Share a little biographical information to fill out your profile. This may be shown publicly.

 

We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

Tekst & Foto’s: Djivy

Ik zou niet in Luca De Meo’s schoenen willen staan. Na de sanering van FIAT en herlancering van Abarth mag de 40-jarige manager aan de slag bij Alfa Romeo waar hem opnieuw een jezustaak wacht, namelijk het Milanese merk winstgevend maken. Volgens het vakblad Automotive News verliest Alfa immers één miljoen euro per dag en doet de 159 het beneden verwachting. Om nog te zwijgen van de tien euvels die elke berline uit de fabriek van Pomigliano zouden plagen. Tijd voor een proefondervindelijk onderzoek.

Bestel een 159 en je hebt een stijlvolle berline. Specificeer het TI-pakket en je hebt een vierwieler die esthetisch met een Maserati Quattroporte meekan. In blinkend zwart met negentienduimers, spoilerkit en sportuitlaten trekt de TI immers evenveel aandacht als Halle Berry in monokini. En die vergelijking houdt ook binnenin stand; de stoelen zijn om in te knijpen, de klokken om aan te likken en het stuur om in te bijten. Was de achterbank iets ruimer, dan zou je er zelfs een nachtje in kunnen slijten. Maar daar is het deze schone niet om te doen; die wil gewoon gereden worden.

Duimel de startknop en je komt zo weer bij. Want ondanks een verjongingskuur klinkt de 2.4 JTDM nog altijd als een Land Rover bij koudstart. Gun de vijfpitter wat tijd en het gerammel neemt af om uiteindelijk in een kakofonie van rol- en windgeluid te verdrinken. Dat stamt respectievelijk van de 20mm verlaagde ophanging met laagprofielbanden en het schuifdak dat de hoofdruimte danig compromitteert. Laat het achterwege en bespaar 800€ op de koop toe – voor als de Pirelli P Zero Nero’s aan vervanging toe zijn…

Eenmaal onderweg duiken er – naast de onafhoudende stroom goedkeurende knikjes – almaar meer contradicties op. Zo is het stuur aangenaam direct maar karig qua feedback. In de plaats daarvan krijg je artificieel gewicht dat de rechtuitstabiliteit helpt maar het stuurgevoel fnuikt waardoor de banden eerder om grip schreeuwen dan je met je handen voelt, ook al ligt de tractiegrens enorm hoog dankzij de mechanische vierwielaandrijving (Q4).

Zelfde kritiek voor de remmen die behoorlijk presteren maar nooit overtuigen, ondanks uit de kluiten gewassen klauwen in heerlijk Alfa-rood. En daarmee komen we tot de achilleshiel van alle contemporaine Alfa’s, namelijk overgewicht. Toegepast op deze 2.4 Q4 betekent dat 1700 kilo en een hypotheek op snelle vooruitgang – met eenderwelke motorisatie. Geen wonder dat er prototypes met V8-power circuleren…

Maar begrijp me niet verkeerd: de 159 stuurt verre van slecht. Het is alleen dat sportief rijden (wat je met 210pk en zulke looks toch ambieert) heel wat moeite kost. Daarvoor is de vierwielaandrijving te stug, de vijfpitter te zwak en de zesbak te zwaar – een constatatie die pijnlijk duidelijk wordt als je op de Autobahn aan de kant moet voor een Zafira diesel… En daar verandert zelfs het koppel van 400Nm niets aan, temeer daar de turbo na elke gangwissel astmatisch naar adem snakt. Rij de 2.4 als een benzine (lees: met veel toeren om het turbogat te verkleinen) en hij vebruikt gemakkelijk 10l zonder te imponeren.

Automotive News heeft trouwens een punt als het de 159’s uit de fabriek van Pomigliano bekritiseert – en wel in tienvoud: het multimediasysteem vroeg continu naar een SIM-kaart (1), de CD weigerde soms dienst (2), begon telkens weer bij track één (3), de aandrijflijn vibreerde van drie naar vier (4), de differentiëlen kreunden onder trage manoeuvres (5), het achterste floot bij 70km/h (6), de voorwielen schuurden tegen de wielkasten (7), de centrale vergrendeling deed zijn eigen zin (8), het alarm ging te pas en te onpas af (9) terwijl de airco eigen plannen had (10). Al is daar tegen de verschijning van deze test een mouw aan gepast: de saneringsplannen voorzien een tijdelijke sluiting van Pomogliano om Fiat’s World Class Manufacturing System te implementeren. Dat moet de 147, 159 en GT Coupé – net als de Panda’s en 500’s uit Polen – op een kwaliteitsniveau brengen dat niet in een Toyota zou misstaan; een claim die ik na een intensieve test van de Cinquecento graag voor waarheid neem.

Mijn verdict over de 159 Turismo Internazionale luidt dan ook al volgt: vergeet de 2.4 diesel of marginaal snellere 3.2 benzine en bestel de TI met de voorwielaangedreven 1.9JTD van 150pk. Die kost inclusief BIV bijna 10.000€ minder dan de zwaardere 2.4 en verliest binnenkort nog eens 40 kilo dankzij geplande chassiswijzigingen. Zo heeft u een 159 met al het esthetische drama van de TI, maar zonder de frustraties van de Q4. Op hoop van zegen dat De Meo snel een licht platform met achterwielaandrijving vindt, want dat is wat Alfa echt nodig heeft om niet alleen esthetisch maar ook dynamisch het Cuore Sportivo te zijn.

[Meer info op AlfaRomeo.be]

Share Button