DRIVR

Tv-Review: Otto (VT4, ma-vr, 19.35u)

Reportages over onderweg naar nergens en plezier op de achterbank” titelde VT4 in de aanloop naar de première van Otto. Misschien waren onze verwachtingen wat te hoog gespannen – al is elk programma zonder droge opsomming van specificaties tegenwoordig al een verademing – maar de eerste afleveringen van Otto doen ons vooral denken aan Man Bijt Hond meets Superfans. Gelukkig zonder pseudo-ironische VT4-commentaarstem.

Otto lijkt het begrip ‘reportages’ nogal breed te interpreteren en kiest zonder schroom voor kwantiteit: een aflevering van een half uur (inclusief twee reclameblokken) telt tien items. Die tonen een dwarsdoorsnede van De Vlaming: van naar papa opkijkende kinderen tot op de pechverhelping mopperende bejaarden, en van headbangende jongeren tot minzaam glimlachende autoverkopers en uit de biecht klappende taxichauffeurs. ‘Man Bijt Hond’ klinkt het ergens in ons achterhoofd.

Wanneer Otto echter de tussentaalsprekende, ondertitelingbehoevende en verhaspelende Vlaming voor de lens krijgt, loert de oppervlakkige uitlachtelevisie die VT4 ook de laatste tijd niet schuwt iets te nadrukkelijk om de hoek. Als kapper Kurt kirt “da’s toch echt zo een babysportwagen” in de door Sputnik mooi in beeld gebrachte Fiat-showroom, de niet bepaald flegmatieke Danny – die gewoon van z’n NSX met automaat afwil – iets te lang in beeld blijft, of de eega van de 2PK-verbouwer een noodkreet slaakt door haar eigen Pirelli-kalender ineen te knutselen als manlief meer tijd in zijn schuur doorbrengt dan in huis, mocht er misschien iets meer op de montagevloer blijven liggen.

Toch heeft Otto af en toe ook wat leuks te bieden. Iemand die in zijn custom car onderdelen van 35 verschillende modellen weet te verwerken – waaronder het dashboard van een Ligier – wekt onze interesse. De beelden van dezelfde 2PK-verbouwer die met zijn vrouw rondrijdt op de tonen van Tom Waits zijn haast poëtisch. Daan Stuyven die tuning ‘gesublimeerde liefde’ noemt en vindt dat je pas echt een auto hebt gehad als je ermee naar het buitenland geweest bent en erin gevreeën hebt, bijna lyrisch.

Schrap zes tot zeven items uit een gemiddelde aflevering en er valt nog enigszins richting te geven aan Otto. Maar zolang de items die onze aandacht toch doen opflakkeren gevolgd worden door Aldo en Nils die luidkeels meebrullen met Cypress Hill, waait het programma alle kanten op en blijft er niets van hangen. Gemiste kans.

[Meer info: VT4]

Share Button

6 Responses

  1. Saskia says:

    Het is op zijn minst vernieuwend dat een vrouw werd opgevoerd als fanatiek tunester… 🙂 Voor de rest: helemaal mee eens. Ook wel gewoon een beetje saai, eigenlijk….

    (En is ‘ace of spades’ niet van Motörhead?)

  2. Ken Divjak says:

    Wat mij vooral stoort, zijn de verkapte publireportages.

    Sputnik TV heeft op dat gebied geen al te fameuze reputatie sinds gebleken is dat het productiehuis alle besproken brouwerijen in Tournée Générale 7.500€ ‘deelnamegeld’ liet betalen – en dat zelfs op de openbare omroep:

    http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=GHN3A2PN6

    ‘t Zou mij dus echt niet verwonderen als het hier van hetzelfde is…

  3. Wim Bervoets says:

    De proporties van Tournée Générale zal Otto niet aannemen, maar Ken heeft misschien wel een punt: tijdens de aflevering van gisteren vond ik de contactgegevens en prijslijst van de limousineman na twee seconden googlen, nadat zijn bedrijfsnaam enkele keren opvallend in beeld was geweest.

    (Ace of Spades is inderdaad van Motörhead, maar in de aflevering van gisteren ging het lekker loos op Insane in the Brain van Cypress Hill.)

  4. Wim Bervoets says:

    Even terzijde: Google leerde me overigens nog twee dingen.

    De tuningdame uit de eerste aflevering zou haar Tigra kant-en-klaar overgekocht hebben (dat beweert althans de vorige eigenaar op Facebook), en Danny met zijn NSX beweegt zich in het tuningmilieu onder het pseudoniem ‘Pink Danny’. De man zou jaren geleden op televisie een Honda te lijf zijn gegaan met een blik roze verf en een verfborstel om hem een nieuwe kleur te geven. Gelukkig heeft hij nu het wrappen ontdekt.

    Of het allemaal waar is, weten alleen de mensen in kwestie, maar het geeft aan Otto toch een lekker VT4-voyeuristisch kantje!

    • Stijn says:

      Schitterend staaltje opzoekingswerk! 🙂
      (waarschijnlijk zal ‘Pink Danny’ op dit nieuwe idee zijn gekomen toen de vorige filmploeg op het einde van de draaidag zei “Let’s call it a wrap, shall we”, en er plots een lichtje ging branden “Tiens das ook een mogelijkheid”…

      Goh, De Standaard had zich ook al kritish uitgelaten over dit programma. Enkel de opmerkingen van Daan en zijn liefde voor Matchboxwagentjes van voor ’69 zullen me bijblijven…

  5. las artes says:

    “Reportages over onderweg naar nergens en plezier op de achterbank” titelde VT4 in de aanloop naar de première van Otto. Misschien waren onze verwachtingen wat te hoog gespannen – al is elk programma zonder droge opsomming van specificaties tegenwoordig al een verademing – maar de eerste afleveringen van Otto doen ons vooral denken aan Man Bijt Hond meets Superfans. Gelukkig zonder pseudo-ironische VT4-commentaarstem.

Leave a Reply