DRIVR

Test: Nissan GT-R R35 (MY2011)

TIP:Absorbeer deze trip gerust in hi-res door op de 1ste foto te klikken!

testnissangtr1

Woensdagochtend, 08u15 en ik geloof mijn ogen niet. De goedlachse PR van Nissan had wel gezegd dat er iets bijzonders voor ons zou klaarstaan – maar dat het om een fonkelnieuwe Micra 1.2 PureDrive zou gaan, dat had niemand zien aankomen. “Toch ideaal voor een webzine als DRIVR” grapt de receptioniste terwijl ze mij de sleutels overhandigt, en voegt er met een knipoog “hij staat erlangs” aan toe. De glitter, de glamour.

testnissangtr21

‘Hij staat erlangs’ herhaal ik op weg naar de parking, en zie meteen wat ze bedoelt: het is niet de eerste Micra maar de tweede aan de andere kant van de GT-R die Nissan Frankrijk hier gedropt heeft. Een afgunstige blik leert dat dit niet de allernieuwste 2012’er is (die moet nog voorgesteld worden), maar modeljaar 2011 met 530pk oftewel 45 eenheden meer dan het origineel uit 2009. JDM’ers herkennen deze facelift aan de nieuwe velgen en LED-strips onder de voorlichten. Stel je voor dat hij open is…

testnissangtr3

Beter nog, de sleutels liggen erin. En op zo’n moment denkt de fantast in mij maar één ding: It’s 30km to the Dutch Border, I’ve got a full tank of gas, sadly no more cigarettes (I quit), it’s light and I forgot my sunglasses. HIT IT! Net als in de film dus. Alleen moet je in de praktijk eerst de handleiding consulteren, het hoofdstuk launch-control opsnorren, een 47-stappenplan doorlopen om uiteindelijk – maar liefst niet te vaak om de aandrijflijn te ontzien – in drie seconden naar de 100 te gaan. Wel niet vergeten ademen zoals ik de eerste keer.

testnissangtr4

En dat is (op het stoppen met roken na) allemaal bullshit; ik heb de GT-R niet ontvreemd en al zeker de lanceerhulp niet uitgeprobeerd. Of dacht je dat ik één van acht kostbare uren met mijn neus in een brochure ging spenderen? Wat ik wel gedaan heb, is de Micra-sleutel met die van de GT-R geruild en de 74-litertank in één ruk erdoor gereden aan een meer dan aannemelijk gemiddelde van 14,8l/100km. En weet je wat? Het was één van de mooiste dagen van mijn autojournalistieke carrière. Gewoon omdat er qua brute efficiëntie maar één supercar in de buurt komt: de McLaren faxmachine van 200.000€ plus.

testnissangtr6

Geen idee wat de ingenieurs erin programmeren, maar ballistisch gaan is eenvoudiger dan naar het toilet gaan – zo simpel is het. Met 2500 toeren laat je het gros van de weggebruikers achter, met vijfduizend moeten de zogenaamde sportievelingen eraf terwijl de volle zevenduizend volstaan om half Monaco voor schut te zetten. Zelfs dit vermoeide persexemplaar met een rammelige zesbak, kale sloffen en versleten schijven is van het snelste wat ik ooit gereden heb, vooral in den draai. Geef je over aan de techniek, en iedereen heeft het nakijken. Vraag alleen niet waarom.

testnissangtr9

Ondanks die overdaad aan Pentiums, zit er toch iets organisch in de GT-R. En dat uit zich in de eerste plaats via het stuur met ouderwetse servo dat zwaar in de hand ligt maar gedetailleerde info doorspeelt. De magnesium bedieningslepels van de automaat met dubbele koppeling zijn al even tactiel, terwijl de stalen remmen zich ondanks brute power perfect laten doseren. Enkel de demping is aan de harde kant voor straatgebruik, maar de GT-R is dan ook evenzeer bedoeld voor circuit-uitjes. PS: tractieproblemen zijn met vierwielaandrijving en plakkerig rubber onbestaande, of mijn rijcapaciteiten ontoereikend. Ik gok op het tweede.

testnissangtr7

En daarmee heeft het unusual suspect van de supercarbrigade weer eens iemand geïmponeerd. Iemand die nauwelijks kan geloven dat modeljaar 2012 nog 20pk bijkrijgt om de klassieke sprint in een rollercoaster-achtige 2,83s te klaren. Zelfs de shocks en dempers krijgen een beurt om comfortabeler te presteren. Maar daarmee zijn de gevoelsmatige minpunten niet van de baan – zoals het motorgeluid dat meer nucleaire generator dan V6 is, en het interieur dat vooral bij braillelezers scoort. De sportstoelen zijn natuurlijk wel knap, maar die komen dan ook van het Duitse Recaro.

testnissangtr8

Hamvragen tot slot: is de R35 MY2011 vijf sterren waard? Op papier vast en zeker. Maar voor een landje als dat van ons, is de GT-R misschien wel te. Te groot (4m66 op 1m90), te zwaar (minimaal 1740kg) en te snel (314km/u voluit) om dagelijks legaal te genieten. Want zoals gezegd: voor de looks of het geluid moet je het niet doen. Voor de prijs daarentegen? 89.000€ moet voor Ferrari-kopers reden genoeg zijn om de GT-R te overwegen. Met het restbudget koop je immers een Caterham om te zien dat het ook puristisch kan – plus een krachtige break om de trailer te trekken en alle honks te bezetten. Koopje van de eeuw? You betcha.

[Snaps: Ken Divjak]

NISSAN GT-R R35 MY 2011

Plus Min
+ Buitenaardse prestaties – Binnenlands rijbewijs

Weggecijferd

Motor 3.8 V6 Biturbo
Aandrijving 4×4 (boven de 10km/u)
Vermogen 530 pk
Koppel 612 Nm
Gewicht 1.740 kg
Transmissie 6-bak, automaat
Acceleratie (0-100 km/h) 3,0 s
Topsnelheid 314 km/h
Gem. testverbruik 14,7 l/100 km
Prijs 89.000 euro

Verdict

9 op 10

Share Button

12 Responses

  1. Stijn says:

    Sublieme wagen, zou hem overwegen (bij voldoende kapitaal) maar dan enkel (inderdaad) naast iets rauwers.

    Schitterend geschreven ook: “Maar daarmee zijn de gevoelsmatige minpunten niet van de baan – zoals het motorgeluid dat meer nucleaire generator dan V6 is, en het interieur dat vooral bij braillelezers scoort.”

    • Benny Herdewyn says:

      Valt trouwens op dat je de vorige generaties steeds meer hier begint te zien. En die klinken soms eerder vulkanisch…

  2. Duckie 'RS says:

    I love the Japanese…

    • heidekonijn says:

      …because they only come up to your knees? 🙂

      Maar kudo’s! Dit stuk is kort, krachtig en powerbundled met de foto’s minstens zo effiecient als de gt-r. Ik ga er van uit dat ze niet bij me zou passen -want enkel italiaantjes rock my boat, niks aan te doen- maar wat moet het heerlijk zijn om tegen onbehoorlijke snelheden een bmw of pwoarscha bumperklever te hebben en er dan als een kanonskogel vandoor te gaan. Go Datsun go.

  3. Jasper says:

    Mooi Ken. De beleving spat redelijk van het scherm zo. Coole ervaring.

  4. stijn says:

    Man… zelden zo’n mislukte foto’s gezien… en ja ik begrijp dat ze aangepast zijn om speciaal en cool te ogen maar helaas…

    • Ken Divjak says:

      Terechte opmerking: deze beelden halen onze zelfopgelegde standaard niet.

      Ze zijn dan ook geschoten met een analoog point ‘n’ shooterke,
      beladen met diafilm en dan als C41 ontwikkeld om felle kleuren te krijgen.

      Die dag was er namelijk geen fotograaf noch DSLR voorhanden.

      In de hoop dat de tekst het nodige gevoel overbrengt.

  5. bAAx says:

    Bij deze snel even aansluiten bij de conclusie die Ken hier trekt over de GT-R: Ik heb zelf al eens (zéér kort en beheerst) een 600pk sterke versie mogen proberen en inderdaad: ondanks zijn grootte en massa is de wagen uiterst strak, en gezegend met een typisch japanse, niets ontziende maar erg precieze aanvalsdrang. Maar je voelt ook heel sterk dat, door zijn gewicht, de ingenieurs geen speelmarge hebben kunnen geven voor beweging van de kas. En dat heeft zo zijn gevolgen op oneffen binnenbanen (en waar kan je dit geval anders genieten buiten op Spa): de veerweg is dadelijk op, en dan zet de wagen zeer snel een gewichtig een schrikwekkend pasje opzij. Dat heeft tot gevolg dat je uiteindelijk minder vloeiend gaat rijden, met grote acceleraties op de rechte stukken maar ook erg harde freinages en heel zenuwachtige bochttrajecten. Dat werkt uiteindelijk frustrerend.
    Fantastische machine, maar ik kan me vinden in de gedachte dat het hier in België “een brug te ver” is.

    Ik vind de foto’s trouwens wel zeer cool 🙂

  6. mrbbs says:

    Vandaag kreeg ik de kans om heel even de nieuwe Nissan GT-R 2012 aan de tand te voelen.
    Zelf rijd ik nog steeds een exemplaar uit de 2e serie van 2010 (485pk standaard) die echter motorisch een stuk is aangepast: volledige Miltek uitlaatlijn, grotere inlaat, grotere injectoren van ID 1000cc en Cobb tuning: goed voor 600pk.
    Zelf had ik hoge verwachtingen van deze 2012 versie daar het toch de 2e door-evolutie was van mijn wagen. In de loop der jaren heeft Nissan de GT-R hoofdzakelijk motorisch aangepakt.
    Van 480pk sinds de lancering in 2008, naar 485pk in 2010 en later naar 530 en 550pk voor de 2011 en 2012 versies.

    Ondanks de korte testrit kon ik de wagen wél proberen op voor mij gekende wegen want het is altijd lastig om een vergelijking te maken wanneer je 2 auto’s op verschillende locaties hebt gereden. Het wegdek bestond vooral uit smalle en hobbelige wegen waarbij ik de belangrijkste facetten van de wagen kon toetsen.

    In sum-up style even mijn bevindingen:

    motor: de laatste bewerking op de 3.8 V6 bi-turbo levert 550pk/632Nm: je voelt op toeren dat de motor wel wat meer punch heeft bv een 2010 versie, maar waar de motor mij wel ontgoochelde was bij lagere toeren en dan vooral het opspinnen van de turbo’s. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat Nissan dit vroeger beter voor mekaar had. Het maakt de auto op zich wel veiliger. De testrit werd met ESP off afgewerkt en het blijkt dat door het later oppakken dat de wagen minder nerveus is en dus ook wat later een stapje opzij zet. Eénmaal op boost is er niks van te zeggen, dan gaat hij als een trein. Echter als ik het vergelijk met mijn aangepaste GT-R maak is er ook geen vergelijk. Overal is de gas-respons beter: zeker onderin merk je een groot verschil, maar ook in top end merk je wat 50pk eigenlijk uitmaken.

    transmissie: deze voelt geheel hetzelfde aan als op de 2010 GT-R: met de bijkomende mechanische geluiden voel je je volledig betrokken bij het schakelen!

    remmen: dat blijft toch wat een achillespees van deze wagen, ze zijn op zich net krachtig genoeg maar als je herhaaldelijk dezelfde remkracht verlangt dan beginnen de remmen toch te faden wat eigenlijk niet zo prettig is op dergelijk zware auto.

    stuur: het insturen met de GT-R blijft een attrachtie op zich, fenomenaal hoe Nissan het voor mekaar heeft gekregen om een auto van 1800kg zo scherp te laten insturen. Wie ooit wel eens met een Mitsubishi heeft gereden weet dat dit de koning is van het insturen, echter volgt deze zwaargewicht japanner zijn schoonbroertje op de voet.

    ophanging: ik had de indruk dat de wagen tov de 2010 versie toch “iets” zachter is geworden al zal het nooit een limousine worden. Vooral op snel achter op elkaar volgende hobbels heeft de ophanging het moeilijk. De veerweg is wat te kort waardoor de auto nu en dan wel eens even tractie verliest. Zolang dit gebeurt op een recht stuk is er weinig aan de hand, maar éénmaal je dit in bocht aan duizelingwekkende bocht snelheden voor hebt zonder ESP moet je wel héél erg bij de pinken zijn. Hoezo Playstation die alles voor je doet? Natuurlijk, my fault: ESP off = you’re on your own!

    interieur: is eigenlijk weinig over te zeggen. Je moet er wat mee leven met het Japans aandoende interieur welke in ieder geval nooit een schoonheidswedstrijd zal winnen. Echter is alles degelijk en solide. Jammer genoeg zat er in deze testwagen wel een vervelend getik ter hoogte van de DVD speler, al zal dat een kleinigheidje zijn om op te lossen.
    de versie waarmee we konden rijden was een Black Edition, deze keer heeft Nissan het rood wel wat minder opvallend gemaakt zodat het er toch wel aardig uit ziet. Vroeger durfde dat nog wel eens ‘tuning-achtig’ over te komen.

    exterieur: de wagen heeft sinds zijn introductie weinig veranderingen gekregen uitgezonderd een hertekende voorbumper met dagrijverlichting en een verder verfijnde diffuser aan de achterkant. De imposante vorm en diens lijnen spreken niet iedereen aan terwijl anderen er wilt van zijn. Al bij al voor een “Japanner” te zijn vind ik het geen onaardige inspanning van de designers, zeker als je de wagen vergelijkt met zijn illustere voorgangers (R32, R33 en R34).

    Kort samengevat: na wat er in de pers was verschenen had ik toch wel een “vernieuwde GT-R” verwacht. Die verwachtingen heeft de 2012 GT-R niet kunnen inlossen, het gaat hem om subtiele aanpassingen die hem net wat vriendelijker en makkelijker rijdbaar maken. Toont nog maar eens aan wat een uitzonderlijk product Nissan in 2008 met de GT-R heeft neergezet!
    Wil je echt de grote veranderingen zal je de wagen zelf moeten aanpakken. Voor mij zit de grootste winst in betere remmen (Alcon 8-pots a-like) en vooral een betere ophanging met een langere veerweg en sneller uitgaande slag.

    • heidekonijn says:

      Erg interessant om te lezen. Bedankt om dit te delen. Mag ik eens nieuwsgierig zijn en vragen hoe je de reacties -als die er al zijn- van medeweggebruikers ervaart? Veel last van haantjesgedrag e.d. ?

  7. mrbbs says:

    Reacties van medeweggebruikers zijn uiteenlopend. Nog steeds zijn er veel mensen die het bestaan van een GT-R niet kennen, andere zijn dan weer fans die vol bewondering je wagen aanschouwen. Haantjes gedrag heb ik zeker nog niet voorgehad, misschien weten ze ondertussen na alle youtube filmpjes wel dat ze er beter niet aan beginnen 😉
    Op de snelweg kan het wel eens gevaarlijk worden, sommige mensen halen dan capriolen uit om toch maar een plaatje te schieten van de auto.

    • heidekonijn says:

      Leuk om te lezen. De auto is zeker niet mijn ding, maar daarom niet minder indrukwekkend hoe merk als Nissan een dergelijke krachttoer op wielen zet. En kudo’s om je te wagen aan het eigenaarschap en het tweaken.

Leave a Reply