DRIVR

Af en toe klikken we nog eens terug naar de meer dan geslaagde Genève-fotospecial van collega Pieter A. Meanwhile, in the States, vindt op dit eigenste ogenblik de New York International Auto Show plaats. Voor ons meestal minder relevant – en dus geen DRIVR ter plaatse – maar daarom niet minder interessant. We zochten, zoals jullie van ons gewoon zijn, uit de stapels persberichten en roddels de tien interessantste modellen en tips.

Met het schrappen van de Z4 sDrive23i en 30i zijn de atmosferische zescilinders in het BMW-gamma – nochtans ooit hét kenmerk van een rechtschapen Beier – stilaan op één hand te tellen. Op twee vingers zelfs, want alleen de 5- en 6-reeks bieden elk nog één ongeblazen zes-in-lijn aan. De rest wordt, geheel volgens de heersende Zeitgeist, vervangen door kleinere en efficiëntere turbomotoren. Zo krijgt de Z4 met de 20i een nieuwe viercilinderinstapper die hem in het vaarwater brengt van die andere roadster-coupé: de MX-5. Dat vraagt om een vergelijking; weer of geen weer.

Believers van de Maya-kalender zien er ongetwijfeld het begin van het einde in. Wij houden het liever op een gril van de natuur. In elk geval: met een zeebeving, tsunami en een nucleair ongeval heeft Japan het in 2011 niet onder de markt gehad. Gelukkig kunnen de Japanners dit jaar enigszins positief afsluiten met de Tokyo Motor Show die ditmaal 842.600 bezoekers telde. Tussen alle concepts door gingen we er op zoek naar tien tips voor 2012. Het einde der tijden? Laat dat nog maar even wachten.

Met alle aandacht die de recent aangekondigde CX-5 momenteel opslorpt, zou je haast vergeten dat Mazda al jaren een softroader bouwt die alom geprezen wordt om zijn focus op rijplezier. Op de Belgische markt werd de CX-7 echter altijd een beetje over het hoofd gekeken, zelfs na de introductie van de diesel in 2009. Een van de hoofdredenen is wellicht ons fiscale systeem, dat 173 pk er minstens tien te veel vindt, en dat bestraft met 1239 euro extra inschrijvingstaks. Daarom is er sinds dit jaar een op 163 pk begrensde versie die de definitieve doorbraak moet forceren.

Begin 2008 noemde collega Ken de Mazda2 onomwonden “de nieuwe referentie onder de supermini’s”. Vooral de gewichtsbesparing van zo’n 100 kg ten opzichte van het voorgaande model viel, samen met alle bijhorende voordelen, in de smaak. Het recente faceliftmodel staat dus voor een zware opdracht, want in de afgelopen drie jaar is er veel veranderd in het B-segment. Wij gingen op pad met de vernieuwde 1.5 Sport, die nu, net als de rest van het motorenpallet, voldoet aan de Euro5-norm.

Stellen dat geschiedenis saai is, zou ik niet bepaald durven. Maar het grote publiek daarvan overtuigen zou wel eens moeilijker kunnen zijn. Dat moeten ze bij Mazda ook gedacht hebben. Want hoe breng je je geschiedenis in beeld zonder de met informatie overladen surfer te schamperen? Simpel, je gooit het in een 3D-leefomgeving waar de bezoeker er gewoon zelf op uittrekt.

Sinds november gepland maar vaker uitgesteld dan de regeringsonderhandelingen is de Ardennenrit met DRIVR‘s eigen auto’s eindelijk een feit. En toch heeft de wekker op die bewuste zondagmorgen veel weg van een bankschroef die zich met adequate drukopbouw rond mijn schedel klemt. Allerminst ludiek, maar wel een gekend begin voor wat een genietbare redactietrip moet worden. Gelukkig tovert de garagepoort een half uur later een cocktail van fijne koudstartmelodieën met een snuifje Euro 95 richting de nog altijd verdoofde zintuigen. Wake up, it’s a beautiful morning!

Of de kleine MX-5 over een toverformule beschikt? Hoegenaamd niet. Een zorgvuldig afgewogen geheel van pk’s en grip – in combinatie met de blootstelling aan de weerselementen en de onlosmakelijke achterwielaandrijving, staan in dit geval gelijk aan democratische prijzen. Toch zit geen enkele DRIVR verlegen om wat extra pk’s. Zeker niet in combinatie met de 1e generatie MX-5 die intussen voor spotprijzen van eigenaar wisselt. Details na de sprong.

Betaalbare atmosferische DRIVR’s zijn een uitstervend ras, tenminste als we de contemporaine prijslijsten mogen geloven. Goedkope roadsters zijn zelfs zo goed als onbestaande; we noteren de Mazda MX-5, maar moeten nee schudden wanneer we bij Lotus, BMW, Mercedes, Audi of Alfa aanbelanden. Allemaal een stuk boven de grens van 30.000 Euro, allemaal veel te duur. En daarom is iedereen blij dat Japan’s nummer vijf voet bij stuk houdt. Bijna iedereen althans…

Als zelfs Porsche overweegt om de manuele bakoptie van de volgende GT3 te schrappen, dan weet je dat het tijdperk van de analoge DRIVRs op zijn laatste benen loopt. Want laat ons eerlijk zijn: het enige wat de Pentiums en flappy paddles doen, is de link tussen Conti en cortex vertroebelen om Brussel te vertroetelen. En dan zit er niets anders op dan meewarig terug te mijmeren naar raspaarden als de Honda Civic Type-R en S2000 die recent op het CO2-altaar geofferd werden. Of er überhaupt nog analoge DRIVRs voor zinnig geld in de brochures staan?