DRIVR

FlashBack: Left Foot Braking Hinting (2008)

Met meer dan 1.700 artikels online durven (zelfs) wij al eens vergeten wat er allemaal in de archieven zit. Daarom rakelen we voortaan elke maandag een ‘gouwe ouwe’ op, om te zien wat ons destijds bezig hield en – belangrijker nog – of de tekst zoveel jaar later nog steek houdt.

Kijk eerst wat Nakaya in de Murciélago op 0:39:24 met zijn linkervoet doet!

Wie de techniek van Left Foot Braking onderzoekt, komt meestal bij volgende drie voordelen uit: onderstuur counteren, de tijd tussen gas geven en remmen minimaliseren en de achtersteven (bij rallywagens) doen meesturen. Dus wat zit Nakaya-San – volgas in zesde nota bene – op 0:39:24 met zijn linkervoet tegen het rempedaal te schoppen?

Een vertrouwenstikje dacht ik eerst. Circuitgebruik is moordend voor straatremmen, waardoor het zinnig lijkt om vlak voor het rempunt te voelen of er nog pedaaldruk is; je moest maar eens tegen 250 door je schijven trappen… Maar dat was voor ik het (ondertussen ter ziele gegane, nvdr.) Performance Car-interview met Don Palmer gelezen had. Daarin verklapt de Britse rij-instructeur dat hij de de zogenaamde hinting-techniek aanleert – en dat is exact wat onze Japanse vriend hierboven prakkiseert.

Maar waarom die hints? Heel eenvoudig: aangezien het rempedaal van een wagen altijd dichter bij één van de voorste remschijven zit (behalve in de McLaren F1), redeneren de freaks dat het remsysteem een waarschuwing nodig heeft om gebalanceerd te kunnen reageren. En dat is wat er op de Best Motoring-video te zien is: Nakaya-San bereidt de reminstallatie voor op een fikse beurt, en doet dat door een paar keer met links tegen het pedaal te tikken.

Zelfde verhaal (maar moeilijker te zien) bij het insturen. De consensus luidt dat banden een kwartseconde nodig hebben om te grippen; weinig in absolute termen, maar genoeg om in extremis te panikeren en eraf te gaan. Daarom adviseert Palmer ook de banden te waarschuwen met een kleine stuurinput in de gewenste richting, vlak voor de eigenlijke beweging. Incorporeer dat duwtje vloeiend in het stuurgeheel – en je wagen reageert niet alleen scherper, maar draait ook sneller in. En dan nog een kleine Hint van het Huis: oefen geen van beide alsjeblieft op de openbare weg…

Share Button

6 Responses

  1. Thomas says:

    Kerel in de EVO VIII waarmee ik een hele tijd geleden een ritje meereed op Zolder deed dat ook. Hij noemde het ‘het op druk brengen van de remmen’. Klopt dus.

    Ook hier, op 0:33, 0:51, 1:07

  2. Ken Divjak says:

    Daar kan Tsuchiya anders ook iets van:

    En als het helemaal te gek moet – Walter ‘Dancing Feet’ Röhrl:

  3. Benny Herdewyn says:

    Blijft toch hallucinant: de snelheid waarmee hier ‘just’ op het randje door een opensplijtende mensenzee gegleden wordt met beesten die zelfs door deze pedalendans amper konden getemd worden.

    Even naast de kwestie, maar toch:
    Net een stukje in CAR gelezen over helden (in de F1, maar geldt bij uitbreiding in elke tak van autosport) vroeger en nu: de stelling was dat helden worden afgemeten op vlak van ‘risico’. Met als gevolg dat Gilles Villeneuve en consoorten tot en (zeker) met Senna makkelijker werden omschreven als ‘held’ dan al wat erna volgde, omdat sinds die zwarte dag in Imola alles draaide om het beperken van risico’s. In de rally kan je deels hetzelfde zeggen over groep B monsters tegenover de huidige B-segment wagens.

  4. Pieter Fret says:

    Chris Harris kent nóg een toepassing voor left-foot braking:

  5. glen says:

    Soms gebeurd het dat na een lang recht stuk op hoge snelheid
    de remblokjes door een lichte trilling een beetje verder van de remschijf weg trillen. Nu door een licht tikje op de rempedaal te geven kan je de reactiesnelheid een klein beetje vergroten wat al vlug wat meters scheeld bij het afremmen van bv.240km/h naar 80km/h…Het zit hem in de kleine dingen zeg ik altijd.

Leave a Reply