DRIVR

Gastbijdrage: EMW – De Sovjet-BMW

OPGELET: Aan deze gastbijdrage hangt een disclaimer vast!

Weinig automerken worden zo sterk geassocieerd met het liberale gedachtegoed als BMW. Je kunt je haast geen beeld vormen van een hedendaagse zakenman of -vrouw zonder er ook meteen een smartphone, maatpak en BMW bij te denken. Toch werden er ten tijde van de DDR ook achter het IJzeren Gordijn BMW’s gebouwd – of nog preciezer: EMW’s. Klaar voor een verhaal dat leest als een over the top stationsromannetje maar niettemin werkelijk heeft plaatsgevonden?

emw_1

Het BMW van voor 1945 beschikte al over meerdere productiefaciliteiten in het thuisland. Zo kwam de fabriek in Eisenach, in Thüringen, na de oorlog achter het IJzeren Gordijn te liggen. Met een fabriek die al bij al gespaard was gebleven van grote oorlogsschade en een hoge nood aan buitenlandse valuta besloten de ‘kameraden’ snel de productielijn opnieuw op te starten, voornamelijk met het oog op export. Daardoor rolden er in Eisenach kort na de oorlog vooroorlogse machines als R35-motoren en auto’s van het type 321, 326 en 327 van de band, inclusief BMW-logo.

Het mag niet verbazen dat dit in Beieren niet goed onthaald werd, en de copycats werden in 1952 gerechtelijk teruggefloten. Dat resulteerde in een nieuwe naam voor de kopieën: ‘EMW’, oftewel ‘Eisenacher Motorenwerk’. Net als de naam wijzigde ook het logo minimaal: de blauwe kwadranten uit de beroemde cirkel werden rood ingekleurd, wat in elk geval beter aansloot bij het gedachtegoed.

emw_2bemw_3

Wagens produceren is een ding, maar racewagens ontwikkelen iets geheel anders. Toch was EMW ook actief in de autosport, bij gelegenheid zelfs in het Westen. Het F1-avontuur was dan wel eenmalig en helemaal niet succesvol, maar in de 1,5-liter sportwagenklasse wisten de EMW’s zelfs Porsche het vuur aan de schenen te leggen – zij het flink geholpen door de stuurmanskunsten van hun toppiloot Edgar Barth. Die laatste zette het uiteindelijk op het lopen en vluchtte met zijn gezin richting West-Duitsland. Net als zijn zoon, Jürgen Barth, maakte hij nadien het mooie weer achter het stuur van diverse Porsches.

emw_4

Hetzelfde ongelooflijke verhaal deed zich voor met de Oost-Duitse varianten van DKW. Die werden eveneens geproduceerd in Eisenach, aangezien de fabriek in Saksen te zwaar getroffen was. Na gerechtelijke stappen vanuit het Westen kwamen de wagens onder het IFA-label (‘Industrieverband Fahrzeugbau’) op de markt. Nadien rolden in Eisenach de Wartburg van de band, een ‘nieuw’ model op basis van een vooroorlogs ontwerp. Wartburgs kenden zelfs een bescheiden exportsucces en werden uiteindelijk – met de nodige updates – nog geproduceerd tot de eenmaking van Duitsland in 1990. Door de plots sterk gestegen loonkosten hadden de bescheiden wagens hun sterkste verkoopsargument, de zeer schappelijke prijs, verloren en in 1991 nam Opel de fabriek in Eisenach over.

Share Button

2 Responses

  1. Ken Divjak says:

    Mijn vader heeft zowaar nog meegeholpen met die ombouw naar Opel begin jaren ’90;
    hij werkte destijds voor de Duitse Firma Dürr die zo’n installaties opzet.

    En aan commitment ontbrak het Barth in ieder geval niet…

    emwr2

Leave a Reply