DRIVR

VRAAG: Wat Ontstak bij jullie de Octaanvlam?

Ik heb er het afgelopen jaar al eens iets over laten vallen, maar vorige week heb ik de knoop definitief doorgehakt: m’n geërfde familie-Swift gaat binnenkort de deur uit. Gisteren vond ik zowaar al een koper, en volgende week heb ik een afspraak om naar een Swift Sport (SZ3) te gaan kijken. Om maar te zeggen dat het snel kan gaan. Maar dat betekent ook dat ik binnenkort m’n eerste eigen auto uitwuif.

2006_suzuki_swift_sport

En daar mag je mee lachen zoveel je wilt, maar ergens zal dat met een flinke dosis nostalgie gepaard gaan. Je eerste auto van de hand doen is misschien wel een mijlpaal in het octaanleven van elke DRIVR, en ook al was m’n 1.3 in de verste verte geen vijf R’en waard, toch zal hij ten huize Bervoets altijd de status van ‘eerste auto’ blijven behouden. Die dosis nostalgie bracht me trouwens bij die andere eerste auto die ik me in het ouderlijke huis bewust kon herinneren. En bij die keren dat ik als kleuter bij m’n vader op schoot zelf eens mocht sturen – nadat hij er zich uiteraard eerst van vergewiste dat ik niks kon raken.

1986_lada_2107

En op die ogenblikken, beste DRIVRs, is volgens mij m’n interesse voor auto’s ontstaan. En wij zouden DRIVR niet zijn als we dan niet nieuwsgierig zijn naar jullie moment. Het moment waarop de octaanvlam aanging. Dat kan zoals bij ondergetekende een bepaalde gebeurtenis zijn die je altijd is bijgebleven, een bepaalde rit of een specifieke auto. Is de vlam ooit minder fel gaan branden of is ze ooit uitgewaaid? En waardoor kreeg je de smaak weer te pakken? Laat het ons hieronder weten!

Share Button

14 Responses

  1. heidekonijn says:

    Gek genoeg, toen ik uk was, droomde ik van een Citroen DS en CX (m’n vader had toen een Audi). En daarna was ik helemaal gek van de Audi Quattro (m’n vader had toen een CX 🙂 ).
    Tot ik als tiener in de D&W kataloog een Alfa 75 V6 Zender zag – kaboom. Porno was er niks tegen.

  2. Vish says:

    Mazda 323F model BA uit 1996. Heerlijk sturen en schakelen, maar de 1.5 met 90pk was (achteraf gezien) wel érg traag. Ik haalde ook zelden een verbruik onder de 8 liter, trouwens 🙂

    http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/1994_Mazda_323F_01.jpg/800px-1994_Mazda_323F_01.jpg

    • Stijn says:

      Was eveneens een erg mooie Mazda 323F, de Porsche-invloeden (van de pas overgekomen designers) waren duidelijk!

  3. Pieter Fret says:

    Ik denk dat het bij mij allemaal begonnen is toen ik als klein ukje samen met een schoolvriendje naar de lokale speeltuin ging. Daarnaast stond immers een – in mijn ogen – enorm knappe sportwagen geparkeerd. Ik weet nog dat ik dacht: “Wow, dit is vanaf nu mijn droomauto!”

    Ik ben toen gaan kijken op de kofferklep, en memoriseerde “Mazda MX-5”. Ooit hoopte ik er zelf mee rijden, al vreesde ik dat sportwagens veel te duur waren voor mij. Maar kijk, twintig jaar later staat er eentje in mijn garage. Het kind in mij lacht tevreden.

  4. Stijn says:

    Moeilijk te zeggen waar ze is ontstaan. In de kleuterklas was ze er alvast wel, zelden heb ik daar wat anders op papier gezet dan een vierwieler. Voor mij hoefde er ook geen Samson op tv, liever Miami Vice of No Man’s Land! Ondanks hoogtes en laagtes is de passie voor wagens gebleven. De eerste keer meerijden en de eerste keer zelf rijden in een 911 waren ontegensprekelijk hoogtepunten. Net als meerijden en zelf rijden op circuit. Soms staat de passie even, druk op het werk, andere hobby’s of verplichtingen, op een laag pitje. Maar als je dan zoals afgelopen weekend opnieuw achter het stuur kruipt op leuke Ardense wegen dan weet je het zeker, (sport-) wagens zullen me toch eeuwig blijven boeien…

    • heidekonijn says:

      Kleuterklas, daar zeg je wat. Ik wou niet van de tweede naar de derde tot ze me lokten met een rood trapautootje. Blijkbaar had ik het Alfavirus al eerder 🙂

  5. Yannick says:

    Ik heb van mijn vader een Dyane van ’67 gekregen die al 20 jaar in de familie was en die ik ook nooit zal verkopen. Mijn eerste rijdende auto was een Citroën Visa, twee-drie jaar geleden gekocht, en mijn tweede rijdende een Dyane van ’72. De Visa als winterauto en de Dyane als zomerauto. En ik heb ze nog allemaal.

  6. Pieter Ameye says:

    Aan mijn (directe) omgeving zal het in ieder geval niet gelegen hebben. Indirect daarentegen had de buur van mijn grootouders een manuele 840ci in Estoril blauw met grijs leder interieur. Supercarlooks, klaplichten, de perfecte kleurencombo en een gorgelende V8, ruim voldoende om het vuur definitief aan de lont te steken.

  7. Koen says:

    veel matchbox’kes en veel fantasie 🙂

  8. Duckie 'RS says:

    Een nonkel met een 2002, Morgan, M635CSI, 3.2 Targa…

  9. bAAx says:

    Eerst de ontdekking van “de Bocht” met moto’s, dan karting in de winter, dan pas de vierwieler.

    Traject dat ik iedereen kan aanraden ;-).

  10. Arthur Vanderplaetsen says:

    Moet toch de papa geweest zijn met z’n MX-5 en later ook S2000. “VTEC kicked in” en ik was verloren. Die eerste keer karten vergeet ik daarnaast ook nooit meer.

  11. Koen H says:

    Opgroeien met een nonkel die werkte in de plaatstelijke Mercedes-Benz – garage. Hij kwam om de 2-3 maanden met een andere auto thuis en toen was Mercedes het enige wat de klok sloeg. Iedere woensdagnamiddag en zaterdag ging ik naar zijn werk. Ik weet nog dat hij een Mercedes E220CDI (W210) verkocht voor 1 063 000 bfr en ik was verloren voor het vak.

    Vanaf mijn 12de levensjaar leerde ik ook andere merken kennen, waaronder Porsche en hun ideologie en die passie is gebleven tot op heden.

    Ik leef auto’s (net zoals mijn werkgever) en dat blijft denk ik 🙂

Leave a Reply