DRIVr

Neen, ik ondervind geen gevolgen van de laatste hittegolf, Lotus had wel degelijk (bijna) een Kiwi in het gamma. Tenminste als Giorgetto Giugiaro niet alleen de styling maar ook de naam had mogen bepalen van de sportwagen die we ondertussen allemaal kennen als Esprit. Lotus besliste dus gelukkig anders en hield het traditioneel bij een naam beginnend met een E.

Drastische plannen of niet; met de Elise maakt Lotus nog steeds een van de puurste sportwagens op de markt - en hopelijk nog lang. Maar dé belichaming van Colin Chapmans “simplify and add lightness” is doorheen de jaren wel wat toegeeflijker geworden. Zelfs een gedownsizede Elise S met 1.6 weegt tegenwoordig 876 kg, terwijl de eerste generatie met 700 kg toekwam - dankzij ‘zware’ afwezigen als radio, airco en elektrische ruiten. Maar dat kon een euforische Tiff Needell - toen nog in Topversnelling in plaats van vast in Vijfde - echt niets schelen. Een terugblik op de genesis van onze favoriete roadster.

TIP: Foto’s van het concept waarop de hatchback zich baseert in bijlage!

Nieuwbakken CEO Dany Bahar is formeel: de rentabiliteit van Lotus moet omhoog. Daarvoor verhoogt hij de productie van 2.500 tot 8.000 exemplaren en introduceert de komende jaren zomaar even vier nieuwe modellen die allemaal op het Salon van Parijs zullen figureren. Zoals er zijn: de langverwachte Esprit (misschien zelfs met Lexus-V8 of V10-kracht), de hardcore 3-Eleven (op Evora-basis), de gesuperchargede Evora (met 350pk) en last but not James - een gepeperde hatchback!

Tip: In de Duel-reeks stellen wij twee concurrenten voor en kies jij jouw favoriet!

De Elise begon zijn (haar?) leven als dé verpersoonlijking van Lotus-stichter Colin Chapmans credo “simplify and add lightness”. Maar wat sindsdien bij elke update vooral werd toegevoegd, waren comfort- en veiligheidssnufjes en dus kilo’s. Porsche wil de andere kant uit met haar eigen middenmotor-roadster. De minimalistische(re) Spyder was alvast een voorbode van de gewichtsbesparing die Das Haus wil doorvoeren op de volgende generatie van de Boxster, die volgend jaar moet verschijnen. En zo groeien de twee beste sub-supercar roadsters stilaan naar elkaar toe…

UPDATE: Bugatti-correctie toegevoegd in de comments!

Doe het ons maar eens na: niet naar Genève gaan maar toch met vijf exclusieve weetjes uitpakken. Van onuitgegeven Bugattinieuws over pikante Imprezadetails en veelbelovende Cosworthontwikkelingen tot RenaultSportonthullingen en regelrechte Saabbekentenissen. We hebben er zo onze bronnen voor…

Dat het nog maar drie maanden wachten is op de gerestylede Elise, is voor mij zeker het beste nieuws van de week. Niet omdat ik die Evoraanse trekjes aan de voorkant per se toejuich, noch omdat 23% CO2-afname mij als een kind doet rondhuppelen maar wel omdat originele S2-modellen nu zeker in waarde zullen dalen…

Fietsers aller landen opgelet! Niet voor superboetes wanneer je weer eens aan de kant moet voor een niet-functionerend achterlicht, wel voor het geruisloze gevaar dat in de Prius, Insight en andere stofzuigers hybridewagens schuilt. Wanneer de elektromotor draait, zijn die immers onhoorbaar voor zwakke weggebruikers. Sterker nog: constructeurs doen er alles aan om de rolgeluiden van hybrides ook nog eens te onderdrukken. En dat creëert hoe langer hoe vaker gevaarlijke situaties.

Stellen dat ik geen supporter ben van het openbaar vervoer zou hét understatement van het jaar zijn. Bussen stinken immers - zowel errond als erin - en dat is een gemiste kans. Want net nu veelbelovende marketingpoeha als hybrid drive rijp geacht wordt om de roetwolken op te schonen, trekt niet alleen Vadertje Staat zich noodgedwongen terug in crisisbezuinigingen, ook blijkt deodorant voor veel medereizigers nog altijd het eerste slachtoffer van diezelfde besparing. Busgewijze ophaling van een testwagen verliep ten huize DRIVR dan ook nog nooit zo -ahum- gezellig. Maar dat hebben we graag over voor een test met twee van de beste driver’s cars van het moment.

Zowat alles en iedereen die geschiedenis schreef in de Formule 1 was ooit actief bij Lotus. Of je nu Zanardi, Clark, Hill, Fittipaldi, Mansell, Hakkinen of Senna heette, op een gegeven moment reed je voor Team Lotus - een legendarische fabrikant met een legendarische historie. Tussen 1958 en 1994 scoorde het team zes rijderstitels en zeven constructeurstitels alvorens door gebrek aan sponsors langzaam af te glijden naar de staart van het veld. Het merk concentreerde zich vervolgens volledig op het verkopen van straatauto’s. Of liever: raceauto’s die nét straatlegaal zijn.

Toen Lotus vorig jaar de Evora voorstelde, een zogenaamde 2+2, was ik sceptisch. Want niet alleen is het zeer on-Lotus om compromissen te sluiten voor twee extra noodzitjes; bovendien was de vorige poging van de Britten om een comfortabele sportwagen te bouwen niet meteen een schot in de roos. De in 2006 gelanceerde Europa S bleek vis noch vlees - niet comfortabel genoeg voor een GT, niet gefocust genoeg voor een circuitspeeltje en niet snel genoeg voor een supercar. Jeremy Clarkson kreeg het zelfs niet over zijn hart om zijn reviewclip op Top Gear uit te zenden, “because it was such a dreary car”. Oh dear. Zware druk dus voor de Lotus-ingenieurs om beter te doen met de Evora, al lijken ze in Hethel niet erg ongerust over de ontvangst van hun nieuwe GT. Zelfvertrouwen of bluf?

De laatste keer dat ik zo van 60 minuten genoten heb, was er latex in het spel… En dat zegt veel over het portret dat de BBC aan het leven en de carrière van Jim Clark gewijd heeft. Een eenvoudige Schot die voorbestemd was om de boerderij van zijn vader te erven, tot hij aan de wagen van een vriend begon te sleutelen en één van de beste piloten aller tijden werd - bekend van zijn nuchtere oneliner “I don’t drive faster, I concentrate harder. And as a result, I go faster”. Veel kijkgenot met alweer een subliem tijdsdocument dat mij op een bepaald moment zelfs weke knieën bezorgde. Knap.

De mama van Elise kijkt me ietwat raar aan als ik er in een reflex uitfloep of wolkje dochter misschien naar de Lotus is genoemd. “Naar de wat?” De eerste indrukken die ik maak, zijn soms… welja, laat maar.

Al lang heb ik zin. Gewoon goesting om een keer een Lotus Elise te ervaren. “Terug een echte Lotus, back to the roots, Lotus maakt opnieuw driver’s car” klonk het bij lancering in augustus 1996. Ik heb de Elise totnogtoe moeten missen op mijn palmares van rijden met vierwielig genot. Nochtans kan het moeilijk anders dan dat hij me ligt - correctie: dan dat zij me ligt. Omdat ze belooft nauw aan te sluiten bij de naakte sensaties die oudere klassiekers me bieden.