DRIVR

DuoTest:
Lancia Thema 3.0 V6 MJET & Ypsilon 1.3 MJET

Telefoon van onze coördinator op een blauwe dinsdagmiddag. Of ik een Lancia Ypsilon kon oppikken, zaterdag met Pieter Ameye op fotoshoot kon, daar de Ypsilon wou wisselen voor een Thema en die maandag kon terugbrengen? Uitgangspunt: na het roemrijke motorsportverleden, nu het moderne Lancia dat ondertussen ook alweer in pre- (zoals de Ypsilon) en post- (zoals de Thema) Chryslertermen gezien moet worden. Past, present, future dus – oftewel Italië versus Amerika.

Jammer genoeg was hoongelach mijn deel toen ik vrijdagavond bij vrienden aan kwam draven met de laatste echt Italiaanse Lancia. ‘De Ypsilon,’ grinnikten ze, ‘is dat geen vrouwenauto?’ De tegenargumenten dat hij strakker oogt dan z’n voorganger, styling cues van grote fratello Delta overneemt en nu standaard een koppel deuren meer telt, vielen als een slecht uitgevoerde synchroonduik plat op de buik. Tel daarbij een bicolore paint job en het feit dat hij een onderstel deelt met oestrogeenbommen Ford Ka en Fiat 500, en het stond al snel 0-1 voor de vrienden.

Een dag later had ik met de Thema de gelijkmaker in handen: ondanks zijn eleganter ogende Lancia-logo zit die namelijk nog steeds tjokvol testosteron. Good ol’ Yankee testosterone om precies te zijn, want laat ons wel wezen: op dat logo en die grille na blijft de Thema een – alleen in de US en UK as such verkrijgbare – Chrysler 300. Lees: brede sporen en een hoge gordellijn. Maar dat betekent ook dat het onderstel in wezen nog steeds gebaseerd is op de W210, en in theorie dus bijna 20 jaar oud is.

Is er dan niks Italiaans aan deze Thema? Toch wel: de 3.0 V6 MJET (van het onder Fiat-auspiciën opererende VM Motori) die basta zegt tegen de Mercedes-diesel uit de 300C. De Italiaanse zelfontbrander is goed voor 239 pk bij 4.000 toeren en een behoorlijk indrukwekkend koppel van 550 Nm tussen 1.600 en 2.800 toeren. Ook het cuore van de Ypsilon is trouwens zuiver italiano: de 1.3 MJET, die ook in de Fiat 500 zit, heeft 95 pk bij 4.000 toeren en 200 Nm bij 1.500 toeren op zijn passaporto staan.

Op de drag strip tikt de Thema na 7,9 seconden de 100 aan en piekt hij bij 230 kilometer per uur. Niks wereldschokkends: de verhoudingen van de – verouderde – vijftrapsautomaat zijn immers relatief lang, waardoor je niet meteen terug in de powerband belandt. Ook bij het inhalen moet de Thema even nadenken. Maar net voor je hem een gebrek aan enthousiasme gaat verwijten, kun je royaal waftend op het maximumkoppel voorbij je voorligger. Toch had Lancia er beter aan gedaan om de achttrapsautomaat uit de 3.6-benzine meteen in de diesel te stoppen. Die zou het testverbruik enigszins kunnen drukken, want dat schuwde de dubbele cijfers niet. Na een lange snelwegrit klokten we alsnog af op een respectabele 7,5 liter.

De chrono’s van de Ypsilon zijn uiteraard iets bescheidener: 0 tot 100 in 11,4 seconden en een piek van 183 kilometer per uur. Vlot genoeg in de città, maar als het allemaal even wat sneller mag moet je de ketel boven de 2.000 toeren zien te houden. Het vuur pook je aan met de manuele vijfbak, die aangenaam schakelt maar vooral bij het terugschakelen precisie mist. Met een gemiddeld testverbruik van 5,5 liter lijkt het ontbreken van een zesde verzet ons geen onoverkomelijk probleem.

Wat wél een probleem lijkt, is sportief rijden in de Thema. In rechte lijn geeft hij nauwelijks een krimp, maar zodra je fluks aan het stuur draait, bots je op z’n kleine kantjes. Zoals het een true patriot betaamt is hij namelijk zwaarlijvig. Dat merk je aan de ophanging, die liever comfort dan sport predikt, aan de rolneigingen, én aan de remmen die bijtkracht missen om de twee ton overtuigend tot stilstand te brengen. Gelukkig blijft het stuur zwaar aanvoelen, en zorgt de achterwielaandrijving ervoor dat je nooit echt in de problemen komt.

Het stuur van de Ypsilon is dan weer zoals Geena Lisa in een new age-trip: licht en zweverig. Je hebt er dus meestal het raden naar wat de voorwielen uitvreten, maar bij bochtenwerk duikt de kleine Lancia snel in de vering om je op de limieten te wijzen. Mevrouw Lisa zal geen problemen hebben om de Ypsilon te parkeren, want ook bij lage snelheden blijft het stuur vederlicht. Waarom een City-knop voor nog meer assistentie moet zorgen, is ons een compleet raadsel. In elk geval: de Ypsilon rij je best in de stad.

Binnenin komt het verschil tussen de twee nog het best tot uiting: terwijl de Ypsilon zijn best doet om je te behagen met een automatische airco, cruise control, zetels in een leder-stofcombinatie (standaard op het Platinum-uitrustingsniveau) en zelfs een Magic Parking-systeem (€450) naast het panoramisch open dak (€850), ga je tevergeefs op zoek naar voldoende ruimte voor de achterpassagiers of voor een flesje frisdrank. Datzelfde flesje kun je in de Thema dan weer verwarmen of koelen (standaard vanaf Platinum) terwijl zelfs niet-Italianen zich elektrisch een comfortabele houding kunnen aanmeten in de lederen omgeving. Kortom, de Ypsilon is een echte Italiaanse: drama, stijl en kleine kantjes die je door de vingers wil zien. De Thema is dan weer Tony Soprano: Italian at heart, maar eigenlijk zo Amerikaans als wat.

[Foto’s: Pieter Ameye]

LANCIA YPSILON 1.3 MJET

Plus Min
+ Italiaanse stadsflair – Mist rijdynamiek

LANCIA THEMA 3.0 V6 MJET

Plus Min
+ Bewaart de uitstraling van de Chrysler… – … maar mist spirito italiano

Weggecijferd

Lancia Ypsilon 1.3 MJET
Lancia Thema 3.0 V6 MJET
Motor 1.3 4-in-lijn turbodiesel 3.0 V6 turbodiesel
Aandrijving voorwielen achterwielen
Vermogen 95 pk @ 4.000 tpm 239 pk @ 4.000 tpm
Koppel 200 Nm @ 1.500 tpm 550 Nm @ 1.600-2800 tpm
Gewicht 1.050 kg 1.963 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 11,4 s 7,9 s
Topsnelheid 183 km/h 230 km/h
Gem. testverbruik 5,5 l/100 km 7,5 l/100km
CO2-uitstoot 99 g/km 185 g/km
Prijs 15.590 euro (Silver) 48.500 euro
Fiscale PK 7 15

Verdict

Lancia Ypsilon 1.3 MJET 6 op 10
Lancia Thema 3.0 V6 MJET 6 op 10
Share Button

7 Responses

  1. VishnuSixDix says:

    Wat een zwaargewicht, die Thema. Twee ton! Ondanks alle luxe vind ik het een mooie auto om te zien, maar om te rijden/hebben zal ik nooit in de rij gaan staan.

    Die Ypsilon daaerentegen… mijn vrouw is er helemaal voor gevallen en ik denk dat er zo’n Ypsilon hier in huis komt (of op de oprit) 🙂

  2. Ken Divjak says:

    Waarom ook niet, Vishnu.

    De Ypsilon is al sinds de tweede generatie van 2003 het chicste of – wie geen bezwaar heeft tegen het woord – ‘premium’-stadswagentje on the block, lang voor BMW en Audi er hun roebels tegenaan gooiden.

    Trouwens op en top een vrouwelijk model als je het mij vraagt.
    En de Thema net het omgekeerde.

    Of het Italiaanse Lancia de kleintjes (samen met FIAT) verder gaat blijven ontwikkelen?
    Die know-how hebben de Amerikanen namelijk niet in huis…

    • Wim Bervoets says:

      Ik denk dat als Lancia die kleintjes in de toekomst nog in z’n gamma heeft, ze sowieso inderdaad van bij Fiat zullen blijven komen. Voor ‘kleinere’ auto’s gaat de wisselwerking eerder van oost naar west (zie de Amerikaanse lancering van de Fiat 500 en de Dodge Dart/Alfa Giulietta).

    • VishnuSixDix says:

      Het zal inderdaad een versie van de 2de generatie kunnen worden, van rond 2010. Hoewel ze soms twijfelt tussen een (imo erg saaie) Skoda Fabia en dit, denk ik wel dat ze voor de Ypsilon gaat.
      Grappige vorm en het prachtig interieur zijn ongekend voor een kleintje uit deze prijsklasse. (A1 is een veelvoud duurder) Allemaal zaken die maken dat je uit je keukenraam met een glimlach naar het kekke dingetje op je oprit gaat kijken. En dat is mij wel wat waard 🙂

  3. VishnuSixDix says:

    Ken/Wim.
    Ik lees hier een daar dat de bouwkwaliteit van het interieur van de Ypsilon niet voldoende is. Wat is jullie indruk. Is het gemiddeld of bovengemiddeld Italiaans? 😉

  4. Ken Divjak says:

    Oud-collega Cedric Dervoigne heeft eind 2007 een Gen2 onder de voet gehad in ‘Sport MomoDesign’-uitvoering.

    Dit vond ik in de archieven mbt de binnenkant:

    Ook het interieur werd beslist opgewaardeerd. De zetels krijgen een mix van leder- en alcantarabekleding terwijl de hoofdsteunen en zetelruggen met fraai momo-stiksel pronken. De rest blijft quasi ongewijzigd: we herkennen meteen de centrale tellerpartij met crèmekleurige achtergrond, de groene dashverlichting en de hoog opgestelde versnellingspook.

    Sommige gebruikte dashbordmaterialen worden een jaartje ouder ,en ook de relatief grote interieurnaden geven aan dat er ondertussen beter geassembleerde kleintjes bestaan.

    Ergernis van de dag blijft de bedieningshendel van de richtingaanwijzers, die nog altijd te ver van de stuurvelg opgesteld staat. Ook geven de fauteuils te weinig zijdelingse steun, en is het vanbinnen natuurlijk allemaal niet zo riant als in de nieuwste lading kleintjes. Toch wring je jezelf dankzij de verschuifbare achterbank nog netjes op de achterste plaatsen.

    Collega Wim is momenteel met vakantie, maar beantwoordt je vraag graag eind deze week.

  5. Wim Bervoets says:

    Ik zou zeggen: eerder gemiddeld Italiaans. De materialen van de Ypsilon ogen misschien af en toe wat chiquer, maar ik vond de Fiat 500 nooit echt ver weg.

Leave a Reply