DRIVR

Circuit- en Wegtest: Peugeot 508 SW GT

Al enkele jaren organiseert het Waalse Turbo Magazine tijdens het najaar een zuinigheidsrace op en rond het circuit van Spa-Francorchamps. Hoewel in Vlaanderen grotendeels onbekend, lokt de Défi Turbo steevast officiële afvaardigingen van nationale merkenimporteurs naar de Ardense heuvels. Op uitnodiging van Peugeot stond ondergetekende dit jaar aan de startlijn als fabrieksrijder in een gloednieuwe 508 SW GT.

508-9_1000

Die twee suffixen staan respectievelijk voor de bijzonder knap gelijnde breakversie en de topmotorisering, een 2,2 liter grote diesel met 204 pk en liefst 450 Nm koppel, die via een klassieke zestrapsautomaat de voorwielen aandrijft. Niet dat we meteen het handboek voor racing driver excuses willen bovenhalen, maar die combinatie vormde meteen een serieuze handicap. Niet alleen reden wij de zwaarste wagen voor (1.780 kg), maar ook degene met het hoogste normverbruik (5,8 l/100km).

508-4l_1000

Nu was dat laatste niet meteen een probleem, want onze eindscore zou berekend worden in verhouding met de door de constructeur opgegeven waarde. Wagens zoals de Lexus CT200h, wiens elektromotor uitstekend scoort op de ECE-cyclus, zouden het dus in theorie moeilijker moeten hebben met het voor de voormiddag uitgestippelde parcours, dat alles van stads- over binnen- tot snelwegverkeer inhield. Neen, dan zou het eerder de aanzienlijke massa van de 508 zijn die ons parten kon spelen, want de sleutel tot zuinigheid ligt evenzeer bij een liefdevolle bejegening van het gaspedaal als bij een totale afkeer van de rem. Vertragen betekent immers opnieuw accelereren, en dat vraagt extra energie. Rustig rechtdoor, hard door de bocht is het devies. En dat lukt nu eenmaal beter met de eveneens ingeschreven RCZ 2.0 HDi dan met een zware gezinssloep.

508-13_1000

Soit, zulke details zouden we niet aan ons hart laten komen. Want al vertelden we dat niet aan Peugeots perschef, we waren hier in de eerste plaats om ons te amuseren – en de 508 GT grondig aan de tand te voelen, natuurlijk. Eerste indruk? Stomme verbazing. We hadden het voorbije decennium alle hoop opgeborgen om ooit nog een pronte Peugeot te mogen aanschouwen, maar Sochaux heeft het voor elkaar gekregen. Het design spréékt – meer nog dan bij de RCZ, die ondanks leuke details lijdt onder de inmiddels afgevoerde leeuwenbek, kolossale lichtunits en een ‘dikke poep’. Ook binnenin imponeert de 508: sobere styling, solide afwerking en uitstekende ergonomie. Uit de kunst.

508-12_1000

Na de obligate koffiekoeken en de briefing werd het eerste deel van de wedstrijd afgevlagd. Roadbookgewijs moest 120 km aan Ardense wegen verkend worden in maximaal twee uur. Een flink tempo, wetende dat er ook stadsverkeer met stoplichten op het programma stond. En net daar ging het mis. Wegens een omleiding in Malmédy had de organisatie de route daags voordien nog herzien. Eén moment verwarring leidde ons tot een verkeerde afslag, en uiteindelijk anderhalve kilometer omweg dwars door de stad.

508-1l_1000

De resterende 90 km was het dus inhalen geblazen. Geen vanzelfsprekendheid, gezien ook boer Jean graag gebruik had gemaakt van de kronkelende heuvelwegen die zich aanlokkelijk voor ons uitstrekten. Gelukkig hadden de heren van Turbo Magazine aan het eind van de rit 20 km snelweg ingepland, die idealiter met de cruise control op 90 in de slipstream van een vrachtwagen afgelegd zouden worden. Laten we zeggen dat onze achterstand ons tot een iets hogere snelheid noopte, zodat we met amper twee minuten op de klok opnieuw de toegangspoort van het circuit binnenrolden. Meteen werd de brandstoftank opnieuw tot de nok gevuld, en wat bleek? Een gemiddelde van 6,8 l/100km; lang niet slecht gezien de omstandigheden en het normverbruik. Daarmee strandden we op dit onderdeel mooi in het midden van onze klasse.

508-3l_1000

Onze lunch onder een aangenaam najaarszonnetje werd verstoord door de snerpende brul van een Italiaanse V12. Bleek dat racepiloot Jeffrey van Hooydonck gearriveerd was en in een gulle bui verkeerde: voor we zelf aan de slag gingen op het circuit, mochten we een verkenningsrondje mee als passagier in ’s mans 599 GTB. Bepaald indrukwekkend, vooral gezien onze chauffeur zonder verpinken bleef doorkeuvelen terwijl hij de ene vierwieldrift na de andere corrigeerde. “Hier moet je straks opletten, want in de schaduw ligt het wat glad”. No kiddin’?

599-1l_1000599-2l_1000

Na die inpromptu masterclass werd ons het objectief van het circuitgedeelte uitgelegd: veertien rondjes aan een gemiddelde van maximaal 4 minuten en 10 seconden – in totaal dus een dikke 58 minuten. De rest van de briefing is aan mij voorbij gegaan, zozeer was ik in dromen verzonken bij de vooruitblik mij een uur te mogen uitleven op het mooiste circuit ter wereld. Die verstrooidheid zou me later echter nog zuur opbreken.

508-7_1000

Het eerste rondje besloot ik rustig aan te doen. En maar goed ook, want meteen na de La Source-haarspeld volgt de steile zigzag van Eau Rouge. De apex bovenaan is onzichtbaar, dus mik je de eerste keren op goed geluk de wagen naar de top, tegelijk genietend van en beangstigd door de G’s die je van alle kanten bestoken. Computerspelletjes als F1 2011 mogen het parcours dan al fotorealistisch reproduceren, dat overweldigende aspect van het circuitrijden zullen ze nooit kunnen simuleren. Na enkele bochten was ik compleet verslaafd. De 508 gedroeg zich ondertussen voorbeeldig. Zijn aanzienlijke gewicht was zeker voelbaar in de bochten, die voor een optimale efficiëntie aan racing speed genomen werden, maar het duurde langer dan verwacht voor onderstuur kwam opzetten. De algemene balans bleef zeer neutraal – het kenmerk van een gedegen chassis. Fijn zo.

508-5lb_1000

Na ons verkenningsrondje wist de chrono te vertellen dat we 4 minuten en 7 seconden onderweg waren, zonder op de rechte stukken – het verbruik indachtig – boven de 110 te komen. Prima dus. Het feit dat het de gsm van mijn copiloot was die als chronometer doubleerde, zou echter al snel minder ideaal blijken. Na een zestal rondjes aan precies dezelfde tijd ontstond er immers onduidelijkheid over de spelregels. De wagen voor ons reed de pits binnen voor een pilotenwissel, maar geen van ons beiden wist of dat verplicht was. Een telefoontje naar de organisator bracht duidelijkheid, maar betekende ook een onderbreking van onze timing. Vanaf nu was het dus gissen hoeveel tijd we nog hadden.

508-2l_1000

Onze inschatting bleek er na bijna een uur rijden uiteindelijk negen seconden naast te zitten. De jury was onverbiddelijk, de diskwalificatie onvermijdelijk. Geen bijdrage dus tot de prijzenkast van Peugeot, maar dat stond in de sterren geschreven met een DRIVR aan het stuur in een zuinigheidswedstrijd. Gelukkig stal ons fabriekteam toch nog de show met de voorgenoemde RCZ, die op de weg een gemiddelde van 3,9 l/100km had laten optekenen – flink láger dan het normverbruik van 5,3. Ronduit indrukwekkend, al waren het tijdens onze terugrit richting Flandres toch vooral onze memorabele passages door Combes, de Double Gauche en de Raidillon die door ons hoofd spookten. Wat een ervaring, wat een circuit. Zuinig rijden laten we wel aan de specialisten.

[Foto’s: Pieter Fret & Peugeot]

PEUGEOT 508 SW GT

Plus Min
+ Een strak maatpak… – … verbergt wat onderhuidse vetrolletjes

Weggecijferd

Motor 2.2 4-in-lijn turbodiesel
Aandrijving Voorwielen
Vermogen 204 pk
Koppel 450 Nm
Gewicht 1780 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 8,4 s
Topsnelheid 232 km/h
Gem. normverbruik 5,9 l/100 km
CO2-uitstoot 154 g/km
Prijs 39.530 euro
Fiscale PK 12

Verdict

8 op 10

Share Button

2 Responses

  1. Benny Herdewyn says:

    “Rustig rechtdoor, hard door de bocht is het devies.”

    Zie je wel dat je het kunt:)

  2. Ken Divjak says:

    Collega Fret gediskwalificeerd (lees hierboven) en collega Ameye gebuisd (waarover later meer)…

    En ik had ze nog zo uitgelegd hoe het allemaal moet:

    http://drivr.be/2011/05/12/ecolog%E2%84%A2-doet-drivr-een-zuinigheidstrofee-cadeau/

    Tsss…

Leave a Reply