DRIVR

Test: Opel Insignia Grand Sport 2.0T 260 4×4 (2017)

Elke lancering brengt bepaalde verwachtingen met zich mee. Soms worden die ingevuld, soms ook niet. Maar dat er plots informatie opduikt die niemand had zien aankomen, dat gebeurt eerder zelden. Toch sloeg Opel het verzamelde journaille met verstomming door te stellen dat de voorlopig snelste Insignia echte torque vectoring heeft om van de Grand Sport een – we citeren – ‘real driver’s car’ te maken. Marketingpulp of bittere ernst? DRIVR zocht het voor je uit.

2017 Opel Insignia Grand Sport

Wacht eens even: over welke Insignia hebben we het dan precies?

Over de nieuwe natuurlijk, die vanaf juni 2017 bij de dealers staat. Door het oude platform in te ruilen voor nieuwe E(psilon)2-fundamenten is de tweede generatie niet alleen 9% stijver maar ook nog eens 175 kg lichter, waardoor de wegmanieren er hoegenaamd fors op vooruit zijn gegaan. Was er dan zoveel mis met de vorige? Niet bepaald, maar met een massa die tot makkelijk tot 1.800 kilo en meer kon oplopen, ging de oude Insignia nooit een benchmark worden. Nummer twee zet als 2.0 turbobenzine met 260 pk en verplichte vierwielaandrijving maximaal 1.650 kilo op de weegschaal, wat min of meer in lijn ligt met de concurrentie.

Zijn er nog andere wijzigingen die het DRIVR-potentieel moeten opkrikken?

En nog geen beetje. De verrassing (waarvan in de inleiding sprake) is de toepassingen van een nieuw 4×4-systeem met een dubbele automatische koppeling die bij Opel ‘Twinster’ heet. Kijk evenwel grondiger naar de unit op de achteras en je ziet het evenbeeld van de GKN-setup die Range Rover op de Evoque gebruikt en Ford op de Focus RS. Jaja, dat lees je goed: Opel gebruikt dezelfde 4×4-setup als de koning der hot hatches. Op de Belgische perslancering werd zelfs een foto geprojecteerd van een Insignia in een brede drift, om te bewijzen dat dit een heel ander beestje is dan zijn voorganger. Althans in theorie.

02_A30406406_A305218

En wat geeft dat in de praktijk?

Iets minder vuurwerk dan je van de theorie zou verwachten. Om de achteras te activeren, heb je immers een meewerkende aandrijflijn nodig – wat de 2.0 T met Aisin-achttrapsautomaat niet altijd is. De motor – die min of meer ongewijzigd uit de vorige generatie komt – heeft het niet zo op hoge toeren begrepen, net zoals de automaat pas laat terugschakelt om de cavalerie te sommeren. Een sportstand zou veel goed maken op de koppelomvormer, maar die schittert door afwezigheid. Eenzelfde knopje voor de adaptieve dempers, de stuurweerstand en tal van andere parameters is er wel – maar dat verandert weinig aan het gebrek aan werkijver dat de nochtans 260 paarden sterke tweeliter tentoon spreidt. En geen stuurflipper in de wereld die daar iets aan kan veranderen.

Kan het chassis die faux-pas van de aandrijflijn pareren?

Opel heeft al meermaals bewezen dat het een goed onderstel in mekaar kan vijzen, en daar vormt de nieuwe Insgnia geen uitzondering op. Zelfs op twintigduimers in maatje 245/35 maak je er naar wens een vliegend tapijt van dat verkeersdrempels probleemloos aan 50 km/u pareert. In meer uitdagendere omstandigheden blijft de koets opmerkelijk vlak, maar ontgoochelt het stuur tegelijk met zijn oncommunicatieve aard. De remmerij van Brembo is wel patent, en dan is er natuurlijk nog het 4×4-systeem dat geen greintje moeite heeft om de pk’s aan de grond te krijgen. Trap je deze Insignia in de bocht op zijn staart, dan zet de achterkant zich netjes om de voortrein voor onderstuur te behoeden. Een driftje leggen zal je er niet zomaar mee kunnen, maar genietbaar de bocht omgaan absoluut wel.

2017 Opel Insignia Grand Sport
Conclusie?

De nieuwe Insignia bouwt verder op de kwaliteiten van de vorige, door veel waar (en nog meer ruimte) voor zijn geld te bieden. Volgens Opel is een top-of-the-line 2,0-liter zelfs 35% beterkoop dan bij de andere Duitsers, ook al doen die nog altijd beter op het vlak van interieurkwaliteit. Of de geteste 2.0 T met AWD het neusje van de zalm is, durven we te betwijfelen. Daarvoor voelt de viercilinder turbo eerder aan als een Amerikaanse instapversie dan een Europese topmotorisering, wat met de gelijkaardige Buick Regal en Holden Commodore ook zo is. Een korte rit met een manuele 1.5 turbobenzine van 160 pk op klassieke dempers kon daar niet veel aan veranderen, wat ons voorlopig doet concluderen dat de beste prijs-kwaliteitsverhouding wederom bij de diesels zit. Een 1.6 CDTi 136 voor leasedoeleinden dan maar? Tenminste tot de echte OPC-versie zijn opwachting maakt, met naar verluidt 400 paarden om de torque vectoring-functie echt op de proef te stellen.

OPEL Insignia Grand Sport 2.0T 260 4×4 (2017)

Plus Min
+ Zit potentieel in – Aandrijflijn fnuikt de pret

Weggecijferd

Motor 2.0 liter turbobenzine viercilinder
Aandrijving vierwielaandrijving
Transmissie automatische achtversnellingsbak
Vermogen 260 pk @ 5300 opm
Koppel 400 Nm @ 2550 opm
Leeggewicht 1549 kg
Acceleratie (0-100 km/h) 7,3 s
Topsnelheid 250 km/u
Normverbruik 8,6 l/100 km
CO2-uitstoot 197 g/km
Vanafprijs 42.200 euro (Dynamic)

Verdict

7 op 10

Share Button

Leave a Reply