DRIVR

30 Jaar BMW M3: Onze Favorieten op een Rij

Dat BMW dit jaar zijn eeuwfeest viert, zal je als DRIVR-lezer allicht niet ontgaan zijn. En toch hebben de Bayerische Motoren Werke anno 2016 nog een ander jubileum op het programma staan, namelijk dat van de M3 die ondertussen 30 jaar op de markt is. Reden genoeg om de voltallige redactie voor de aartsmoeilijke keuze te zetten om hun ene favoriet uit al die modellen en specials te kiezen, met een paar verrassende resultaten tot gevolg. Kiezen jullie mee?

E92 M3 GTS (2010)

BMW M3 GTS

BMW M3 GTSM3GTS_03

Een groot oranje snoepje was de M3 GTS toen die enkele jaren terug in de showroom stond bij BMW Ginion en ik er als jobstudent enkele weken van mijn zomer doorbracht. Het ‘Sondermodell’ werkte dan ook hypnotiserend. De enorme spoiler (die wel degelijk zijn nut heeft in deze 450 pk sterke straatlegale racer met een top van 305 km/u), de eveneens feloranje rolkooi, de grote remklauwen of de vier titanium uitlaten die de schrikwekkende grom van de 4.4l V8 huishouden. Meer dan enkel design dus. De M3 GTS was ook wel uniek indertijd. Niet enkel door zijn beperkte oplage of (te) hoge prijs. Maar ook omdat Audi en Mercedes er nog geen antwoord op hadden en de RS5 en C63 AMG Black Series nog achterbleven. Toch zijn die iets toegankelijker als daily DRIVR en is de M3 GTS wel degelijk een tracktoy waar de airco, radio en navigatie zonder pardon uit werden gezwierd. Al weegt-ie daarmee nog altijd 220 kg meer dan een M3 CSL… [NQ]

E46 M3 (2000 – 2006)

7117ab540909ca94739eb84cdeaf68f9

Als eigenaar van een 325 Ci uit 2001 kan ik bijna niet anders dan de M-versie van E46-generatie ambiëren. Maar toch zijn er nog andere redenen: mijns inziens is dit één van de mooiste M3’s (kijk daarvoor maar naar de CSL), en bovendien de laatste met een atmosferische zes-in-lijn die speciaal voor de M-versie gebouwd werd. Niks afgeleide van een bestaand blok dus, maar de helft van de V12 die de McLaren F1 zo spectaculair maakte. Die van mij zou natuurlijk een manuele bak moeten hebben, alsook een likje Laguna Seca-blauwe. En als ik helemaal kieskeurig mag zijn, dan neem ik de CS-uitvoering – zeg maar een CSL light met veel van diens onderdelen maar niet de verguisde SMG II-automaat. Alleen wil je die M3 eigenlijk niet hebben, omdat de motor geregeld in de soep draait en het subframe achteraan er vroeg of laat onderuit scheurt. Dus zal het gewoon bij de 325 Ci blijven, vrees ik. [KD]

E30 M3 DTM (1992)

Becausen… Racecar! Neen. Eerlijk toegegeven ben ik nooit echt gefascineerd geweest door snelle BMW’s, al bleef er toch eentje in m’n langetermijngeheugen hangen. De E30 M3 is één van de meest begeerde klassiekers, die mijns inziens enkel maar beter wordt in DTM-uitvoering. Waarom dit specifiek model? Omdat ik er virtueel waarschijnlijk al 30 versleten heb. De balans van het onderstel, de klanken uit het viercilindertje en de directheid in het stuur maken deze 1992 E30 M3 tot één van de leukste (virtuele race)wagens. Johnny Cecotto scheurde er onlangs nog de hillclimb in Goodwood mee omhoog en typeerde de bolide als “‘s werelds mooiste in de touringklasse“. [AV]

E90 M3 (2007 – 2011)

bmw-m3-sedan-015

bmw-m3-sedan-009bmw-m3-sedan-020

Subtieler dan de hierboven aangehaalde E92 GTS, maar toch duidelijk niet de zoveelste 320d. Bezorg mij de Dreier maar als berline. Het geeft ‘em iets gedrongen, en hij straalt wat meer bruutheid uit dan de slankere en meer verfijnde coupé. Het vier liter grote blok weet dankzij acht stampende pistons 420 pk naar de achteras te sturen, goed voor een spurt naar honderd in minder dan vijf tellen, ondanks de stevige 1.680kg die de M3 zwaar is. Wat mij het meeste aantrekt is de rauwe klank van de V8, heerlijk herkenbaar. Voor de puristen was het indertijd heiligenschennis dat er geen zes-in-lijn meer in het vooronder lag. Maar zeg nu zelf, hoe goed klinkt-ie wel niet wanneer de naald richting de rode zone van maar liefst 8.400 tpm gaat. Als dromen is toegestaan, staat er vroeg of laat eentje op de oprit. [DV]

PTG E36 M3 (1995-1999)

IMG_3114

BMW’s rijke racehistorie wordt in ons geheugen vooral gedomineerd door de successen in Le Mans, de DTM en de Formule 1. Wat daarbij wel eens vergeten wordt, is dat Beieren ook een grote afzetmarkt aan de andere kant van de plas heeft. En bijgevolg zetten de Duitsers ook daar zwaar in op de circuitracerij. Winning on sunday, is selling on monday. Eén van de meest succesvolle Amerikaanse campagnes van het merk is, spijtig genoeg, er eentje van anonieme aard. Wie herinnert zich de PTG BMW E36 M3’s nog, die tussen 1995 en 1999 vier opeenvolgende kampioenschapstitels in de GT-klasse opeisten? Juist, bijna niemand. Reden te meer om deze schitterende M3 met zijn rood-wit-zwarte kleurenschema terug op te rakelen. [BC]

Share Button

Leave a Reply