DRIVR

Test: Mercedes SLS AMG Roadster

Het is zestig jaar geleden dat Mercedes de 300 SL introduceerde. Die letters stonden voor Sport Leicht. De hedendaagse reïncarnatie luistert naar de naam SLS AMG. De coupé met de opvallende vleugeldeuren kenden we al even, maar de roadster is nieuw. Of die laatste het in zich heeft om – net als in de jaren ’50 – populairder te worden dan de coupé?

In 1952 introduceerde Mercedes de 300 SL. De Flügeltürer groeide uit tot een icoon, mede door zijn successen in de autosport. De roadster die op basis van die auto gemaakt werd, verkocht zelfs nog beter. Maar toch heeft iedereen het altijd over die vleugeldeuren, die de roadster uiteraard niet had. Ook bij de moderne versie van de Gullwing – de SLS AMG – springen de opklappende portieren in het oog. En net als toen ontbreken die bij de roadster. Idem dito voor de naam trouwens; ‘300SL’ is tegenwoordig gereserveerd voor een loodzware roadster met een klapdak, waardoor deze Ster het met de nogal saaie lettercombinatie SLS AMG moet doen. Welluidend is anders.

Toegegeven, deze vierwieler heeft betere features om het over te hebben dan de naam of de deuren. De motor bijvoorbeeld, in het midden achter de voorwielen gemonteerd. In de meeste gevallen zit een middenmotor achter je rug, maar dat is bij de SLS AMG niet het geval. Dat zorgt ervoor dat je wel even moet wennen aan de auto; er zit namelijk een enorme motorkap voor je, en ook het sturen voelt in eerste instantie wat onwennig met de voorwielen zo ver voor je uit. Voeg daarbij dat de besturing – zoals je bij een Mercedes verwacht – een tikje wollig is, en je begrijpt dat je niet direct het vertrouwen hebt om tot het uiterste te gaan. Bij de SLK schreven we al dat je je achter het stuur de kapitein van een vliegdekschip voelt, maar bij de SLS is dat een olietanker. Initieel is het dus dak open en luisteren naar de fraaie soundtrack die de V8 bij iedere rit verzorgt.

Mercedes heeft de goede smaak om de SLS AMG van een atmosferische V8 te voorzien. Zonder hulp van turbo’s of compressoren levert de 6,2 liter grote motor een vermogen van 571 pk. Daarbij heeft hij ook nog eens een koppel van 650 Nm. Ondanks het gewicht van de SLS (ruim 1.600 kilo) is het daarmee natuurlijk een verpletterend snelle auto. Per pk hoef je namelijk maar 2,9 kilo mee te slepen. In 3,8 seconden zit je op de 100, en de topsnelheid is begrensd op 317 km/h. Dat hoge gewicht is overigens wel opmerkelijk; Mercedes vertelt namelijk trots dat de roadster gelijktijdig met de coupé is ontwikkeld, en dat het gewicht van de carrosserie (243 kilo) daardoor maar twee kilo hoger ligt dan bij de coupé. In totaal is de roadster echter veertig kilo zwaarder.

Dat de roadster en coupé gelijktijdig ontwikkeld zijn, zorgt er ook voor dat de roadster veel beter rijdt dan een auto waar domweg het dak vanaf is gezaagd. In dat geval mis je namelijk stijfheid in de carrosserie, wat bij een sportieve auto met een hoog vermogen meestal extra opvalt stoort. Daarom geven we bij sportauto’s vrijwel altijd de voorkeur aan een gesloten variant. Bij deze Mercedes mis je het dak echter nooit. En dat bevestigt ook coureur Laurens de Wit die ons op deze test vergezelt. Ook hij heeft even tijd nodig om aan de auto te wennen. Maar eenmaal die horde gepasseerd, looft hij de besturing en zitpositie als eerst. Je zit namelijk echt in de auto en – zeker voor een DRIVR met dit gewicht – is de besturing vrijwel perfect. Direct, niet te licht, niet te zwaar en volstrekt voorspelbaar.

Met Laurens achter het stuur wordt het tijd om de sportstanden in te schakelen. Onze testauto heeft daar twee knoppen voor: de draaiknop voor de AMG Drive Unit, en de knop voor het optionele AMG Ride Control. Bij de Drive Unit heb je keuze uit vier standen: Controlled Efficiency (C), Sport (S), Sport+ (S+) en Manueel (M). Niet alleen de versnellingsbak reageert daarop, maar bijvoorbeeld ook de gasrespons en de besturing. En dan is er nog de AMG Ride Control, een optie van 2.537 euro. Die elektronisch geregelde schokdempers zijn de moeite waard als je van plan bent om regelmatig de grens op te zoeken met je SLS. Bij veel sportauto’s is zo’n systeem handig om af en toe nog iets van comfort te hebben als je het rustig aan wil doen, maar bij de SLS is dat andersom. Die is altijd comfortabel en snel, maar als je de grens opzoekt wil je wel eens dat hij iets steviger aanvoelt. De standen Sport en Sport+ zijn voor die gelegenheden meer dan welkom.

Toch blijft er op de limiet een minpunt waar je moeilijk aan kunt wennen: de V8 heeft een geweldige gasrespons, maar hij daalt iets te langzaam in toeren. Dat merk je als je met de SLS drift, maar ook als je gewoon rondwaft en een keer wat te veel gas geeft. Of anders: je geeft gas, laat het pedaal los en ziet het toerental niet direct dalen. Wanneer je in alledaags gebruik teveel gas geeft en een wiel doorspint, duurt het daarom even voor de SLS zijn grip weer gevonden heeft – zelfs met alle hulpjes aan. In een drift moet je dus nét iets eerder van het gas af dan je normaal zou doen, om te voorkomen dat de Mercedes met je aan de haal gaat.

Ook de versnellingsbak is goed maar niet perfect. Volgens Mercedes schakelt de automaat in 100 milliseconden wat met een dubbele koppelingsunit perfect mogelijk is. Toch heb je soms het idee dat het allemaal wat vlotter zou mogen. In het dagelijks verkeer schakelt de AMG Speedshift DCT 7 dan weer snel genoeg en bovendien vrijwel ongemerkt – maar als je op een leuke binnendoorweg of een circuit rijdt, stoort de snelheid (of het gebrek daaraan) af en toe. Bovendien heeft de bak het niet altijd door als je meerdere versnellingen terug wilt schakelen, waardoor je af en toe in een te hoge versnelling een bocht in sukkelt.

Daarmee hebben we de voornaamste nadelen van de SLS gehad, al zal er voor sommigen nog een nadeel aan zitten. Met deze auto sta je namelijk altijd in het middelpunt van de belangstelling. Ondanks het beschaafde Obsidiaanzwart van de testauto, zagen we automobilisten bijna de berm in rijden om naar de SLS te kijken. Overal werden mobieltjes tevoorschijn getrokken om foto’s te maken, politieauto’s draaiden spontaan om om te kijken of we ons wel aan de regels hielden, en op een industrieterrein waar we even filmden verdrongen mensen zich achter de ramen van kantoren om te zien wat er gebeurde. In Driebergen viel een meisje bijna van haar fiets omdat ze te lang keek, alhoewel ik daarbij de indruk had dat ze zich eerder aan de bestuurder dan aan de auto verlekkerde…

Helemaal onlogisch is het niet dat je overal aangegaapt wordt. De SLS AMG Roadster is naar onze mening namelijk een prachtige auto, zeker in deze combinatie van zwart met een beige kap en zandkleurige bekleding. Van de carbondelen in het dashboard zijn we niet helemaal overtuigd. Lichter wordt de auto er niet van, dus is het alleen voor de sier. Mercedes heeft er wel echt carbon voor gebruikt – geen plastic met een carbonmotiefje. Het nadeel daarvan is wel dat de meerprijs voor de carbon interieurdelen bijna tienduizend (!) euro is. Een andere prijzige optie van de testauto is het speciaal voor de SLS ontworpen Bang & Olufsen BeoSound audiosysteem. Dat is met 8.211 euro iets minder duur, maar eerlijk gezegd hebben we er door die prachtig klinkende V8 nauwelijks naar geluisterd.

Maak echter niet de fout om te denken dat het bij deze auto alleen om het geluid gaat. De SLS is misschien wel de beste auto die we de laatste jaren gereden hebben. Hij komt behoorlijk dicht bij hetgeen wij in een auto zoeken. Hij is snel, comfortabel genoeg om er iedere dag mee te rijden en heeft er ook de bouwkwaliteit voor. Je kunt er een leuke dag mee hebben op het circuit. Door de middenmotor heeft hij een mooie balans. Met de stabiliteitscontrole aan kun je er kalm en rustig mee rijden, maar met de elektronica uitgeschakeld is overstuur nooit ver weg.

Na al dat enthousiasme is er alleen die ene grote domper: de prijs. Met wat opties gaat die al snel richting 250.000€. De basisprijs is 204.490 euro vooraleer je bij de DIV passeert. Maar als everyday supercar heeft de SLS AMG eigenlijk nauwelijks concurrentie. Dan resteert alleen nog de vraag of je de roadster moet nemen of toch liever de coupé. Daarover zijn de meningen wat verdeeld. Beide kampen komen met argumenten. Ton Roks (ex-hoofdredacteur van het Nederlandse Autovisie, nvdr.) zit in het coupé-kamp: ‘De Roadster rijdt fantastisch goed, maar voor mij horen vleugeldeuren zo bij het fenomeen SL dat ik voor de coupé zou gaan.’En ik? Eerlijk gezegd houd ik niet zo van open auto’s. De SLS AMG is de uitzondering, want in de Roadster hoor je dé attractie van deze auto, die machtige V8, een stuk beter. Dat geeft de doorslag.

[Foto’s: Dennis Noten & Mercedes – Dit artikel verscheen eerder op Driving-Fun.com]

MERCEDES SLS AMG Roadster

Weggecijferd

Motor 6.2 V8
Aandrijving Achterwielen
Vermogen 571pk
Koppel 650 Nm
Gewicht 1660 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 3,8 s
Topsnelheid 317 km/h
Gem. testverbruik 16,8 l/100km
CO2-uitstoot 308 g/km
Prijs 204.490 euro
Fiscale PK 30
Share Button

11 Responses

  1. Ken Divjak says:

    Coupé of Roadster – vleugeldeur of niet?

    Voor mij is het simpel: coupé met vleugeldeuren.

    Het ontwerp is namelijk meer everyday dan exotisch,
    wat de opklapdeuren bijna onontbeerlijk maakt voor een modicum aan sex.

    • Stijn says:

      Klopt, het design is wat alledaags. Daarom zou ik net wel voor de cabrio gaan :). De ‘gull wings’ zijn er dan ook bijgesleurd zonder dat ze er echt bij passen, is een gimmick geworden in plaats van pure noodzaak op de 300 SL. Bovendien vind ik het dak toch iets te stijl aflopen van de coupé, de achterkant klopt niet echt. Bij de cabrio kloppen de proporties beter en is deze elegant en stoer (brede rooster vooraan, lange snuit) tegelijk.

      Ook bij de originele 300 SL zou mijn voorkeur mogelijk zelfs kunnen gaan naar de cabrio, altijd een zwak gehad voor die verticaal uitgerekte lichten vooraan enja de techniek was inmiddels ook wat beter…

      • Pieter Ameye says:

        Ik denk er hetzelfde over. Daklijn bij de Roadster is proportioneel gezien beter.

        Deze duo-tone staat hem bovendien beeldig. Maar de SLS laat het – wat mij betreft – afweten met zijn versnellingsbak.

        Heb je eenmaal de elektronische perfectie bij de collega’s uit Maranello ervaren, dan vraag je je af waar het hier is misgelopen. Nochtans dezelfde hardware..

  2. Johnnyboy says:

    Enkele puntjes:
    1) ik heb moeten opzoeken wat “modicum” betekend
    2) vleugeldeuren zijn voor aanstellers, homo’s en nouveau riche
    3) wie het ontwerp van deze wagen “gewoontjes” vind moet dan maar een gifgroene focus RS kopen
    4) ik wil er één

  3. JeroenMaes says:

    Ben persoonlijk ook geen fan van vleugeldeuren. Stoot mijn hoofd daar frequent tegen, elegant uit zo’n ding stappen is amper mogelijk. Daar sta je dan voor paal met je €200.000.
    Ik neem de Roadster!

  4. Ken Divjak says:

    Nog gezwegen van het feit dat je gezeten bijna niet meer aan de deurgrepen geraakt:

    mercedessafedriving9

    Maar toch horen ze er voor mij bij.

    • Pieter A. says:

      Het gaat beter als je je arm strekt 😉

    • Adolf Van Oostende says:

      Misschien voortaan een extra optie voor slechts 2000€ : Mercedes-touwtjes voor SLS-eigenaars met korte armpjes 😉 💡

      • Stijn says:

        En ik die dacht dat als je zomaar 200.000 euro voor een speeltje zou kunnen ophoesten, je wel een ‘lange arm’ had 🙂

        • Pieter Ameye says:

          Kleine anekdote: Mercedes, of AMG liever, had akte van het praktisch probleem met de deuren. Maar weigerde om (zware) elektromotoren in het dakmechanisme in te bouwen. Vind ik wel een fijne gedachte.

    • Wim Bervoets says:

      Als Ken er zelfs amper aankan, moet het voor mij zeker behoorlijk lastig zijn. Ik denk ook dat de gimmick van vleugeldeuren snel gaat vervelen. Doe mij daarom ook maar de roadster.

Leave a Reply