DRIVR

Ford EcoBoost Challenge: 5,5l verbruik met 180pk

Bij Ford zijn ze fier op de nieuwe generatie EcoBoost motoren. Zozeer zelfs dat de persafdeling een tiental journalisten de kans gaf om de groene pit van de turbobenzines te ondervinden mits een kleine wedstrijd: de EcoBoost Challenge. Niet aan boord van een muesli-exemplaar, maar in de voorlopig krachtigste Focus 1.6 van 180pk. Of ondergetekende met 5,5l/100km een trofee mee naar huis nam, ontdek je na de sprong.

Zuinig rijden doe je met een diesel‘ luidt de volkswijsheid, en da’s een mening die wij niet noodzakelijk delen; tot 30% van de eindscore is immers afhankelijk van de rijstijl en het aantal kilometers. Bij Ford zijn ze die mening evenmin toegedaan, en zetten daarom sinds kort fel in op de EcoBoost-benzines. Geen hybride- of andere toverkunsten, maar hoogtechnologische blokken met de laatste evoluties inzake turbo-, injectie-, kleppen- en thermodynamische technologieën. Het resultaat is een opgegeven gemiddelde van slechts 6 liter per 100km, en dat met 180pk en 270Nm onder de rechtervoet. Volksverlakkerij volgens de ene, een mooie prestatie volgens de andere. De vraag is niettemin in hoeverre deze cijfers haalbaar zijn buiten de uniforme ECE & EUDC-testcycli.

Aan boord van onze spierwitte Focus gaat het linea recta richting Ardennen waar de proef op heuvelachtig terrein zal plaatsvinden. Niet de beste omgeving hoor ik jullie denken, maar die zuidelijke setting heeft ook zijn voordelen; zo is de congestie er enerzijds fel minder dan ‘bij ons’, en helpt het reliëf zelfs om het verbruik te doen dalen. Bij het klimmen verbruikt een motor immers nooit dubbel zoveel als wanneer de digitale verbruiksmeter 0,0 afficheert bij het dalen.

Om het onderlinge verschil tussen de journalisten te minimaliseren, noteert de man van Ford eerst ons gezamenlijk gewicht om daarna waar nodig bij te passen met extra ballast. Ook de bandenspanning wordt achtereenvolgens gecontroleerd. Daarna kan de boordcomputer gereset worden, en kunnen we aan de slag op een gevarieerd parcours van zomaar even 238km. Een kleine nagelbijter zelfs, want ook als DRIVR wil je hierop geen mal figuur slaan – maar dat ontdekken we pas later. Over een (bescheiden) thriller(tje) gesproken…

De route met start in Namen gaat het over de snelweg richting Luik en Remouchamps, waarna we via secundaire wegen langs Trois-Ponts, Stavelot, Francorchamps en Spa terugkeren richting Aywaille, Durbuy en uiteindelijk terug naar het startpunt in Namen. De eerste metingen lijken dan ook gunstig met een gemiddeld gebruik van minder dan 6 liter/100km – of beter dan de catalogus zeg maar. Toch is er geen tijd om te lanterfanten; wie de 238km niet binnen de vier uur aflegt, wordt zonder verpinken uit de uitslag geschrapt. Dit om de optimale afweging tussen snelheid en verbruik aan de bestuurder over te laten zoals dat ook in de realiteit gaat. De 5,8 liter bij de eerste tussenstop in Spa en een gemiddelde snelheid van 60km/h zijn in ieder geval hoopvol.

De grootste winst boeken we echter op het einde van de rit wanneer we de verbruiksmeter in volle eindspurt zien kelderen naar 5,5 liter/100km – zomaar even een halve liter beter dan de Europese testcyclus registreerde. Een licht onverhoopt resultaat. Maar of het ook volstaat tegenover de andere kandidaten? We zouden het snel weten.

Ranking Gem. verbruik (L/100 km)
Tijd Gem. Snelheid (km/u)
1 4,7 3u44m 63
2 4,7 3u59m 60
3 4,8 3u42m 64
4  5,1 3u20m 71
5 5,2 3u46m 63
6 5,3 3u33m 67
7 5,3 3u58m 60
8 5,4 3u37m 66
9 5,5 3u39m 65

Wanneer enkele dagen later het persbericht binnenloopt, volgt de ontnuchtering. Ik, Pieter Ameye, bekleed de negende en allerlaatste plaats. Geblameerd door collega Bernard Verstraete die bijna een volle liter beter doet en op een bijzonder straffe 4,7 liter eindigt. En dat in 3 uur en 44 minuten, of een gemiddelde van 63km/h. Het bewijst nog maar eens dat veel afhangt van de man (of vrouw) achter het stuur en zijn anticiperend vermogen. Aan mijn ecologische rijkunsten kan klaarblijkelijk nog worden bijgeschaafd, zoveel is duidelijk. Mocht de gelegenheid zich dus nog eens voordoen, dan verwijs ik maar al te graag door naar onze reeds bekroonde Eco-DRIVR.

Share Button

12 Responses

  1. Mee says:

    Indrukwekkend verbruik, who needs diesel?

  2. Pieter Fret says:

    Niet evident, dat ecorijden. Ik kan erover meespreken, collega:

    http://drivr.be/2011/11/29/circuit-en-wegtest-peugeot-508-sw-gt/

  3. dieter says:

    Ferme prestatie om zo weinig te verbruiken!
    Er is idd erg veel perceptie dat een benzinewagen per definitie veel verbruikt.
    Vorige week kon een iemand aan het tankstation niet geloven dat je met een rs minder dan 7 liter kon verbruiken ; de verbruiksmeter spreekt thans reeds lange tijd over 6,6 à 6,7L en dit zonder een rijstijl van lanterfanten ; eerder het gewone “meerijden in het verkeer”.
    De kunst is het gaspedaal volledig te vloeren en op te schakelen ts 2 à 2,5d tpm (benzinemotor dus) en ook goed te anticiperen. 60km/u in 6e is geen enkel probleem ; versnellen naar 90km (of meer) gaat zelfs dan erg vlot.
    ;o)

  4. dieter says:

    ;o)
    Het gene ik heb uitgespaard aan de benzine heb ik reeds dubbel en dik betaald aan dat verrekte aandrijfgedeelte…

    Missch dat de aandrijving niet tegen die vrij zware belasting in (erg) lage toeren kan?

    • Pieter Fret says:

      Volgas geven in te lage toeren is inderdaad een van de meest belastende dingen die je kan doen met een motor. Niet goed voor de levensduur, me dunkt :/

      • Benny Herdewyn says:

        Een (warme) motor ‘belasten’ in de groene zone (koppelcurve checken) is geen probleem, maar echt bruusk volgas is overdreven om nog zuinig te rijden. Alle technische aspecten buiten beschouwing gelaten, begint je verbruik met anticiperen en de schwung erin houden en dat hoeft helemaal niet saai te zijn:)

Leave a Reply