DRIVR

TrackDay: Met Michelin op Zolder

Of ik een vervolg aan mijn octaandoop op Zandvoort wilde breien, wou de PR van Michelin weten. Een uur tracktijd op Zolder om het circuit echt te leren kennen en bovendien enkele verschillende DRIVRs uit te proberen, waaronder een circuitklare 996 GT3. Eén record had ik alvast gezet: dat van het snelste ‘ja’-antwoord op een e-mail. Maar of ik op het circuit van Zolder ook records zou breken?

IMG_3000

Dat zou niet zo evident blijken, want de opkomst ’s ochtends was aanzienlijk. Om alles vlot te laten verlopen, werden we ingedeeld in verschillende groepen. Collega Pieter belandde in een groep die meteen het circuit op mocht, terwijl mijn groep als opwarmertje een handlingparcours voorgeschoteld kreeg. De bedoeling? Met een Golf GTI of Scirocco 2.0 TSI tussen de kegels slalommen en een zo snel mogelijke tijd neerzetten. En en passant voelen hoe het rubber onder de VW’s gripte in de bochten en reageerde op een bruuske overgang naar nat wegdek.

IMG_2844

Alle goede bedoelingen ten spijt vergat ik op dat laatste te letten zodra ik in de Scirocco stapte. Eén rondje diende namelijk om uit de massa oranje kegeltjes op de paddock een omloopje te ontwaren, het tweede was al meteen voor echt. De instructeur op de passagierszetel wees nu niet meer waar ik naartoe moest sturen, maar nam er meteen de chronometer bij. Omdat ik als eerste van mijn groep aan de beurt was, moest ik een richttijd neerzetten… die meteen daarna door de halve groep verbroken werd. De stiekeme rukjes aan de handrem van m’n ploeggenoten in de 180 graden-bochten verraadden een tactiek die minder op mechanische sympathie gebaseerd was dan de mijne, maar die wel kostbare seconden won. Een herkansing zat er niet in, maar toen zijn groep aan de beurt was redde collega Pieter gelukkig de DRIVR-eer.

IMG_2973IMG_2848

IMG_2892

Volgende halte: pitlane. Mégane RS onder de kont, instructeur aan m’n zij en het circuit op. De rijlijnen waren aangeduid door middel van kegels, zodat je de ideale lijn kon volgen door de kegels aan elkaar te breien. De Mégane zelf (een van de weinige auto’s op het circuit met een manuele bak) liet meteen zien waarom hij vorig jaar de maximumscore wegkaapte in onze rijtests: een prima balans, helder stuur, waardoor je perfect aanvoelde wat de Pilot Sport PS2’s uitspookten, en uitstekend werkende sper – getuige daarvan de instructies van m’n copiloot om vlak na de apex alweer vol op het gas te gaan. Alleen bij het fors aanremmen vlak voor de bocht durfde de kont al eens wat wispelturiger worden, met een gratis lichtshow van de knipperlichten erbovenop.

IMG_2921

IMG_2897IMG_2957

Daarna was het tijd voor wat op papier de meest intimiderende auto van de line-up leek: de Porsche 996 GT3. Achterwielaandrijving en de motor achterin, de verhalen zijn onze lezers wellicht welgekend. Toch was de Porsche een verrassend goede leerauto: de kraakheldere communicatie met onervaren ondergetekende, stabiliteit bij het aanremmen en de atmosferische krachtopbouw zorgden ervoor dat ik me ten volle kon concentreren op het verbeteren van m’n rijlijnen, die volgens de instructeur nog een pak breder mochten zijn. Alleen de reactietijden van de archaïsche Tiptronic-koppelomvormer op de input van de schakelpeddels, vergden wat gewenning. Maar na een half uur in de GT3 zat er een hemelsbreed verschil tussen m’n eerste voorzichtige ronden en de rondetijden die ik op het laatst klokte. Reed ik aan het einde dan op de limiet? Zeker niet, maar toch was de manier waarop de Porsche je stelselmatig verder liet gaan op z’n zachtst gezegd indrukwekkend.

IMG_2960IMG_2867

IMG_2882

IMG_2958IMG_2923

Tot slot stond er nog een BMW M5 voor me op het programma, maar die wisselde ik met een bereidwillige collega voor de Toyota GT86. Hoe die het op de weg doet, ontdekten we vorig jaar al, maar op circuit was het nog een nobele onbekende. Daar bracht hij het er opnieuw goed van af, al werden de limieten van de boxermotor op de lange rechte stukken iets duidelijker, waardoor hij op z’n adem lijkt te trappen. Toch blijft ook hier de Idiotensicherheit waarmee de Toyota in de bochten of bij lastwissels z’n limieten aankondigt uit de kunst.

IMG_2898

Evenzeer uit de kunst: de Michelin Pilot Super Sports en Pilot sports onder de testwagens. Volgens Michelin zelf kruipt er heel wat research en race-ervaring in het ontwerp van de banden, waardoor ze extra lang meegaan en korter remmen. Maar in the end blijven ze nog altijd het enige contact van je DRIVR met de weg, en daar val je op een circuit meer dan ooit op terug. En dat de Fransen ook dat aardig voor mekaar hebben, heeft deze dag bijzonder duidelijk aangetoond.

[Foto’s: Pieter Ameye]

Share Button

5 Responses

  1. Kristof says:

    En wat was je tijd? Ik schat 2min rond 😀

    • Wim Bervoets says:

      Met de GT3 bedoel je? Die werd helaas niet bijgehouden. Die uitspraak van dat hemelsbreed verschil baseer ik dus maar op de hogere pieksnelheid op de rechte stukken, de hogere bochtensnelheid en het beter anticiperen op de reactietijd van de Tiptronic 😉

      • Duckie 'RS says:

        Een GT3 van een Tiptronic-bak voorzien. Ze hadden weinig vertrouwen in de skills van de geïnviteerden lijkt me.

        • Pieter Ameye says:

          Tell me about it. Dacht ik eindelijk de volle magie van een GT3 te kunnen ervaren, stak er een stuk antiek tussen motor en differentieel. Blijkbaar om aspirant coureurs beter te doen focussen op de rijlijn. Gelukkig compenseerde de rest van de auto voldoende.

          One day, one day…

  2. Fastflupke says:

    Inderdaad, 996 “GT3 look-a-like” lijkt mij beter te kloppen 😉

Leave a Reply