DRIVR

Afrekening 2012: Het DRIVR-Jaar van Pieter Fret

Net als vorig jaar nemen we tussen Kerst en Nieuw het afgelopen autojaar onder de loep. Maar sta ons toe om het ditmaal over een andere boeg te gooien, met individuele overzichten beter dan één groot verslag. Daarom lijsten onze redacteurs voor het eerst hun persoonlijke hoogte- (en diepte)punten op, netjes verdeeld over vijf vaste rubrieken. Vandaag aan de beurt: Pieter ‘RoadTrip’ Fret.

Rit van het jaar

2012 was een jaar vol memorabele ritten, maar geen één was zo spannend, uitputtend en ronduit angstaanjagend als mijn brommertrip in Thailand. Voor wie nog nooit eerder op een gemotoriseerde tweewieler gereden heeft, kan de Thaise verkeerschaos als vuurdoop wel tellen. Dan maar meteen de stad uitgevlucht en de bergen in getrokken, om enkele dagen later zelfs vol (over)moed een bezoek aan twee historische steden in één dag te combineren met een verbindingsrit van twee keer 60 km. Waarvan de laatste tien over de snelweg. Aan 80 km/h. Met een passagier. Aan de verkeerde juiste kant van de weg. “Nooit meer”, zou een gezonde mens concluderen. Ondergetekende dacht daarentegen meteen aan een motorrijbewijs – het voorlopige is intussen gehaald.

Test van het jaar

Veel sportieve shootouts in de Ardennen dit jaar, maar geen daarvan haalt mijn toplijstje – zegt genoeg over de kwaliteit van de in 2012 geteste wagens. Twee daarvan steken er met kop en schouders bovenuit, omdat het beiden benchmarks zijn in hun klasse, die ondanks torenhoge verwachtingen allesbehalve teleurstelden. Kort samengevat: de Nissan GT-R is de meest verbluffende sportwagen van het jaar, de Lotus Elise S simpelweg de beste die ik ooit reed. Stuk voor stuk onvergetelijke rijervaringen. En tóch verkies ik als Test van het Jaar gewoon de allerleukste: RWD-roadsteren in de sneeuw. De reden laat zich raden…

Foto van het jaar

Moeilijke categorie, vooral omdat er zo veel uitstekend materiaal van eigen en andere fotografen gepasseerd is. Laat me dus maar meteen een volledige set nomineren: de zwart-witreeks van de Nissan 370Z door huisschieter Jeroen Peeters. Omdat die alleen mogelijk waren dankzij Jeroens technische gegoochel met sluitertijden, ISO-waarden en goed getimede invulflitsen, maar vooral omdat ze gewoon de aparte, spookachtige sfeer van die nacht ádemen. Wat mij dan weer inspireerde tot een filmische ‘test noir’ – misschien wel het DRIVR-artikel waarop ik tot nu toe het meest trots ben.

DRIVR-hoogtepunt

De reis die een afscheid moest worden, maar ons dichter bij elkaar bracht en een breuk onmogelijk maakte. Klinkt als het scenario van een VijfTV-film, maar was voor mij het meest persoonlijke en emotionele DRIVR-moment van het jaar. Ik heb het natuurlijk over de roadtrip met mijn eigen Cooper S naar Monaco, MINI United en de legendarische Col de Turini, die mijn trouwe ros van de verkoop redde – zodat ik nu met twee stuks zit. Overigens met stip op twee in deze categorie: de Classic 911-Eurotrip langs het Porschemuseum in Stuttgart, de Alpen, de Milanese supercarregio en de Mille Miglia.

DRIVR-dieptepunt

Je kent dat: net wanneer je denkt dat er een DRIVR-jaar zonder noemenswaardige tegenslagen op zit, spuwt karma je vol in het gezicht. Wie even verliefd is op zijn stel wielen als ik, weet hoe pijnlijk een verse kras kan zijn. Vooral als je ze zelf veroorzaakt. Omdat je tijdens de eindejaarsvieringen in licht aangeschoten toestand je pride & joy vijf meter moet verplaatsen. Ouch…

[Foto’s: Jeroen Peeters, Stijn Michiels & Pieter Fret]

Share Button

3 Responses

  1. Kristof says:

    Verschiet nog iedere keer als ik met mijn Mini C S rijd hoe een plezant bakske t wel niet is 🙂
    Spijtig dat hij soms wat klein is 😀

  2. Eric says:

    Vergeleken met de bolide die de Cooper S verving is de Mini een reus. 😀

  3. Vish says:

    Spijtig dat je vertrekt, Pieter.

    Het ga je goed! (stille donder 😉 )

Leave a Reply