DRIVR

Test: Renault Twizy (in België)

Toen we het onlangs over ons m’as-tu vu-moment met de Twizy hadden, vertelden we niet het hele verhaal. Dat begon namelijk met een mail van de PR-afdeling van Renault, waarin ze ons een week lang een Twizy onder de welgevormde kont wilden schuiven. Of de conclusie van Pieter A na de perspresentatie er voor iets tussenzat?

De mail stelde ons al meteen voor een dilemma: ophalen of aan huis leveren? De Twizy bevond zich in Drogenbos, ondergetekende in een district van ‘t stad. Het doembeeld van een leeggutsende battery indicator terwijl ik de Twizy via de secundaire wegen richting Antwerpen plankte kreeg ik dus niet uit m’n hoofd. En al mag je er de snelweg mee op – officieel rij je met een motorplaat – een Twizy stuur je alleen tussen de vrachtwagens op de E19 als je een kanjer van een deathwish hebt.

Die heb ik tot nader order niet, dus gelukkig leverde Renault aan huis. Een hele belevenis, althans volgens m’n buurman. Omdat ik overdag op reportage was, nam die maar al te graag de sleutel in ontvangst. “Ne groëte camionet, dus ik doecht: da zèn ze. En ze reeë da bakske der gewoën uit. ‘t Was nogal een zicht zenne“. Wat me voor nog een dilemma stelde: parkeren. Voor de deur of in m’n garage om de hoek? Met enkele scholen vlakbij nam ik liever geen risico. M’n Twizy had wel schaardeuren (€ 487,60), maar die worden vooralsnog geleverd zonder zijruiten. En een grijpgrage kinderhand is gauw gevuld.

Ook aardig gevuld: m’n programma die week. Daardoor reed ik de Twizy eerst alleen ’s avonds laat, alsof ik met een top secret government project bezig was. My mission? Rond punt opzoeken zonder middernachtelijk verkeer, stuur iets te fluks omgooien, op het gas gaan en… Pieter en Autocar gelijk geven: de kont wordt lichter, zelfs op droog wegdek. Verdere conclusies na de nachtelijke ritten: de Twizy kraakt en piept verrassend veel, is te hard afgeveerd voor kasseien en het rempedaal vergt wat gewenning.

De grote vuurdoop van de Twizy volgde zaterdag. Eerste afspraak: de supermarkt. De Twizy uit de garage en… daar was de eerste aanspreker van de dag. “Wasda?” zou een constante worden wanneer ik ergens stilstond, net als “Wakosta?” (“Deze versie vanaf 7.000 zonder deuren”) en “Warijdta?” (“85 met wind mee”). Bij de supermarkt dook er nog een W-vraag op: Waarsteekikda? Gelukkig had ik niet te veel mee en paste alles netjes op de passagierszit. Tweede afspraak: het beruchte stadsritje, waarbij ik kon zien hoe de Twizy het er met passagier van afbracht. Niet denderend, zo bleek: nadat de passagier zich in de opening tussen de chauffeursstoel en de C-stijl heeft gewurmd, moet hij z’n benen onflatterend rond diezelfde chauffeursstoel plooien. De elektromotor verteert het extra gewicht van de passagier gelukkig zonder problemen.

Eens thuis ging de stekker van de Twizy onherroepelijk in: m’n laatste afspraak die dag was immers bij de familie in de Kempen, zo’n 40 kilometer verder. Probleem: m’n garage heeft geen stopcontact, waardoor ik de Twizy voor de deur moest parkeren en me met een gigantische verlengdraad moest behelpen. Meteen een goeie gelegenheid om de oplaadduur te testen: met nog 30 procent aan power duurde het twee uur voor de batterij volledig vol was. Als ze volledig leeg is, ben je daar drieënhalf uur mee zoet. Alle opnieuw opduikende doembeelden van lege batterijen ten spijt had ik net iets minder dan een halve batterij over toen ik in Turnhout aankwam. Onderweg had ik de Twizy eindelijk eens buiten de stad en aan hogere snelheden kunnen uitproberen, en bracht hij het er al bij al goed van af. Het snelheidsgevoel ligt dankzij de dunne banden en de ontbrekende zijruiten relatief hoog, maar dat is helaas ook het geval voor de zijwindgevoeligheid.

Vlak voor de terugrit ging de Twizy opnieuw een uurtje het stopcontact in om op safe te spelen. Net dan gebeurde er dat waar ik eigenlijk heel de week nieuwsgierig naar was: regen. Intussen was het ook donker en al een stuk frisser, voldoende om een jas aan te trekken en met de ruitenwisser en koplampen aan de slag te gaan. Niet eenvoudig, omdat de voorruit lichtjes aanwasemde en je je op nat wegdek nog bewuster bent van de dunne banden. En dan wordt de M-plaat op de Twizy haast symbolisch: net als bij een motor schep je plezier in gladgestreken bochten en de nabijheid van de elementen. Maar je verwenst diezelfde elementen als je eraan overgeleverd bent, en hoopt dat straks je daily DRIVR nog voor de deur staat.

[iPhone-beelden: Wim Bervoets]

Renault Twizy

Plus Min
+ Hoge fun-factor… – … maar alleen als tweede auto

Weggecijferd

Motor Elektromotor MB 1.7e
Aandrijving Achterwielen
Vermogen 17 pk
Koppel 57 Nm
Gewicht 450 kg
Acceleratie (0-60 km/h) 8,1 s
Topsnelheid 85 km/h
Gem. testverbruik n.v.t.
CO2-uitstoot 0 g/km
Prijs 7.690 euro
Fiscale PK 0

Verdict

8 op 10

Share Button

11 Responses

  1. W0ut says:

    Heb me altijd afgevraagd: Meent Renault het echt met die Twizy? Of is het gewoon een modelleke om de “constructeur gemiddelden m.b.t. CO2 uitstoot” naar beneden te halen? (ref Cygnet – Aston Martin)

    • Pieter Ameye says:

      Ze menen het. En dat is vooral het gevolg van de reeds gedane ontwikkelingskosten die intussen al een kleine 6 miljard dollar zouden bedragen. Aston Martin investeerde daarentegen (als mijn bron klopt) slechts 16 miljoen pond in de Cygnet. Ook niet onaardig, maar toch een pak minder incontournable dan Renault/Nissan.

      • Stijn says:

        6 miljard dollar… ik denk dat ze bij Renault blij mogen zijn dat de zaken zo goed lopen voor Nissan op de andere continenten (en in minder mate voor Dacia hier)…

  2. VishnuSixDix says:

    Renault heeft niet voor niets een ganse ZEV lijn ontwikkeld, van de Twizy tot de Fluence.

    Het grootste probleem is niet alleen de kost, maar ook de instelling die de bevolking heeft. Niemand is bereid comfort van een gewone wagen op te offeren voor de typische elektrowagen gebreken. En dit gaat ervoor zorgen dat Renault hier een kater aan gaat overhouden…

    • FrX says:

      Ik zou toch oppassen met te zeggen dat Renault hier een kater aan gaat overhouden. Je ziet toch geregeld een Twizy op de baan, en de Fluence ZE ben ik ook al een paar keren tegengekomen (al dan niet met reclame van Infrax, maar toch).

      Het zou, zeker met de 6 miljard ontwikkelingskost, wel zwaar kunnen aankomen, maar het is nog vroeg om die conclusie te trekken, vind ik.

      Belgen zijn daar bovenop ook nog vrij conservatief in hun transportgedrag, ik denk dat deze markt dan ook niet van de gemakkelijkste is.

      • Wim Bervoets says:

        Misschien geen kater, maar het blijft toch een risico. Febiac pakte enkele weken geleden uit met cijfers over de elektrische auto: 428 verkochte wagens in de eerste helft van dit jaar, waarvan 34 aan particulieren. Kudos voor Renault om dat risico te nemen.

  3. Kristof says:

    Ik heb er ondertussen al 4 zien rijden in t wild, zou er wel is eentje willen testrijden 🙂

  4. heidekonijn says:

    1 twizy gezien, 1 gesponsorde fluence. De fluence reed alsof men de voet van de bestuurder aan het pedaal had gelijmd. Vraagt blijkbaar gewenning.

  5. jonathan says:

    zelf al een korte rit mogen doen met een fluence en wat me sterk opviel was het heel goedkoop interieur knoppen die slecht aanvoelen en een stoel die niet het minste beetje steun geeft. Het rijden zelf viel nog mee maar meer dan een elektrisch ding voor van a naar b te raken lijkt het me niet. de elektrische smart was dan veel leuker

  6. Ken Divjak says:

    De collega’s van GroenLicht melden dat Renault een aftermarket deuroptie klaar heeft:

    349 euro duur, in vijf minuten thuis gemonteerd en helemaal droog in het winterseizoen!

Leave a Reply