling en ik heb een Peugeot 5008 1.6 HDI gekregen als vervangwagen van de leasing.
    Ik moet zeggen dat die ook op een lekker onderstel staat en wel een beetje Drivr capaciteiten heeft in de bochten.(buiten natuurlijk die motor en je mag er ook niet naar kijken).

  3. Benny Herdewyn says:

    De vorige C-max stond ook al kwiek op z’n wielen. De schuifdeuren van de Grand C-max zijn wel een pak handiger met kinderen. In dat opzicht is de Mazda 5 ook niet mis als levendig alternatief en bovendien nog iets ruimer.

Leave a Reply