DRIVR

Of ik mee wou naar een perspresentatie, wou de PR-dame van Renault weten. Even naar Marrakesh, de vallei van de Ourika in, een nieuwe auto uitproberen en weer terug. Geen idee wat er nog zoal op zou kunnen staan, maar één ding mag ik al schrappen van m’n lijstje things to do before you turn 30: autorijden in Afrika.

Meer pk’s en een fikse gewichtsreductie: dat is wat de MC Stradale voor zijn (aspirant) bezitters in petto heeft. Het resultaat van een lichte ECU-remap bovenop een uitgekiend dieet met ingrijpende aanpassingen aan onder andere de luchtgeleiding en de remmen. Of de comfortabele GT die de Maserati GranTurismo is zo’n explosieve metamorfose goed verteert?

Geen mooiere nostalgie dan naar een tijd die je nooit beleefd hebt. Daarom moeten we de bazen van VT4 eeuwig dankbaar zijn voor de ochtendlijke herhalingen van eighties-mirakels. Eén zo’n mirakel is de fenomenale passieve veiligheid van de Willys MB zoals gedemonstreerd in ‘The A-Team‘. Want zelfs na een koprol of zes klauteren de MP’s gezond en wel uit hun gehavende Jeep. Of Colonel Decker hetzelfde in een Wrangler van de vierde generatie zou riskeren?

Het is alweer van 2005 geleden dat er een Renault met middenmotor in de Régie-showrooms stond. Zeven jaar later is het opnieuw zover, en da’s altijd een heuglijk moment. Al kan het verschil met de prettig gestoorde Clio V6 nauwelijks groter. Schaardeur open, contact aan en Twizy rijden maar – op Ibiza of all places.

Een beetje BMW-kenner denkt bij het zien van een 40-badge meteen aan? Een vierliter V8 natuurlijk. Maar niets is anno 2012 nog wat het lijkt; zowel de lichtelijk briljante 535d als de geschifte M550d hebben evoluties van de drieliter zes-in-lijn biturbodiesel onder de kap – net als de 640d coupé die voor het niet onaanzienlijke bedrag van 84.500 euro te hebben is.

Elke auto heeft zijn biotoop, zijn natuurlijke habitat. Voor de Mercedes SLS AMG is dat de Autobahn, de Nissan GT-R hoort gewoon thuis op de Nürburgring. En de Suzuki Swift Sport? Die voelt zich het meest in zijn sas op achterbaantjes met een minderwaardigheidscomplex, die opkijken naar de dichtstbijzijnde B-weg als ware het de Pan-American Highway. Hoe smaller, slingerender en verlatener, hoe beter. Tijd om een getemd exemplaar weer uit te zetten in het wild.

De Fox Engine noemen ze hem bij Ford. Ongetwijfeld om het clevere design van hun nieuwe driecilinder te onderstrepen: 1000cc klein, voorzien van turbo die 248.000 toeren per minuut draait en gezegend met directe injectie om de prestaties van een atmosferische 1.6 viercilinder te overtreffen. Engine of the Year-waardig op papier, maar hoe zit dat in de praktijk?

Zeg nooit Astra Coupé tegen de GTC. Of erger nog: Astra driedeurs. Want daar knappen ze bij Opel helemaal op af. Het team achter de Gran Turismo Compact heeft namelijk kosten noch moeite gespaard om hun telg beduidend anders voor de dag te laten komen dan de vijfdeurs. En dat moet zowel estetisch als rijdynamisch geïnterpreteerd worden. Wij quoteren de voorlopig krachtigste 1.6 turbo met 180pk en een prijskaartje van minimaal 24.100€.

Bij het eerste contact prompt gebombardeerd tot ‘echte M‘, en niet veel later verkozen tot DRIVR van het Jaar 2011 door collega Ken Divjak; qua intrede kan dat tellen voor de 1M Coupé. Maar hoe vergaat het diezelfde smaakmaker als de rest van de redactie hem bij zijn gecontesteerde zes-in-lijn biturbo grijpt? Snapper J, Pieter Fret en ondergetekende zochten het uit. Want je weet wat ze zeggen: first impressions count…

Ik zit alleen in de duisternis van mijn haveloze hotelkamer – sigaret in de ene hand, single malt in de andere – wanneer me een bekend gevoel bekruipt, als een tijger zijn nietsvermoedende prooi. Een rusteloosheid, die me al meer dan eens de nachtelijke straten van de metropool heeft op gejaagd, doelloos ronddolend met niets dan de primitieve brul van een V6 als gezelschap. Wetende dat verzet zinloos is, grijp ik de sleutels en sla ik de deur hard achter me dicht.