DRIVR

100 Ugliest Cars: Maar niet volgens DRIVR

Redden we onlangs nog het vel van een handvol modellen die door Time Magazine de twijfelachtige eer kregen tot de 50 slechtste auto’s aller tijden te worden genomineerd, dan is het deze keer de beurt aan autowebsite Edmunds.com om met een blacklist uit te pakken. Onder het motto 100 Ugliest Cars of All Time lijst de Edmunds-redactie honderd naoorlogse modellen op die volgens hen nooit het daglicht hadden mogen zien. Maar wie komt er vier van die modellen te hulp gesneld? Inderdaad: de DRIVR-redactie.

Pieter Ameye: Citroën Ami (1961)

Citroen_Ami

Edmunds’ lijst wordt vooral ingenomen door Amerikaans spul dat bij ons niet verkrijgbaar was, terwijl de Yanks ook heel wat ‘afwijkende’ ontwerpen van bij ons nomineerden die op hun beurt dan weer niet in de States verkrijgbaar waren. Toegegeven, vaak ligt hun selectie in de lijn van de algemene publieke perceptie omtrent hun bedenkelijke esthetiek. Maar om de schoonheid van mijn volgende client te kunnen vatten is een domicilie is West-Europa vereist. De Citroën Ami werd getekend de Italiaan die ons tevens de Traction Avant, 2CV en ID/DS gaf. Flaminio Bertoni kreeg de opdracht een auto tekenen op basis van 2CV-techniek die zich tussen de goedkope 2CV en dure ID/DS moest positioneren. De middenklasser springt vooral in het oog met zijn afwijkende C-stijl met naar achter hellende achterruit. Een handigheidje die de achterste passagiers ten goede kwam, en diens hoofdruimte in het bijzonder. French chique dat perfect past in het Europese straatbeeld van toen en nu, en welk geen Amerikaan ooit zal vatten. Onterechte nominatie dus.

Ken Divjak: Nissan Cube (Z11)

nissancube1

In 1998 was ik twintig en de Multipla even interessant als een blok papier. Akkoord: de driezitsopstelling was innoverend, en het design quasi concept. Maar verder… zou ik overduidelijk in herhaling vallen door de FIAT Multipla opnieuw voor te spreken. Alleen: collega Ameye heeft de mooiste 7-Reeks sinds mensenheugnis al bezongen, terwijl een esthetisch pleidooi voor de Juke mij waarschijnlijk de bijnaam joke zou opleveren. Daarom verdedig ik vandaag een andere controversiële Nissan uit de recente geschiedenis: de Cube Z11 oftewel de middelste van drie blokkendozen die het Japanse merk de afgelopen vijftien jaar de wereld in stuurde. Nuance: zowel de eerste (affreuze) Z10 als deze (pure) Z11 werden niet in Europa gecommercialiseerd. De derde generatie (Z12) wel, zij het eerder kort en met ondermaats succes. Maar laat dat geen afbreuk doen aan een vierwieler die misschien niet als klassieke schoonheid te boek gaat, wel als een ontwerp dat het koekentrommeldesign van Volvo herdefinieert. En zeg nu zelf: welke van de 99 andere Ugliest Cars kan die adelbrieven voorleggen?

Wim Bervoets: Renault 16 (1965)

r16

Everything a weird French car should be, including arbitrarily sculpted and awkwardly perched atop skinny tires, aldus Edmunds. Geen idee hoe jullie er over denken, maar als ik foto’s van de R16 bekijk, denk ik meteen aan licht vergeelde foto’s uit de jonge tijd van m’n ouders. En de aandachtige lezer weet dat ik het in een nostalgische bui zelfs wil opnemen voor de meest rabiate anti-DRIVRs. Of deze er dan een is? Nee hoor: European Car of the Year 1966, een van de eerste middenklasse-hatchbacks, onafhankelijke ophanging – met een wielbasis die links 7 cm langer is dan rechts om de torsieas te kunnen huisvesten – versnellingsbak die voor de longitudinaal geplaatste motor zat voor een betere gewichtsverdeling, en – last but not least – een vijftienjarige carrière. Met andere woorden: een model dat misschien qua design niet geweldig in het oog springt, maar z’n grootste troeven onderhuids bewaart. Maar om ‘m daardoor lelijk te noemen? Daar dachten in die vijftien jaar tijd 1,8 miljoen eigenaars anders over…

[Nissan Cube photo: Andy Wana]

Share Button

Leave a Reply