Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.


Nu de storm rond de nieuwe M3 geluwd is (en het ellenlange wachten tot de eerste leveringen begint), zie ik mijn kans schoon een andere M aan jullie voor te stellen. Eentje die bijna geen persaandacht kreeg, consequent door de Beierse constructeur ontkend werd en naar verluid slechts twee keer van de band liep. Maak kennis met de M3 GTR, nummerplaten incluis.

In 2001 had BMW Motorsport slechts één doel voor ogen: de hegemonie van de 911’s doorbreken. De 3-reeks was de gedoodverfde kandidaat maar schoot hopeloos tekort door het vermogensdeficiet ten opzichte van de geblazen Porsches. BMW zocht en vond een oplossing in de losse regels van de American Le Mans Series (ALMS). Die stipuleerden geen cilinderbeperking noch exacte homologatie-aantallen voor de straatversie van het ingezette model. Zo gebeurde het dat BMW welgeteld twee straat-GTR’s produceerde; eentje voor de kelders van München en een tweede voor het Midden-Oosten, net als de regels met ‘sold on two different continents’ beoogden.

Stellen dat de circuitversie zijn belofte inloste, is een understatement. De tot 450pk beperkte V8 reed de GT2’s op een hoop en dwong Porsche letterlijk terug naar Europa. BMW volgde en verkocht zijn concurrent een finale uppercut door de 24 Uren van de Nürburgring in 2005 te winnen, wederom met de GTR. Al bekende piloot Müller naderhand dat de V8 dankzij 600Nm een overdreven neiging tot overstuur had. En of dat tijdens 24 uur Nordschleife voor de nodige hartkloppingen zorgde.

De straatversie kreeg dezelfde 4-liter 90° V8, zij het met 350 beter dan 450pk. Dak, spoiler, voor- en achterschorten werden uit carbon vervaardigd om het gewicht tot 1350 kilo oftewel 333pk per ton te beperken. Het imposante gelijkvormigheidsattest vermeldde verder een manuele zesbak, carbon kuipjes, een variabel M-differentieel en een straatwaarde van 250.000€. En daarmee kent u meteen ook de reden waarom BMW dit pareltje nooit commercialiseerde: hoe zou u zich voelen als u anno 2001 tien miljoen franken ophoestte om zes jaar later quasi dezelfde M3 aangeboden te krijgen voor een derde van de prijs? Dacht ik het niet.