DRIVR

US RoadTrip: Van Vancouver naar San Diego (Deel 3)

SoCal, met z’n zongebruinde mensen, stranden en palmbomen is het eerste beeld dat allicht bij veel mensen opkomt bij het horen van de naam Californië. Maar na nog geen vijf minuten op plaatselijke bodem wisten we wel beter: Californië scheer je niet over één kam. Van sequoia’s tot palmbomen, van bergen tot stranden, van ijzige wind tot tropische temperaturen, en van de uitgestrektheid van de natuur tot de uitgestrektheid van LA. Klaar voor de laatste etappe richting San Diego?

DSCN6199

We zijn het er roerend over eens: Crater Lake is een van de hoogtepunten van de reis. Maar de zon is al onder, we zijn moe en hebben nog meer dan twee uur voor de boeg tot Medford, vlak bij de Californische grens. Toch laat Oregon ons nog niet los: de weg naar Medford ontplooit zich als een ware driving road. Uiteraard relatief als je met een gevaarte van 2,5 ton onderweg bent, maar liepen de wegen richting nationale parken en de interstates tot dusver in kaarsrechte lijn van A naar B, dan kronkelde Oregon Route 62 zich doorheen de bossen richting I-5. Bomen waar je het bos letterlijk niet meer doorheen ziet, toeknijpende bochten en geen kat op de baan. De perfecte coda voor de Pacific Northwest.

Hoofdstuk 5: Californië

We beslissen de I-5 links te laten liggen en zetten koers richting Highway 101. Die loopt naast de oceaan en doorheen de Redwood National and State Parks: today is sequoia day. In Crescent City vragen we een permit om naar de Tall Trees Grove te rijden, een afgelegen stuk national park waar enkele van de hoogste bomen ter wereld staan en slechts 40 auto’s per dag mogen komen. Het kilometerslange stuk onverharde weg erheen, waarbij we niemand tegenkomen, is perfect voor onze Chevy. We sluiten de dag tussen de redwoods af met State Route 254, oftewel Avenue of the Giants.

DSCN5803

IMG_1678DSCN5829

Highway 101 is een uitstekend scenic alternatief voor de I-5, zo bleek. De route loopt dwars door Sonoma, thuishaven van de Sonoma Raceway en naast Napa Valley dé wijnregio van Californië. De 101 loopt daarna via de Golden Gate Bridge recht het centrum van San Francisco in. Fotogeniek? Ongetwijfeld, maar toen wij er waren uiteraard omhuld door datgene waar de stad – naast belachelijk steile straten en cable cars – bekend om is: mist. Even slikken om na de dertig graden van Sonoma ineens in vijftien graden en kille wind terecht te komen. We laten de Chevy aan de kant, halen truien en jassen uit de koffers en trekken te voet de stad in.

IMG_1781IMG_1828

DSCN5955P1020588

DSCN5958

Onze eerste grote stad sinds Seattle was een verademing, maar nu is het terug tijd voor natuur. Destination: Yosemite National Park, een van de meest spectaculaire nationale parken die het land rijk is. En vlak voor we er waren ook een van de gevaarlijkste. Door de hanta virus scare kon je niet naast de waarschuwingen kijken, maar dat nam niet weg dat we ons volledig lieten overspoelen door de overweldigende natuur. Aanrader in onze – veel te korte – twee dagen ter plekke: de Sentinel Dome, van waarop het uitzicht over Half Dome, Yosemite Valley en El Capitan nog op ons netvlies gebrand staat. Nog een hoogtepunt voor op het lijstje? Check!

wim1P1020598

Volgende etappe: terug richting oceaan en beroemde Highway 1. Passeren de revue: de 17 Mile Drive doorheen Pebble Beach, Big Sur – met zeeolifanten, steile kliffen en spectaculaire oceaanzichten – en Hearst Castle, buitenverblijf van krantentycoon William Randolph Hearst, op wie Orson Welles’ personage in Citizen Kane gebaseerd is. Het kasteel omvat een indrukwekkende collectie kamers (56 slaapkamers en 61 badkamers, alstublieft) en authentieke Grieks-Romeinse kunstwerken en was een van de vijf buitenverblijven van Hearst. Eindbestemming van onze rit over Highway 1: Santa Barbara.

P1020685DSCN6254

wim2DSCN6316

Vanuit Santa Barbara is het nog maar 90 mijl tot LA. Venice Beach is onze eerste uitvalsbasis ter plekke, vlak bij Santa Monica, Hollywood en Beverly Hills. De LA beach culture is er op alle hoeken te vinden, de LA car culture helaas ook. Wil je namelijk ergens geraken in de City of Angels, dan heb je een auto nodig én een stevige portie geduld. Sta je in sommige stadsdelen namelijk block na block aan te schuiven aan de verkeerslichten terwijl het buiten 37 graden is en wil je ontsnappen via het netwerk van freeways en interstates om een Falling Down-scenario te vermijden, dan sta je op diezelfde snelwegen geheid ook stil. Gelukkig beschikken de meeste ervan over een prima werkende carpool lane.

DSCN6403DSCN6486

wim3

DSCN6464DSCN6410

DSCN6507DSCN6472

In Orange County, de laatste tussenstop voor onze eindbestemming, zijn we het er opnieuw over eens: we lopen niet warm van LA. Komt het doordat we de stad al talloze keren op tv gezien hebben en we ons daardoor niet meer kunnen verbazen wanneer we er echt zijn, door de eindeloze uitgestrektheid van het suburbia errond of doordat we al zo lang onderweg zijn en zoveel gezien hebben? We houden het op een combinatie van de drie. De vermoeidheid is in elk geval groot wanneer we de compacte zakenstad San Diego bereiken, maar de euforie en de ontlading zijn des te groter: we made it! Even lonkt de Mexicaanse grens, maar we besluiten de trip te eindigen zoals we hem gepland hadden: in San Diego. Met een koffer boordevol vuile was en experiences of a lifetime.

P1020745

[Foto’s: Pieter Sauviller, Tommy Thijs & Wim Bervoets]

Share Button

3 Responses

  1. Pieter Fret says:

    Awesome, de Californication spat van de foto’s 😉

    Ik heb er zin van gekregen om nog een nieuwe roadtrip aan mijn lijstje toe te voegen 🙂

    Daarom nog een vraagje: lijkt dit je het ideale traject door de VS? Of zijn er dingen die je, achteraf gezien, anders had willen doen? Ik ben zelf al een tijdje aan’t denken aan de Scenic Route 66

    • Wim Bervoets says:

      Da’s het moeilijke: hét ideale traject door de VS bestaat eigenlijk niet. We zijn specifiek aan de westkust gebleven, en zagen daar het landschap en de mensen al spectaculair veranderen (no kidding: hoe zuidelijker, hoe dikker), maar aan de oostkust kreeg ik nog een totaal ander beeld van de VS. En ik vermoed dat de Deep South op zijn beurt ook anders is, en de Midwest ook, en ga zo maar door.

      Kiezen voor bepaalde trajecten is andere delen uitsluiten, en dat was ook bij deze roadtrip het geval. Op voorhand hebben we massa’s dingen opgelijst die we zeker wilden zien. Maar tijd – en budget – beslisten daar vaak anders over. Vanuit Yosemite konden we bijvoorbeeld doorrijden naar Reno, en van daar weer naar Vegas, en zo richting LA. Da’s overigens een populaire trip: van San Francisco naar Vegas naar de canyons naar LA. Hebben we ook overwogen, maar dan hadden we de Pacific Northwest niet kunnen doen. En dat had ik voor geen geld van de wereld willen missen, dus voor mij was deze route ideaal.

      De Route 66 lijkt me ook wel een mooi uitgangspunt om een groot deel van het land in één keer beter te leren kennen en andere facetten te zien die wij dan weer niet hebben gezien. Aan de horden motards te zien in Santa Monica, het eindpunt van de route, zal je wel niet de enige zijn met dat idee 😉 Bizar genoeg is datgene wat me op dit moment het meeste aanspreekt voor een toekomstige Noord-Amerikaanse roadtrip Canada, en de Trans-Canada Highway. Maar dat verslag zal ten vroegste over enkele jaren zijn…

    • Pieter says:

      Weeral een super verslag!
      Ik moet toegeven dat ik Route 1 niet kende toen ik er de eerste keer over reed in 2006. Maar wat een beleving was dat!
      Toen ik er een (sorry, moto-) programma over zag op tv (http://www.travelchannel.co.uk/series-info.asp?series=World's Greatest Motorcycle Rides&ID=1172) was voor mij de mythe geboren.
      Dan ben ik gaan zoeken naar andere programma’s uit die reeks, ze hebben in de VS ook Route 66 gedaan, the deep south, florida enzovoort. Route 66 geeft (denk ik) een heel goed beeld van de VS: arm en verlaten aan de ene kant, super commercieel en rijk aan de andere kant. Als je dan even de moeite doet om af en toe een stukje weg te rijden van Route 66, kom je het ‘gewone’ Amerika tegen. En daarom een aanrader voor de toekomst.

Leave a Reply