Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Tekst: Cedric Dervoigne – Lomography: Djivy

Gezien onze (tijdelijke?) fixatie op hot hatches, konden we deze niet weerstaan: de Audi S3 oftewel Ingolstadts antwoord op de recente vloedgolf aan compacte scheurijzers. Herkenbaar aan de sportieve bumpers, zilvergrijze spiegelkappen en discreetrode S3-badge moet hij het gros van de concurrentie dankzij vierwielaandrijving en een potente turbomotor achter zich laten. Moessonregens en kille temperaturen bleken dan ook de ideale omstandigheden om dit zogenaamde gripmonster met zijn beloften te confronteren.

Discreet Presteren

Onder de kap schuilt het bekende TFSI-tweeliterblok. Vergeet de traditionele 200 of 240 paarden en verwelkom er maar liefst 265. Gepeperd als de betere chateaubriand hangt de vierpitter gewillig aan het gas en tekent onmiddellijk voor knalprestaties: nul tot honderd in zes seconden en een typische top van 250 km/u.

Het acceleratievermogen is ronduit brutaal maar toch voldoende lineair. Van een turbogat is geen sprake, al is deze TFSI onder de 2500 toeren duidelijk minder gewillig dan pakweg een Golf GTI. Onder die grens lijkt het alsof je met een gewon FSI onderweg bent, getuige het zacht en romige geluid dat het sportieve timbre vervangt. Gaat het volgas richting 3000 toeren, dan puft en fluit de turbo er niet alleen naar hartelust op los, ook de motor produceert dan een diepe grom. Echt kippenvel creëert de geblazen viercilinder evenwel niet, maar noem er gerust één die dat wel doet.

Ook geen voor- of achterwielaandrijving voor deze S3, maar vierwielaandrijving. Het Quattro-etiket wordt weliswaar misbruikt aangezien het ‘slechts’ om een Haldexkoppeling gaat. De achterwielen worden dus pas aangesproken wanneer de voorwielen het moeilijk krijgen, en dat veroorzaakt altijd een miniem tijdsverlies. De benzinedrang blijft gelukkig beperkt tot 10 à 11 liter Euro98 benzine. Ga je stevig doorgassen, dan is de sky natuurlijk the limit.

Regenkoning

Meteen valt op dat we een Hot Hatch met twee hoofdletters meegekregen hebben – de acceleratie is bruut, de trekkracht feilloos. En dat is verre van slecht voor een ‘onecht’ Quattro-derivaat. Zonder greintje wielspin accelereren in eerste, het kan à fond in de S3, zelfs op een doorweekt wegdek.

Ook het weggedrag is fenomenaal. Een voldoende direct en relatief zwaar stuur koppelt uiterst stabiele koerswijzigingen aan een meedogenloze efficiëntie. Voor mij alvast te efficiënt; zelfs in de regen reageert het ESP niet wanneer ik een alarmerend verklikkerlampje of ingehouden gascommando verwacht. Geeft de chauffeur teveel stuurinput of gaat hij brutaal te werk, dan treedt het systeem kort tussenbeide. En toch laat de achterkant zich niet zetten. Brutaal gas lossen: niks. Diep de bocht inremmen: nada. Met links bijremmen: noppes. Het moge dan ook duidelijk wezen dat hedendaagse auto’s machtig snel worden maar aan de wispelturige – maar soms genietbare – trekjes van weleer moeten inboeten.

De reminstallatie werd uiteraard aan al dit pk-geweld aangepast en krijgt een dikke pluim, behalve dan voor het overijverige ABS. Niet eenvoudig voor de sensor gezien de omstandigheden, maar wel betuttelend. Het pedaal bleef na een misselijkmakende rit stevig aanvoelen, de hittewolkjes nadien beperkt.

De manuele zesbak (een S-tronic is niet leverbaar met het Haldex-systeem) combineert op zijn beurt een precieze en stevige gangwissel met een kwaliteitsvolle pookknop. Ook op de spreiding valt niets aan te merken; de zesde beperkt 120 km/u tot een gangbare 3100 t/m.

De veerafstelling is hard maar het ophangingscomfort en de demping zijn nauwelijks slechter dan die van een gewone S-line op zeventienduimers. Gecombineerd met de geringe rolneiging wijst dit op dagelijkse inzetbaarheid en Gran Turismo-potentieel.

Het interieur is dan weer weinig ophefmakend. Alleen het S3-logo in de tellerpartij en op stoelen, het kenmerkende stuurwiel en de pookknop geven aan dat dit geen doordeweekse A3 is. Voor de rest niets dan goeds: de boordplank werd uit topmaterialen olpgetrokken en voelt schitterend aan. De gordel is voor een driedeurs makkelijk bereikbaar en de algemene zithouding is prima. Het typische afgeplatte Audi sportstuur is een optie en mijns inziens een leuke extra.

Kwaliteitsvol Sfeertje

De lederen sportzetels zitten goed maar missen wat zijdelingse steun wanneer het echt hard gaat; de wangen zijn dan ook niet regelbaar zoals bij BMW-sportmeubilair. Ook een verschuifbare bovenbeenondersteuning werd niet voorzien. Het opklapmechanisme is verder lastig aangezien de stoel bij incorrecte bediening niet naar de oorspronkelijke stand terugkeert. Achteraan niets speciaals, gewoon plaats voor twee personen. Ook de koffer is met zijn 290 liter niet van de ruimste – met dank aan het plaatsrovende achterdifferentieel. De zwarte dakhemel zorgt wel voor een leuk cockpitgevoel en dat is een must op dit sportieve model. Het optionele Audi navigatiesysteem kan tot slot niet navigeren én een cd afspelen. Een cd-wisselaar of de erg dure navi-plusinstallatie kan dit euvel verhelpen.

Prijzig Beestje

Audi is nooit het goedkoopste noch het best uitgeruste merk in de catalogi geweest, en dat is met deze S3 niet anders. Hij mag dan alles hebben wat in deze klasse standaard geleverd wordt, maar daarmee is alles gezegd. Een automatische bi-zone klimaatregeling, een stel achttienduimsvelgen, een radio-concertsysteem, xenon koplampen en enkele sportieve opsmukaddenda – daar moet je het zowat mee doen. In ons land start de S3 bij 37.000 Euro. Ons briljantrode testmodel beschikte enkel over seidennappaleder (1355€), navigatie & cd-lader (2.045€), 18 duims velgen (847€), automatische koplampenpakket (284€) en een multifunctioneel sportstuurwiel (266€). Samen goed voor een eindfactuur van 42.500 Euro. Interessant zijn nog het afgeplatte stuurwiel (+121€) en de tempomat (302€).

Te braaf?

Noeste arbeid aan het stuur van een Hot Hatch is duidelijk passé. Efficiëntie heerst, stuurmansbetrokkenheid daalt en dat onder het mom van veiligheid. De halfbakken Quattro-aandrijving zorgt voor een feilloze trekkracht en loodst alle beschikbare paarden resoluut richting tarmac – genoeg om Clark en Moss te doen vergeten en een glimlach op je gezicht te toveren. De S3 is dan ook competente rijmachine met een typische Audi-afwerkingsgraad en een ijzersterk imago. En als je de optielijst niet leegplukt, krijg je ook nog eens veel waar voor je geld. Blijft er alleen de moordende concurrentie die al binnen eigen rangen begint. Verkies je een S3 of een A3 met zescilinder en S-tronic? Of hetzelfde aandrijfgeheel maar dan uit de Golf-catalogus? Of neem je toch liever een TT met 200 PK? Luxeproblemen…

Pro

+ Prestatiepotentieel
+ Discreet en dagelijks bruikbaar
+ Aanvaardbare dorst

Contra

– Prijzig
– Gemis aan sensaties (te onderstuurd)
– Navigatie niet geheel compatibel met cd-muziekje