DRIVR

Designklassieker: Alfa Romeo Giulia

Uitstel voor de langverwachte Giulia tot 2014. Dat is het verdict voor de opvolger van de uno cinque nove. Een opvolger die er eigenlijk al lang had moeten zijn want de 159 heeft intussen de strijdbijl begraven waardoor het gamma (voorlopig) steunt op de MiTo en Giulietta. De reden zou een teleurstellend ontwerp en dito rijgedrag geweest zijn. Niet verwonderlijk, want door voor de naam Giulia te kiezen zal de nieuwkomer sterk uit de hoek moeten komen. Het origineel uit 1962 grenst immers aan het geniale.

alfa_romeo_giulia_2011

Hoewel het op het eerste vlak lijkt alsof de ontwerpers enkel een liniaal ter beschikking hadden, zitten er eenmaal je in detail gaat tal van (kostenbesparende) spitsvondigheden in het quadrangulaire ontwerp verscholen. Spitsvondigheden die van de Giulia niet alleen een uiterst praktische, maar ook aerodynamische auto maakten. Zozeer zelfs dat de Giulia auto’s als de Porsche 356 en Citroën DS achter zich liet wat betreft de luchtweerstandscoëfficiënt. Ook was de compacte, maar uiterst praktische vierdeurs een revelatie om rijden. Velen verkiezen hem daarom zelfs boven zijn knappere Bertone-broertje, ook op het circuit.

alfa-romeo-giulia-super-side-view

1. The generous radius sweeping up from the hood, which slopes down to the front, reduces pressure build-up at the base of the windshield. The Giulia may look like a telephone booth, but it is very clever and very efficient.

2. Notice how the sides flow into the front with a large radius, again offering minimal disturbance for the air flowing past the body.

3. Most Giulias had these perforated steel wheels with dog-dish hubcaps. They looked so good that few bothered to change them.

4. A body feature all but gone from cars today, these opening quarter windows are very practical and agreeable for assuring adequate ventilation without buffeting.

5. Not much brightwork on the side, just the door handles, window trims, and this simple stainless steel strip.

6. The glass area in the Giulia is enormous, letting the gray and black interiors still feel luminous. Visibility for the driver and passengers was superb.

7. Extending the roof past the backlight reduces drag and provides a slight sunshade for rear passengers.

8. The Giulia was perhaps the first car to use a high, flat rear deck as an aerodynamic element (as well as give an efficient and practical rectilinear luggage compartment).

9. The entire rear façade is simple and rectangular. A rounded rib on the entire perimeter stiffens the structure without adding weight

alfa-romeo-giulia-super-front-end

10. The generous curve of the windshield fairs into the body side for excellent penetration without excessive turbulence.

11. This panel is held in place by the wiper shafts and lifts off for easy access to the wiper motor and linkages, an obvious link to French practice acquired when Alfa assembled Renaults in its Milan factory.

12. The four headlamps were of standard sizes, making it easy to substitute required sealed-beam units in the U.S. Manyowners changed back to Italian high beams.

13. There’s nothing elegant or imaginative to these pure rectangular lamps, very much a product of an engineering department “meet the performance specifications and basta” attitude.

14. The beautiful Alfa grille owes as much to Carrozzeria Touring as to Alfa’s own designers. It is used modestly but elegantly here.

15. Ah, the purity of Alfa before Fiat got it in 1986. . . look at the ribs on the wide sump, used as a cooling element as well as a lubricant reservoir.

16. This badge is owner-added, not standard for the well-balanced front end design.

17. Notice how the indented areas on the roof and waistline reduce total frontal area and channel air cleanly down thesides. Seems insignificant, but the results are there.

alfa-romeo-giulia-super-interior

18. Instrument cluster is highly legible and gives a very sporting feel to the rather plain interior.

19. A black plastic rim is not luxurious, but the wheel is quite beautiful, very much in the Alfa GT tradition, and the plastic is very high quality.

20. Giulia Supers have a floor shift, which is much better than the five-speed column shift used on all Giulia sedans up to 1964.

21. The toggle switch array is a knee-breaker, but it looks cool and is easy to use.

22. Bottom-hinged pedals are a clear indication of age in a car that was conceived almost fifty years ago.

23. The ignition switch to the left of the steering column is strange for most people, but perhaps not to Porsche drivers.

Dankzij een gewicht van om en bij de 1.000kg, kleine maar sterke DOHC viercilinders van 1.300 of 1.600cc (met vermogens tussen de 92 en 112pk), een manuele vier- of vijfbak en vier schijfremmen rondom, was de Giulia misschien wel een hot hatch avant la lettre. Niet alleen kwam de gunstig geprijsde Juul goed van zijn plaats. Hij was bovendien ook zuinig en kon vier volwassenen in alle comfort vervoeren met daarbovenop massa’s bagage- en beweegruimte. Het was misschien wel de ideale vierdeurs en een (massaproductie) Alfa in hart en nieren. Wil de neofiet in 2014 dus de naam van zijn voorvader enige eer aandoen, dan zal hij inderdaad verdomd goed uit de hoek mogen komen. Van de Giulia zijn er tenslotte meer dan een half miljoen verkocht. Toeval? Ik dacht het niet.

[Detailfoto’s: Automobilemag]

Share Button

2 Responses

  1. heidekonijn says:

    “15. Ah, the purity of Alfa before Fiat got it in 1986. . . look at the ribs on the wide sump, used as a cooling element as well as a lubricant reservoir.”

    Daar. Dat is het. Dat soort “details” is het hoofdingredient dat vandaag ontbreekt. De racewagen die toevallig off track geraakte is verworden tot een ritmo.

    Volledig eens met de conclusie van het stuk.

  2. Pieter Ameye says:

    Ter illustratie bij het race-aspect deze tot 205pk gekietelde 2 liter:

Leave a Reply