DRIVR

Reportage: FIAT TwinAir EcoDrive Parijs

FIAT’s TwinAir-motoren behoren tot de zuinigste op de markt. Enfin, op papier dan toch. Want trek er met het olijke cilinderduo op uit, en de kans is groot dat de boordcomputer dubbule fabriekswaarden toont. Bij FIAT Auto Belgio zien ze het natuurlijk anders, en stuurden ons daarom op TwinAir EcoDrive richting Lichtstad. Vastberaden om ditmaal niet met de rode lantaarn naar huis te gaan, haalden we alles uit de kast en gingen daarbij ver. Erg ver…

Zover zelfs dat we de meest luxueuze van het beschikbare trio met Alfa Romeo MiTo, FIAT Panda & FIAT Punto meteen afwijzen. De MiTo is in DRIVR-termen misschien de meest gelikte, maar vooral ook de zwaarste van het gezelschap – en heeft in tegenstelling tot zijn spitsbroeders geen eco-vriendelijke setting. Die ecoknop verzwakt de gasrespons (iets wat we doorgaans niet appreciëren maar hier cruciaal vinden), doet de airco een toontje lager zingen en tempert de reactiesnelheid van de cruise control.

Aangezien we reeds uitvoerig kennis hebben gemaakt met de olijke Panda valt onze keuze automatisch op de derde kandidaat: la Punto. Hier toepasselijk in Unplugged Green; een diepgroene kleur die FIAT voorbehoudt aan de uitvoering met TwinAir-motor, en wel eentje die de gunstige cx-waarde van het design prima accentueert. Met ‘ons’ bedoel ik trouwens Pieter Jan van Groenlicht en mezelf. Hij zal de eerste helft van het traject voor zijn rekening nemen, ik de tweede tot in hartje Parijs. Of tot aan Le rond-point des Champs-Élysées-Marcel-Dassault om precies te zijn.

Van Brussel-Zuid rijden we in ieder geval linea recta richting de grens. Maar niet zonder eerst halt te houden bij een servicestation. Daar is het tijd voor ons geheim wapen: 1-DRE-775 aërodynamisch ‘optimaliseren’. Hence; we pompen de bandendruk gevoelig de hoogte in, maskeren alle frontale koetswerknaden, verwijderen de dakantenne en ook het bovenste deel van de grille wordt aan het zicht onttrokken. We hebben er voorlopig het raden naar of het ons iets extra’s zal opbrengen, maar het doel heiligt in dit geval de middelen. De achterbank laten we er bij nader inzicht toch in zitten.

De bedoeling is natuurlijk om zo dicht mogelijk bij het opgegeven gemiddelde van 4,2l/100km komen, en liefst er nog wat onder ook. Bovendien hebben we geen idee wat de andere teams aan het bekokstoven zijn, en vice versa. Of dat hopen we toch. 150km verder maken we bij een snelle hap de eerste tussentijdse evaluatie. Die is met een gemiddelde van 4,4l positief. Al hadden we met onze clandestiene ecomaatregelen – en een zelf opgelegde maximumsnelheid van 90km/h – toch verwacht onder de officiële cijfers te duiken. Aan ondergetekende om beter te doen, al wordt dat geen sinecure: enerzijds omdat mijn compagnon zich al bijzonder goed heeft gedragen, anderzijds omdat de drukte van een miljoenenstad wacht.

Ondanks verwoede pogingen en zelfs een lange tijd halsstarrig bumperkleven achter een Spaanse veertigtonner blijft het gemiddelde hangen bij 4,4l. De schrik zit er met andere woorden goed in dat Parijs daar minstens 0,1, of zelfs 0,2 liter aan toevoegt. Gelukkig kennen we de kortste weg richting Champs-Elysées, en lijken we gespaard te worden van de grootste drukte. Met anticiperen, de hulp van een alert start/stop-systeem en een beetje goodwill van de verkeerslichten arriveren we uiteindelijk op onze bestemming met een gemiddelde van 4,4 liter. Een score waar we op voorhand voor zouden getekend hebben. Of de concullega’s nog beter hebben gedaan?

Team MiTo moet zich uiteindelijk tevreden stellen met een derde plaats en een verdienstelijk gemiddelde van 4,9 liter, terwijl team Panda zich naar een onverwachte ex aequo met onze 4,4 liter heeft gebold. Een zo mogelijk nog opmerkelijker resultaat dan dat van ons, aangezien de Panda helemaal niet is aangepast. Pyrrusoverwinning voor de Punto of niet, elk van de TwinAirs heeft zich van zijn meest zuinige kant laten zien. En ja: een diesel zal in dit geval nauwelijks slechter, misschien zelfs nog beter scoren. Maar we moeten ooit af van die fijnstofproducerende roetkachels. En dan is de TwinAir van FIAT een karaktervol en – mits stalen zenuwen – zuinig begin. Vraag mij alleen niet om ook nog zo terug naar België te rijden.

[Foto’s: Pieter Ameye & Pieter Jan Scheir]

Share Button

7 Responses

  1. heidekonijn says:

    Pure humor, kudo’s 🙂

  2. Eric says:

    Peh, 4,4 liter is een prestatie van formaat. En deze groene (lakkleur) Punto nodigt meteen uit tot een ‘VRAAG: Welke Wagens staan goed in het Groen?’…

  3. korneel says:

    “we moeten ooit af van die fijnstofproducerende roetkachels”

    Leuke quote maar klopt niet echt. De huidige generatie benzine motoren met directe injectie (en lean-burn) stoten meer fijnstof uit dan een diesel motor met roetfilter. Daarom wordt er dan ook gewerkt aan een roetfilter voor benzine motoren …

Leave a Reply to Pieter Ameye × Cancel reply