DRIVR

Tony Fernandes. Staat op deze pagina’s omschreven als ‘de man die de slag om de Lotus F1-naam verloor’, maar is in feite een Jack of all Trades die een fameus imperium heeft opgebouwd. Met onder andere: Air Asia, een hotelketen in Maleisië, een F1-renstal, een composietfabriek voor auto-onderdelen en natuurlijk Caterham Road Cars. Als Tony dus zegt dat hij Caterham uit de nichemarkt wil halen, dan luisteren wij allemaal Soprano-gewijs.

Bij DRIVR houden we wel van een verrassing – vooral als ze vier wielen en een stuur omvat, en we de toestemming krijgen om ermee te rijden. Net dat was deze week het geval op en rond het Britse circuit van Brands Hatch, waar zich een bijzondere Caterham in een van de pitgarages bevond. In het vooronder: een experimentele versie van een de meest innoverende motoren van het moment, de Ford 1.0 driecilinder Ecoboost.

Deze korte docu over de Japanse Lotus/Caterham-dag behoeft geen verdere introductie dan de woorden van een bekend regisseur: “The real spirit of motorsport has nothing to do with lap times or pole positions. It all boils down to individuals who enjoy driving cars and sharing the sport with other like minded people.” Zelden heeft een internetvideo zo onze passie voor auto’s en racen benaderd. De unieke eenzitters van onschatbare waarde krijg je er gratis en voor niks bij.

Gemengde reacties, toen Lotus op de jongste Mondial de l’Automobile aankondigde dat het zijn cliënteel voortaan hogerop zou gaan zoeken. Met zes nieuwe modellen, die – de hybride City Car, die enkel bedoeld lijkt om de globale CO2-uitstoot te drukken, buiten beschouwing gelaten – allen meer dan 300 pk produceren en ruim een ton op de weegschaal zetten. Zelfs de nieuwe Elise. Weinig verwonderlijk dat de trouwe aanhang even moest slikken. En al evenmin dat een of andere slimme zakenman zich in het achtergelaten gat in de markt zou storten.

Een geweldig idee van de langste van de bende: of we onze vijf favoriete DRIVRs even willen opsommen. Piece of cake? Dat hangt er maar van af hoe je het interpreteert; kies je vijf onbereikbare fata morgana’s of hou je het eerder bescheiden? Hoewel de verleiding groot was om een McLaren F1 luid bulderend op de virtuele oprit te laveren, heb ik toch maar voor de (iets) realistischere optie gekozen. In de mate dat een 911 2.7RS uit ’73 realistisch is welteverstaan…

De laatste (en enige) keer dat Caterham met een niet-Seven-derivaat kwam, was Jenny McCarthy Playmate of the Year 1994. Mocht iemand daarop “Vanwaar die link?” opperen, dan voegen we er graag an toe dat de Caterham 21 als een echte centerfold onthaald werd – ook al flopte die na 48 exemplaren wegens niet meer of niet minder dan een ’7′ met extra carrosserie. De zegswijze ‘Schoenmaker blijf bij uw Leest’ is dus zeker van toepassing, maar toch komt de Britse kitcarbouwer nu met een fonkelnieuw model.

We maken er een erezaak van om niet te veel in het vaarwater van de autoblogs te waden, maar dit topic vraagt om een uitzondering: A Class Motorhome Rentals. Op zich geen exclusiviteit (en al zeker niet met de scheldwoorden ‘Camper’ en ‘Aanhangwagen’ in de hoofdrol), maar des te interessanter wanneer het lemma ‘Caterham’ in het persbericht voorkomt… Klaar om de Hollander even uit te hangen?

Stel: je zoekt een snelle tweezitter om in het weekend de Nordschleife onveilig te maken. Dan lijken Caterhams & consorten met hun minimalistische en bijgevolg budgetvriendelijke concept voor de hand liggende keuzes. Weinigen zouden echter spontaan aan een Franse hatchback met een dikkere kont dan J-Lo denken. Tot ze kennis maken met de Renault R26.R , de zwanenzang van de tweede generatie Mégane…

Je kent het gevoel wel: na veel wikken en wegen heb je een nieuwe auto gekozen. Wanneer hij dan eindelijk voor je deur (of beter: onder je kont) staat, kan je geluk niet op. Tot er iets begint te knagen. Je begint je af te vragen of deze wagen, mits enkele andere beslissingen in het [...]

Als erfgenaam van de Lotus Seven heeft Caterham een zware nalatenschap te vertegenwoordigen. Toch zijn de Britten de laatste tijd het credo van Lotus-oprichter Colin Chapman – snelheid door een laag gewicht, niet door een hoog vermogen – tot (over) zijn limiet aan het rekken. Vond je de R500 Superlight met zijn vermogen-gewichtverhouding van 500 [...]

Wijlen Colin Chapman wist het decennia geleden al: snelle auto’s maken doe je niet door steeds zwaardere motoren in grotere gevaartes te lepelen. Hou het totaalgewicht binnen de perken en je hebt al die extra power niet eens nodig. Minder kilo’s betekent immers een groter acceleratievermogen, een betere wendbaarheid en een lager verbruik. Downsizing wordt [...]