DRIVR

Test: JEEP Grand Cherokee SRT-8 (2012)

Was de vorige Grand Cherokee SRT-8 eerder ingetogen, dan heeft Chrysler’s subdivisie Street & Racing Technology ditmaal alle registers opengetrokken: hoger, breder, krachtiger en zelfs 188kg zwaarder strekt de politiek incorrecte Yank maar al te graag zijn middelvinger naar vriend en groene vijand. En dan hebben we de machtige 6,4 liter HEMI V8 nog niet laten knallen…

De jongens en meisjes van JEEP toonden in ieder geval zelfvertrouwen (of was het hoogmoed?) door de Europese lancering temidden het Italiaanse laaggebergte van Piemonte te organiseren. Niet meteen uitverkoren terrein voor een SUV van goed 2.400kg, maar voor ons de uitgelezen kans om de dynamische capaciteiten naar waarde te schatten. Gitzwart asfalt in perfecte staat, forse hoogteverschillen en een landschap om bij te watertanden – kortom: het perfecte plaatje. Maar nog voor we zelfs nog maar een wijnrank konden bespeuren, wachtte ons een twee uur durende rit over de autostrada. Tijd om het rechterbeen te strekken, en de HEMI zijn duivels te ontbinden.

Want 2,4 ton of niet – met 468pk en een sprint naar de 100 in vijf seconden verwacht je gewoon sensatie. De all American vee eight mag dan wel over technologische hoogstandjes als  een variabele inlaat, dito inductie en cilinderuitschakeling beschikken, het verrassend compacte blok klinkt nog steeds bijzonder aanstekelijk en is op papier zelfs 13% zuiniger dan de 6,1 liter-unit van zijn voorganger. Binnenin heerst er echter een andere sfeer: een en al rust met een licht gorgelende soundtrack op de achtergrond. Opmerkelijk geraffineerd, en zowaar licht contradictorisch tegenover de rest van deze SUV. Vast het gevolg van het feit dat de SRT-8 aan de zijde van een BMW X5 M ontwikkeld is. In Nieuw-Zeeland of all places.

Het specifiek voor de SRT-8  geprogrammeerde Selec-Track-systeem kent – net als de gewone Grand Cherokee – vijf verschillende standen, al heten die nu respectievelijk Track, Sport, Auto, Snow en Tow. Starten doet de SRT-8 steevast in Auto, waarbij de software naargelang de omstandigheden de optimale en meest comfortabele settings kiest. Dan schakelt de automaat (die het nu zonder lage gearing stelt) klassiek automatisch oftewel vroeg en braaf.

Switch je echter naar Sport, dan is het aan de bestuurder om aan de slag te gaan met de peddels achter het stuur of met de onhandig links-rechts schakelende pook. In die stand zijn alle elektronische hoeders trouwens nog op hun qui vive. Wil je ze uit, dan moet je al richting Track-modus pivoteren. Met als gevolg dat de tractiecontrole op non-actief gat, het ESP een dosis narcotica krijgt (dat trouwens ook integraal kan worden geliquideerd) en de schakelgangen van de vijftrapsautomaat in de meest agressieve stand gaan. En daarmee komen we gelijk bij de achilleshiel van de SRT-8.

Dat we in tijden van 8-traps – en binnenkort zelfs 9- en 10-traps-automaten – verwend zijn, is nagenoeg bekend. Maar de koppelomvormer van Jeep stelt vooral teleur omwille van zijn snelheid en de respons op manuele inputs. Die zijn bovendien artificieel aangescherpt om bruter te schakelen in de meest sportieve standen, en hebben als bijkomend nadeel dat ze ook van het gas af tot ongewenste acceleraties leiden. De gesmaakte tussengasfunctie schittert trouwens door afwezigheid. “Opnieuw het gevolg van de bak, omdat het aan de transmissie is om dit op te vragen bij het motormanagement”, aldus een SRT-ingenieur. Beterschap is evenwel in zich aangezien de Chryslergroep begin 2013 over een nieuwe generatie koppelomvormers zal beschikken. Maar of die naar JEEP (en deze SRT-8) zullen komen, is voorlopig koffiedik kijken.

En dat is jammer, want de transmissie blijft de minpunten aaneenrijgen. Met zijn lange verzetten voelt deze mother of all Cherokees nooit zo snel als de cijfers en de pk’s doen vermoeden. Gevolg is dat we in de meanderende bergwegen meestal tussen tweede en derde versnelling zweefden, en nooit de kick ervoeren die je van een vijfsecondensprinter zou verwachten. Evenmin in rechte lijn trouwens, zelfs niet in eerste.

Maar gelukkig zijn er ook wat positieve punten. Het (vrij trage) stuur ging er door het verlagen van de rijhoogte (25mm voor, 30mm achter) en het schrappen van de luchtvering merkelijk op vooruit, maar kampt nog steeds met weinig gevoel. Grip is er dan weer met hopen dankzij de plakkerige Pirelli P Zero’s (295/45 R20 rondom) en de permanente vierwielaandrijving met verhoudingen tot en met 35% voor en 65% achter.  De 380 en 350mm grote Bremboremmen met respectievelijk zes en vier zuigers zijn vrij progressief en zetten het zwaargewicht bij 100km/h desgewenst in 35 rubberverscheurende meters stil. Ze worden bovendien bijgestaan door functionele koelsleuven in de voorbumper; een doordachte aanpak die zich doortrekt naar de rest van de visuele opsmuk die naar eigen zeggen volgens Jeep even functioneel is. Zelfs het carbon in het interieur is the real deal.

Dat de Grand Cherokee SRT-8 het vooral van zijn prijs (76.800 euro) en complete standaarduitrusting moet hebben, is dan ook de logica zelve. Het is sowieso al een wonder dat deze nieuwe incarnatie het tot op het Oude Continent heeft geschopt. Exclusiviteit gegarandeerd dus, want echt veel exemplaren denkt JEEP over here niet te slijten. Ook de bedoeling niet, daar dit vooral een aureoolmodel is voor de rest van het gamma. Zelf marketen ze hem gewoon als de ‘cheapest way to get to 62mph in 5 seconds‘. In zijn klasse wel te verstaan.

JEEP Grand Cherokee SRT-8

Plus Min
+ Bang for buck – Archaïsche automaat

Weggecijferd

Motor 6.4 V8 Compressor
Aandrijving AWD Permanent
Vermogen 468 pk
Koppel 625 Nm
Gewicht 2.360 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 5,0 s
Topsnelheid 257 km/h
Gem. testverbruik Niet gemeten
Prijs 76.800 euro
Fiscale PK 24

Verdict

6 op 10

Share Button

5 Responses

  1. Ken Divjak says:

    Een late nominatie voor onze ASObakken, Beste Collega? 😉

    Maar ergens moet je dit toch applaudisseren,
    constructeurs die zich geen jota van de tijdsgeest aantrekken en er gewoon voor gaan.

    Veelal Amerikanen als je het mij vraagt.

  2. Benny Herdewyn says:

    Onlangs een scaninavisch (vertaald) bericht gelezen dat de standaardmodellen omvallen. Last van gehad?:)

    • Pieter Ameye says:

      Dat zal met deze SRT niet het geval zijn. Maar los daarvan vraag ik mij af in hoeverre de ‘elandtest’ – waarvan sprake -, relevant is in dit geval.

      Een echte offroader die sowieso hoog op zijn poten staat (en een dito zwaartepunt heeft) zal nooit excelleren in dergelijke extreme manoeuvres.

      Kan trouwens wel tegen een stootje zo’n Cherokee 😉

  3. Cinquecento says:

    Kunnen we dan concluderen dat met een andere automaat deze een gevoelig betere quotatie zou krijgen, of blijft hij verder dynamisch te zwak?

    Ik vind het verder wel best een gaaf ding moet ik zeggen. Maar veel zullen ze er hier toch niet kwijt geraken.

    • Pieter Ameye says:

      Dat staat als een paal boven water. Nu wordt de hele ervaring gewoon te negatief gedomineerd door de tekortkomingen van de transmissie. Of er echter een volledige ‘R’ extra in zit, dat is dan weer een andere vraag.

Leave a Reply