DRIVR

Reportage:
Achter de Schermen van het Goodwood FoS

Het staat op de bucketlist van elke autoliefhebber, of zou er toch op moeten staan: het Festival of Speed op het domein van Goodwood in het Zuid-Engelse plaatsje Chichester. Voor mij was het was echter lang geen optie wegens te duur: een weekendticket kost ongeveer 170€, plus verblijf, vervoer, eten en drinken. Daarbovenop is het festival traditioneel tijdens het laatste weekend van juni, de drukste periode op het werk en onmogelijk om vakantie te nemen. Omwille van de Grote Prijs van Azerbeidzjan werd echter beslist om het festival dit jaar een week uit te stellen. Ik twijfelde geen moment en ging op zoek naar het emailadres van de contactpersoon die ik twee jaar geleden leerde kennen, tijdens mijn eerste bezoek.

pexels-photo-133136

Enkele weken later kreeg ik de bevestiging dat ik tijdens het Festival of Speed welkom was als vrijwilliger. Dat was al een weekendticket, camping en vier maaltijden uitgespaard. Volgende probleem: transport. Het zal jullie allicht verbazen, maar ik was het voorbije jaar autoloos! Openbaar vervoer was een mogelijke oplossing, maar tijdrovend en prijzig. En omdat ik op zondag tot 19u zou werken en de laatste Eurostar St Pancras in London verlaat rond 21u, zou ik nog een extra overnachting in London moeten incalculeren. Een auto lenen bij familie lukte niet, huren vond ik te duur. Uiteindelijk kwam de oplossing van een neef: zijn BMW moest weg. Voor de ronde som van 1000€ werd ik de trotse eigenaar van een E36 BMW 318tds met 315.000 km op de teller. Naar Engeland varen is momenteel de goedkoopste optie, overtocht heen en terug kostte me 69€ maar om zeker te zijn van een plaats om wat te slapen, betaalde ik 30€ extra voor toegang tot de VIP lounge, waar koffie, frisdrank en allerhande gebak klaarstaat en je in comfortabele zetels kan plaatsnemen.

1407215__DL266071407240_Photo 02-07-2017, 01 29 25

1408342_ALP52680

Dat een festival met meer dan 200.000 bezoekers een gigantische organisatie vergt, hoeft niet te verwonderen. De voorbereidingen starten maanden op voorhand en het aantal medewerkers stijgt naarmate het festival dichterbij komt. Tijdens het weekend gaan er honderden vrijwilligers aan de slag om alles in goede banen te leiden: baancommisarissen, catering, ticketcontrole, informanten, beveiliging en transport. Als chauffeur van een ‘buggy’, een grote golfkar met benzinemotor en een platform voor rolstoelen, werkte ik onder de supervisie van Transport Control-verantwoordelijken Cara en Ed. Zij zorgen ervoor dat alle aanvragen met betrekking tot het vervoer van personen en goederen, zowel op het terrein als van en naar de verschillende ingangen, correct verwerkt werden.

Een oudere vrouw in een rolstoel die vanuit de GRRC Members Club terug naar haar auto moet? Of een hoogzwangere dame aan de ‘Flint Wall’-tribune die de tocht naar de hoofdingang – gauw 20 à 30 minuten wandelen – niet meer aankan in volle zon? Do get in, mylady –  ik breng je weg en regel een shuttle die je tot aan de deur van je auto brengt. En dan was er nog de marketingmanager van Porsche Racing die dringend ‘iets’ moet ophalen om naar de vip-lounge van het merk te brengen. Dat ‘iets’ bleek de beker te zijn die Porsche bij zijn overwinning in de 24 Uren van Le Mans kreeg, twee weken eerder.

5763cbd142b34 (Custom)1407160__DL25551

En dan was er nog Robert Kubica die door een collega werd opgehaald en hem constant aanmande om sneller te gaan, daarbij duwend op de knie van de chauffeur. De NASCAR-piloten Bobby Labonte, Mike Skinner en Kerry Earnhardt, halfbroer van Dale Jr., die hoopten nog net op tijd te komen voor een persconferentie maar na 50 meter beslisten dat ze al lopend sneller waren dan in een buggy waar niemand uit de weg voor ging. Of de vader van het meisje met een zonneslag, die verkeerdelijk op een lijnbus probeerde te geraken terwijl er al een auto voor hen klaarstond, met de airco op volle toeren. Het zijn slechts een paar momentopnames van een weekend vol bijzondere ontmoetingen.

Akkoord, als vrijwilliger gaan werken deed ik in de eerste plaats om gratis binnen te kunnen op het festival. Ik draaide shifts van 13 tot 19u en kreeg daarvoor een Staff-weekendbiljet, een plekje op de camping, parking vlakbij de ingang en lunch. Maar het feit dat de meeste mensen die ik vervoerde ook duidelijk hun appreciatie lieten blijken over deze service, gaf mijn opdracht zoveel meer cachet. Ik heb meegewerkt aan het grootste automobiele tuinfeest ter wereld, en hoewel mijn rol klein was, heb ik wel kunnen voelen hoe het is om zoiets georganiseerd te krijgen. Er komt heel wat bij kijken, en er lopen de hele tijd kleine (en minder kleine) dingen mis. Zo was er een probleem in de communicatie tussen transport en beveiliging, wat maakte dat de buggy’s soms werden tegengehouden en ik letterlijk geblokkeerd stond in het verkeer. Toegegeven, er zijn ergere dingen dan je een halfuur te vergapen aan F1 auto’s uit 5 decennia om daarna mee de hillclimb op te rijden achter een John Player Special Lotus. De kunst is om al die problemen snel en efficiënt op te lossen, met zo min mogelijk impact voor de bezoekers. Wat ons voor een groot deel gelukt is.

1220439_R.S.01, Laurent Hurgon, GFOS 2016 (2)1220427_Etoile Filante, ELe, GFOS 2016 (1)

1407202__DL26453

Op de camping was er een stuk van het terrein voorzien voor de vrijwilligers. Zo kwam ik ook ’s avonds in contact met de mensen die Goodwood tot een succes maken. Een groep Engelse collega-chauffeurs, die vooral in de ochtendshift werkten, kwam met het idee de hillclimb te doen met onze buggy’s. Er werd gelachen met het idee, maar toch ook naar manieren gezocht om het uit te voeren. Naarmate de avond vorderde, werd er toch overeenstemming bereikt over het plan: zondagmorgen, voor de start van de activiteiten, zouden de zes medewerkers van de ochtendshift hun buggy ophalen voor de mini-race. Ze werden mooi opgelijnd aan de start, wat uiteraard voor de nodige vreemde blikken zorgde, en in ware Le Mans stijl liepen de 6 naar hun buggy’s en reden ze de heuvel op, richting Flint Wall. Dat er geen records gebroken werden, hoef ik allicht niet te vermelden. Maar het hele gebeuren zorgde wel voor de nodige hilariteit en zelfs applaus van vroege toeschouwers. The icing on the cake.

Staat het Festival of Speed ook op jouw verlanglijstje en stel je het uit omwille van de kostprijs? Geef je op als vrijwilliger, ook voor de Members’ Meeting en de Revival is de organisatie altijd op zoek naar vrijwilligers. Hou er evenwel rekening mee dat je gedurende zes uur aan de slag bent en waarschijnlijk niet veel te zien krijgt van de actie op dat moment. Je bent een klein radertje in het team, maar je inbreng wordt absoluut geapprecieerd en je krijgt het gevoel dat het echt een verschil maakt. Ik kan het in ieder geval van harte aanraden.

[Alle info inzake vrijwilligerswerk voor de drie motorsportevenementen op Goodwood is HIER terug te vinden]

Share Button

2 Responses

  1. Ken Divjak says:

    Duidelijk een topervaring en een dito verhaal, Koen!

    Maar zeg eens eerlijk: van die buggy line-up moet er toch op zijn minst een (smartphone)foto bestaan, niet?

  2. Koen De Beer says:

    Er moeten foto’s en video’s van bestaan, ik weet dat er op zijn minst 2 GoPros werden gebruikt. Maar ik ben stomweg het papiertje met emailadressen kwijtgespeeld en heb van hen ook niks meer gehoord. Ik zal mijn zoek expertise nog eens loslaten op google en youtube een van de dagen, wie weet duikt het wel ergens op!

Leave a Reply